Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

TWÓRCZY ROZWÓJ DZIECI W WIEKU PRZEDSZKOLNYM Izabella Krawczyk.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "TWÓRCZY ROZWÓJ DZIECI W WIEKU PRZEDSZKOLNYM Izabella Krawczyk."— Zapis prezentacji:

1 TWÓRCZY ROZWÓJ DZIECI W WIEKU PRZEDSZKOLNYM Izabella Krawczyk

2 Na przestrzeni wieków pojęcie twórczości ewoluowało. W średniowieczu odnosiło się do boskiej działalności tworzenia świata. Twórca/stwórca był synonimem słowa Bóg. Przez wiele stuleci twórczość uznawana była za domenę ludzi sztuki – jednostek wybitnie utalentowanych, zajmujących się czynieniem czegoś nowego, tworzących wiersze, obrazy, kompozycje muzyczne. Obecnie pojęcie twórczości wyzwoliło się z kręgu sztuki, by coraz szerzej objąć takie sfery życia ludzkiego jak nauka, wynalazczość, inżynieria, biznes czy nawet wiedza praktyczna i rozwiązywanie problemów, nie tylko tych ważnych, strukturalnych, ale również zwykłych i codziennych. Współczesna psychologia twierdzi, że człowiek z natury swojej jest istotą twórczą.

3 Pojęcie twórczość Proces działania ludzkiego dający nowe i oryginalne wytwory oceniane w danym czasie jako społecznie wartościowe; może przejawiać się w każdej dziedzinie działalności ludzkiej. Okoń W.: Słownik pedagogiczny, Warszawa 1992, s. 218 Pewna postawa wobec życia mająca swój wyraz w umiejętności samodzielnego myślenia i rozwiązywania nieznanych problemów i zadań; występuje tam, gdzie powstają nowe jakości i wartości będące wynikiem osobistych działań i poszukiwań. Suchodolski B.: Pedagogika. Podręcznik dla kandydatów na nauczycieli, Warszawa 1980, s. 535

4 Twórczość to zdolność do wszelkiego rodzaju kompozycji, wytworów, pomysłów, które są w zasadzie nowe lub nowatorskie i nie były znane osobie wytwarzającej. Może to być aktywność wyobraźni lub myślowa synteza, których produkt nie jest tylko podsumowaniem. Może ona obejmować tworzenie nowych modeli i łączenie informacji pochodzących z poprzednich doświadczeń oraz przeniesienie dawnych relacji do nowych sytuacji i wprowadzenie do nich pewnych zmiennych. Twórczość musi być celowa lub ukierunkowana na cel, a nie może to być jałowe fantazjowanie chociaż nie musi mieć bezpośredniego zastosowania albo też być doskonałym lub wykończonym wytworem. Może także przybierać formę wytworu artystycznego, literackiego lub naukowego, albo mieć charakter proceduralny lub metodologiczny. E. Hurlock: Rozwój dziecka. WSiP, Warszawa 1985, s

5 Większość definicji traktuje twórczość jako proces, który charakteryzuje się następującymi cechami: - jest dynamiczny (odnosi się do działalności, aktywności ludzkiej) - prowadzi do nowych wartości materialnych (wytwór) bądź niematerialnych (autokreacja) - ma wymiar indywidualny i społeczny

6 Potrzeba tworzenia, wyrażania siebie i swoich emocji jest fenomenem danym tylko człowiekowi. Towarzyszy ona człowiekowi od początków jego istnienia i każdemu z nas od pierwszych lat życia. Każdy z nas ma nieuświadomione pokłady potencjału twórczego. Każdy z nas inaczej postrzega i interpretuje otaczający świat. Potrzebne są tylko odpowiednio stymulujące warunki, aby uśpiona wyobraźnia i niczym nieskrępowana myśl została zmotywowana do wysiłku twórczego.

7 Kształtowanie twórczego myślenia Każdy jest jednostką twórczą – każdy może tworzyć – różnimy się tylko poziomem twórczości. Większość z ludzi ma do tego wrodzone predyspozycje, oczywiście w różnym stopniu i w odniesieniu do różnych rzeczy. Myślenia symbolicznego, abstrakcyjnego i każdego innego można się nauczyć. Robimy to mimowolnie rozmawiając, analizując artykuły prasowe, rozwiązując zadania, problemy, zagadki logiczne, obserwując otoczenie i naśladując naszych mistrzów.

8 Warto wzmocnić ten proces i zacząć uczyć się myślenia świadomie i systematycznie jak najwcześniej, ponieważ dziecko w toku własnej aktywności twórczej i za jej przyczyną odkrywa i stwarza świat oraz siebie jako wyodrębnioną fizycznie i psychicznie jednostkę. (...) Na rozwój wpływa przede wszystkim twórcza aktywność, ponieważ przynosi nowe osiągnięcia pozwalające osiągnąć kolejne coraz wyższe fazy rozwoju. M. Stasiakiewicz: Twórcza aktywność dziecka jako czynnik jego rozwoju. Życie Szkoły, 10/1980.

