Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

IP - Routowalny protokół Idea routingu. Protokół IP W wykładzie tym skupiono uwagę na protokole IP. Innymi protokołami routowanymi (warstwy 3) są m.in:

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "IP - Routowalny protokół Idea routingu. Protokół IP W wykładzie tym skupiono uwagę na protokole IP. Innymi protokołami routowanymi (warstwy 3) są m.in:"— Zapis prezentacji:

1 IP - Routowalny protokół Idea routingu

2 Protokół IP W wykładzie tym skupiono uwagę na protokole IP. Innymi protokołami routowanymi (warstwy 3) są m.in: IPX/SPX i AppleTalk. Najbardziej popularnym protokołem nieroutowanym jest protokół NetBEUI.

3 IP protokół routowalny Na jakim poziomie modelu ISO/OSI działa protokół IP? Jakie są funkcje tej warstwy?

4 IP protokół routowalny Na jakim poziomie modelu ISO/OSI działa protokół IP? IP działa na poziomie warstwy sieciowej (lub na poziomie warstwy Internetu modelu TCP/IP) Jakie są funkcje tej warstwy? Warstwa ta świadczy na rzecz warstwy transportowej usługi połączenie dwupunktowego, pomiędzy dwoma odległymi hostami w sieci. Warstwa transportowa jest więc izolowana od liczby, typu i topologii obecnych w sieci routerów.

5 IP protokół routowalny IP jest protokołem zawodnym, bezpołączeniowym (z przełączaniem pakietów) IP umożliwia wybór ścieżek w sieci (routing), adresowanie logiczne urządzeń po drodze i dostarczanie pakietów przy użyciu dostępnych możliwości.

6 Adres sieci i adres hosta Protokół IP posługuje się zarówno 32 bit. adresem IP jak i 32 bit. maską, pozwalającą na odróżnienie części adresu sieci (podsieci) od adresu pojedynczego hosta. W procesie routingu maska podsieci pozwala na grupowanie następujących po sobie adresów IP (CIDR), co w znaczący sposób ułatwia dobór trasy dla pakietów (routing) i organizuje sieć w sposób hierarchiczny.

7 Format pakietu IP VERS: wersja protokołu. Dzięki niemu przy przechodzeniu do kolejnych wersji pozwala na zachowanie zgodności z urządzeniami poprzedniej wersji

8 Format pakietu IP HLEN: Długość nagłówka podawana w słowach 32 bitowych. Minimalna wartość wynosi 5, gdy brak jest opcji. Maksymalnie jest to 15 co ogranicza nagłówek do 60 bajtów. W wielu przypadkach to o wiele za mało (np. rejestracja trasy pakietu)

9 Format pakietu IP Typ usługi: Pozwala na odróżnianie klas usług. Pierwotnie zawierało kilka znaczników, które często były ignorowane. Obecnie zawierają wskazania do określonych klas Quality of Services.

10 Format pakietu IP Całkowita długość pakietu: długość całego datagramu razem z danymi. Maksymalnie jest to bajtów. Przewiduje się, że będzie to o wiele za mało w szybkich sieciach gigabitowych.

11 Format pakietu IP Identyfikacja: pozwala na ustalenie do którego datagramu należy dany fragment. Wszystkie fragmenty jednego datagramu mają ten sam numer w tym polu.

12 Format pakietu IP Znaczniki: pierwszy bit jest niewykorzystywany, pozostałe zawierają pola DF – dont fragment oraz MF – more fragments.

13 Format pakietu IP Przesunięcie fragmentu: określa pozycję, gdzie w bieżącym pakiecie kończy się dany fragment datagramu..

14 Format pakietu IP Czas życia: zawiera licznik ograniczający czas życia pakietu. W praktyce zliczane są (dekrementowane) przeskoki. Gdy licznik dojdzie do zera pakiet jest odrzucany.

15 Format pakietu IP Protokół: pole wskazujące, który protokół wyższej warstwy, taki jak TCP lub UDP, odbiera pakiety przychodzące po zakończeniu przetwarzania IP.

16 Format pakietu IP Suma kontrolna nagłówka: przydatna do wykrywania błędów przy przekazywaniu nagłówka (np. przez uszkodzoną pamięć routera).

17 Format pakietu IP Adresy IP nadawcy i odbiorcy

18 Format pakietu IP Opcje: pole umożliwiające protokołowi IP obsługę różnych opcji, takich jak funkcje zabezpieczeń; zmienna długość.

19 Format pakietu IP Wypełnianie: dodatkowe zera dodane w celu zagwarantowania, że długość nagłówka jest wielokrotnością 32 bitów (co ma związek z HLEN).

20 Routing czyli wybór trasy

21 Routery Jaką drogą zostaną dostarczone dane? Decydują o tym protokoły routingu (np. RIP, IGRP, OSPF, BGP, EIGRP)

22 Routery – rodzaje tras Dostarczanie danych może odbywać się w sposób połączeniowy lub bezpołączeniowy

23 Przełącznik a router

24 Routery – enkapsulacja i dekapsulacja

25 Routery Router - urządzenie warstwy sieci. Określa optymalną ścieżkę przesyłania ruchu sieciowego przy wykorzystaniu metryk routingu. Metryki routingu służą do określania przewagi jednej ścieżki nad inną. Router musi zdekapsułować ramkę warstwy drugiej, aby uzyskać dostęp do nagłówka warstwy trzeciej i odczytać odpowiadający tej warstwie adres. Proces przesyłania danych przez router obejmuje więc enkapsulację i dekapsulację.