9 Metody rozwijania zdolności twórczych muszą być dostosowane do wieku jednostki, jego aktualnych możliwości i predyspozycji oraz powinny bazować na posiadanych już umiejętnościach. Najlepszym momentem na podjęcie takich działań jest wiek przedszkolny - wiek intensywnego rozwoju wyobraźni dziecięcej i zabaw twórczych.

10 Fazy rozwoju twórczego dzieci do 2-go roku życia - twórczość o cechach subiektywnych, zdolności twórcze przejawiają się wzmożoną aktywnością zabawową w sferze ruchowej, wizualnej i dźwiękowej, inteligencja rozwija się spontanicznie 3 rok życia - pierwsze oznaki emancypacji i niezależności dziecka, dynamiczny okres poznawczy, stawianie dociekliwych pytań, poszukiwań, rozwój języka. Zdolności twórcze ujawniają się w zabawach dziecka i jego fantazjach. Aktywność plastyczna jest spontaniczna i głęboko naiwna.

11 5 - 7 rok życia - dziecko zdobywa kompetencje "wiem i umiem", przejawia inicjatywę w poszukiwaniu własnych rozwiązań, chętnie uczestniczy w zabawach tematycznych. Dla twórczości dziecka w tej fazie najważniejszy jest rozwój wyobraźni. Zdolności twórcze, pomysłowość ujawniają się około 5 roku życia pod postacią rozbudzonej ekspresji werbalnej, plastycznej, muzycznej i ruchowej dziecka. Po tym okresie specyficznej twórczości dziecięcej następuje spadek zdolności twórczych! Jeśli nie są rozwijane, ulegają zahamowaniu.

12 Jak rozwijać dyspozycje twórcze dzieci w wieku przedszkolnym ? tworzenie warunków rozwoju zabawy (dziecko przejawia w zabawie te same właściwości, które określane są jako wskaźniki postawy twórczej, wyraża swój twórczy stosunek do świata) - trzeba podtrzymywać naturalne zabawy dzieci, dostarczać mu okazji do działania w sytuacjach fikcyjnych, pozorowanych, działaniach na zastępnikach tworzenie warunków rozwoju wyobraźni czyli zdolności umysłu do tworzenia wyobrażeń opartych na aktualnych lub wcześniejszych doświadczeniach zmysłowych, wykraczania poza dostarczone informacje, dostrzegania nowych jakości w rzeczach znanych) tworzenie warunków rozwoju spontaniczności dziecka (cechy niezbędne dla powstawania autonomii psych.), to czy ta cecha ujawni się, rozwinie i przetrwa, zależy od czynników wewnętrznych (układu nerwowego) i zewnętrznych (oddziaływań środowiska - rodziców i nauczycieli).

13 H. Read określa spontaniczność jako przeciwieństwo przymusu i definiuje ją jako wykonywanie lub wyrażanie czegoś bez przymusu. Spontaniczność będzie się ujawniać wtedy, gdy dzieci nie będą przymuszane do konkretnego rodzaju aktywności, gdy stworzy im się obszar swobody w działaniu. Złamaniem zasady podtrzymywania spontaniczności w przedszkolu jest strofowanie, uciszanie i ocenianie dzieci w trakcie zajęć odwołujących się do strefy emocjonalnej, ignorowanie dziecięcych problemów i pytań, zakazy, surowość i wymagania.

14 Terapia przez sztukę Twórczość ukierunkowana na wyższe wartości angażuje nie tylko nasz rozum, ale również uczucia, doznania, pragnienia, niepokoje. Terapia przez sztukę sięga czasów starożytnych a obecnie ponownie nabiera znaczenia i popularności. W arterapii wykorzystuje się muzykę, plastykę, choreografię, teatr, taniec, poezję, prozę itp. aby wydobyć z jednostki siłę oraz energię, które pomagają jej we własnym rozwoju. Bardzo często arterapia wykorzystywana jest w terapii dzieci i młodzieży. Stanowi dla nich bezpieczny i akceptowany sposób wypowiedzi tego, co jest trudne do opisania słowami; pomaga uzewnętrznić nagromadzone i przechowywane problemy i negatywne emocje, by następnie dzięki ekspresji wzmocnić poczucie wartości i odwagę życiową.

15 Dziękuję za uwagę


Pobierz ppt "TWÓRCZY ROZWÓJ DZIECI W WIEKU PRZEDSZKOLNYM Izabella Krawczyk."

Podobne prezentacje


Reklamy Google