26 Protokoły routingu Algorytmy routingu wypełniają tablice routingu oraz przeprowadzają ich aktualizację z użyciem najlepszych tras. Zadania protokołów routingu: Optymalizacja Prostota i niski narzut Odporność na błędy i stabilność Elastyczność Szybka zbieżność

27 Protokoły routingu Protokoły routingu biorą pod uwagę różne metryki przy wyborze trasy. Metryki routingu biorą pod uwagę następujące parametry łącza: Szerokość pasma Opóźnienie Obciążenie Niezawodność Liczba przeskoków Koszt

28 Tablice routingu W celu realizacji zadań związanych z routingiem routery utrzymuja tzw. tablice routingu. Tablice routingu zawierają dane o najlepszych trasach do wszystkich znanych sieci. Trasy te mogą być zarówno trasami statycznymi wprowadzonymi ręcznie, jak i trasami dynamicznymi, zapamiętane za pośrednictwem protokołów routingu. Routery rejestrują potrzebne informacje w swoich tablicach routingu, m.in: * Typ protokołu (lub oznaczone wpisy statyczne) * Odniesienia do punktu docelowego (następnego przeskoku) * Metryki routingu * Interfejsy wyjściowe

29 Protokoły routingu, systemy autonomiczne Protokoły IGP (ang. Interior Gateway Protocols) i EGP (ang. Exterior Gateway Protocols) stanowią dwie rodziny protokołów routingu.

30 Protokoły routingu Protokoły z rodziny IGP mogą zostać dalej podzielone na protokoły wektora odległości i protokoły stanu łącza.

31 Protokoły routingu - przykłady Protokół RIP jest protokołem routingu z wykorzystaniem wektora odległości, w którym stosuje się liczbę przeskoków jako metrykę służącą do określenia kierunku i odległości do dowolnego łącza w intersieci. Jeżeli do punktu docelowego prowadzi więcej niż jedna ścieżka, protokół RIP wybierze tę, która zawiera najmniejszą liczbę przeskoków. Z powodu wykorzystania w protokole RIP liczby przeskoków jako jedynej metryki nie zawsze wybrana zostanie najszybsza ścieżka. Protokół RIP nie może dokonywać routingu pakietów na odległości większe niż 15 przeskoków.

32 Protokoły routingu - przykłady Protokół RIPv2 (RIP wersja 2) wysyła w ramach aktualizacji tras informacje dotyczące masek podsieci. Określane jest to mianem routingu bezklasowego. W routingu bezklasowym różne podsieci w tej samej sieci mogą mieć różne maski podsieci.

33 Protokoły routingu - przykłady Protokół IGRP jest zaprojektowanym przez firmę Cisco protokołem routingu opartym na wektorze odległości. Protokół IGRP wybiera najszybszą dostępną ścieżkę, opierając się na szerokości pasma, obciążeniu, opóźnieniu i niezawodności. Cechuje go także znacznie większa maksymalna liczba przeskoków w porównaniu z protokołem RIP.

34 Protokoły routingu - przykłady Protokół OSPF jest protokołem routingu z wykorzystaniem stanu łącza zaprojektowanym przez organizację IETF (Internet Engineering Task Force) w 1988 roku. Został on opracowany na potrzeby dużych skalowanych intersieci, dla których protokół RIP nie był już wystarczający.

35 Protokoły routingu - przykłady Protokół IS-IS (ang. Intermediate System-to-Intermediate System) jest protokołem routingu z wykorzystaniem stanu łącza stosowanym przez protokoły routowane inne niż protokół IP. Protokół Integrated IS-IS jest rozszerzoną implementacją protokołu IS-IS obsługującą różne protokoły routowane, w tym także protokół IP.

36 Protokoły routingu - przykłady Protokół EIGRP jest własnością firmy Cisco. Protokół EIGRP jest zaawansowaną wersją protokołu IGRP. W szczególności, protokół EIGRP cechuje doskonała wydajność działania, w tym szybka zbieżność i niski narzut na szerokość pasma. Protokół EIGRP jest zaawansowanym protokołem wektora odległości wykorzystującym także pewne funkcje protokołu stanu łącza. Z tego powodu protokół EIGRP jest czasami określany mianem hybrydowego protokołu routingu.

37 Protokoły routingu - przykłady Protokół BGP (ang. Border Gateway Protocol) jest przykładem protokołu EGP (ang. External Gateway Protocol). Protokół BGP wymienia informacje o routingu pomiędzy systemami autonomicznymi, gwarantując przy tym wybór ścieżki pozbawionej zapętleń. BGP jest głównym protokołem ogłaszania informacji o trasach wykorzystywanym przez największe firmy i dostawców usług sieciowych działających w Internecie. BGP4 jest pierwszą wersją protokołu BGP obsługującą bezklasowy routing międzydomenowy (CIDR) oraz agregację tras.

38 Podsumowanie Wprowadzone pojęcia: Charakterystyka protokołu routowanego. Etapy enkapsulacji danych w intersieci podczas przesyłania danych do jednego lub więcej urządzeń warstwy 3. Dostarczanie bezpołączeniowe i zorientowane połączeniowo. Pola pakietu IP. Protokoły routowane Algorytmy routingu Tablice routingu Wewnętrzne protokoły routingu (IGP), zewnętrzne protokoły routingu (EGP) dokonują routingu danych między systemami autonomicznymi.


Pobierz ppt "IP - Routowalny protokół Idea routingu. Protokół IP W wykładzie tym skupiono uwagę na protokole IP. Innymi protokołami routowanymi (warstwy 3) są m.in:"

Podobne prezentacje


Reklamy Google