Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Kierownik pracy: prof. dr hab. M. Trojanowicz Opiekunowie pracy: prof. J.-L. Marty, Uniwersytet w Perpignan; mgr A. Bojanowska-Czajka, Instytut Chemii.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Kierownik pracy: prof. dr hab. M. Trojanowicz Opiekunowie pracy: prof. J.-L. Marty, Uniwersytet w Perpignan; mgr A. Bojanowska-Czajka, Instytut Chemii."— Zapis prezentacji:

1 Kierownik pracy: prof. dr hab. M. Trojanowicz Opiekunowie pracy: prof. J.-L. Marty, Uniwersytet w Perpignan; mgr A. Bojanowska-Czajka, Instytut Chemii i Techniki Jądrowej, Warszawa Wprowadzenie Celem pracy było porównane bioczujnikowej metody enzymaty- cznej i metody HPLC do oznaczania wybranych pestycydów – chlor - fenwinfosu (CFV) i karbendazymu (MBC) - oraz mykotoksyny – aflatoksyny B1 (AFT B1). Pomiary bioczujnikowe w oparciu o inhibitowanie enzymu prowa- dzono z użyciem sitodrukowanego bioczujnika amperometrycznego z unieruchomioną esterazą acetylocholinową (AChE) różnego pocho- dzenia, gdzie wpływ na wybór odpowiedniego enzymu ma wartość stałej inhibicji k i dla oznaczanego analitu. Im wyższa wartość k i, tym enzym jest bardziej czuły na obecność oznaczanego inhibitora. Metodami inżynierii genetycznej można modyfikować enzymy tworząc odpowiednie mutanty, które wykazują różną czułość na wybrany inhibitor. Nieodwracalnie zinhibitowany enzym można w pewnym stopniu reaktywować poprzez zastosowanie odpowiednio dobranych odczynników takich, jak np. chlorek obidoksymu (Toxogonin) lub chlorek pralidoksymu (2-PAM). W chromatograficznej części pracy zoptymalizowano metody HPLC z detekcją UV do oznaczania CFV, MBC i AFT B1. Zastosowano je do określenia wydajności rozkładu badanych związków promieniowaniem γ oraz do identyfikacji produktów powstałych w napromieniowanych próbkach. Napromieniowanie γ roztworów wodnych prowadzi do radiolizy wody, wskutek czego powstają rodniki OH, H i solwatowany elektron, które reagują z cząsteczkami badanych związków, prowadząc do ich radiolitycznego rozkładu. Badano również zmiany toksyczności napromieniowanych roztworów z zastosowaniem bioluminescencji bakterii. CHLORFENWINFOS – Inhibicja nieodwracalna AFLATOKSYNA B1 – Inhibicja niekompetycyjna AChE z węgorza elektrycznego (eeAChE) AChE z mózgu myszy (bAChE) Karbendazym (MBC) Fungicyd do ochrony roślin Główny produkt rozkładu benomylu Klasa toksyczności WHO – III, tzn. LD 50 > mg/kg Inhibitor β-tubulin Chlorfenwinfos (CFV) Insektycyd i akarycyd do ochrony roślin i warzyw Klasa toksyczności WHO – IB, tzn. LD 50 = 31 mg/kg Inhibitor cholinoesterazy Aflatoksyna B1 (AFT B1) Substancja rakotwórcza LD 50 = 9,5 mg/kg dla nowonaro- dzonych myszy, wg BLT-Grub Charakterystyczna fluorescencja A. Wybór długości fali CHLORFENWINFOS B. Skład eluentu Eluent A: 2 g/L kwas cytrynowy + 5% ACN Eluent B: ACN (60 % -75 % w 7 min, w 11 min 100 %) Kolumna ODS 2, Luna (5 μm, 250 x 4.6 mm) Szybkość przepływu = 1 mL/min, objętość wstrzykiwanej próbki 50 μL, = 250, 285 nm 1 30 mg/l nm nm nm 2 3 Wyznaczone granice wykrywalności (µg/L) 1) Kwas 2,4-dichlorobenzoesowy (2,4-DCBA) 9,3 (t R = 5,7 min) 2) 2,4-dichlorofenol (2,4-DCP) 15 (t R = 6,8 min) 3) Chlorfenwinfos (CFV) 62 (t R = 11,6 min) KARBENDAZYM A. Wybór pH eluentu B. Skład eluentu Eluent A: Roztwór 10 mmol/L octanu amonu + 5% ACN, pH=8 Eluent B: ACN [5 % - 25 % w 30 min] Kolumna ODS 2, Luna (5 μm, 250 x 4.6 mm) F = 1mL/min, objętość próbki 100 µL Detekcja przy λ = 277 nm Wyznaczone granice wykrywalności (µg/L) 1)1,2-fenylenodiamina 6,5 (t R = 9,4 min) 2) 2-aminobenzimidazol [2-AB[ 3,8 (t R = 12,0 min) 3) 2-hydroksy-benzimidazol [2-HB] 2.1 (t R = 14,5 min) 4) Benzimidazol 2,9 (t R = 14,9 min) 5) Anilina 9,7 (t R = 18,3 min) 6) Karbendazym [MBC] 1,8 (t R = 24,0 min) --- bez dodatku wzorców --- z dodatkiem 2,4DCBA, 2,4-DCP, CFV --- z dodatkiem 2, 2,4-TCAP --- z dodatkiem 2,4-DCAP nm Nr piku t R (min) Nazwa związku 13,8nieznany 25,42,4-DCBA 36,22,4-DCP 47,7nieznany 58,52,4-DCAP 69,3 2,2,4- TCAP 710,4CFV 811,4nieznany Nr piku t R (min) Nazwa związku 15,5/5,8nieznany 212,82- AB 314,32-HB 415,1nieznany 518,3anilina 619,4nieznany 721,1nieznany 824,8MBC --- 0,2 kGy, --- 0,4 kGy, --- wzorce 0,5 mg/l Wnioski W zoptymalizowanych warunkach metoda bioczujnikowa jest lepsza do oznaczania CFV pod względem granicy wykrywalności, lecz jest mało selektywna. Zastosowano ją do oznaczeń CFV i AFT B1 w próbkach naturalnych wód i papryki. Opracowane metody chromatograficzne zastoso- wano do badania wydajności oraz identyfikacji produktów radiolityczego rozkładu dwóch pestycy- dów. W obu przypadkach stwierdzono rozkład badanych analitów przy niskich dawkach pochło- niętego promieniowania oraz zidentyfikowano szereg produktów rozkładu. Metodą chromatografii jonowej w napromieniowanych próbkach stwierdzono powstawanie jedynie śladowych ilości jonów azota- nowych i fosforanowych, co oznacza, że azot w karbendazymie, a także fosfor w chlorfenwinfosie pozostają w postaci związków organicznych. Wykonane pomiary toksyczności ostrej napromie- niowanych próbek bioluminescencyjnym testem Microtox, wskazują na nietoksyczność roztworów CFV i MBC na badanym poziomie stężeń oraz i ich produktów rozkładu radiolitycznego mg/l mg/l 1 ROZKŁAD RADIOLITYCZNY I IDENTYFIKACJA PRODUKTÓW ROZKŁADU AChE z muszki owocowej (mutant B394) Wyznaczone granice wykrywalności CFVAFT B1 B394 AChE: 3,6 ng/leeAChE: 94 µg/l bAChE: 156 µg/l OZNACZANIE BIOCZUJNIKIEM ENZYMATYCZNYM ENZYMATYCZNE OZNACZANIE WYBRANYCH PESTYCYDÓW I AFLATOKSYN ORAZ PRODUKTÓW ICH ROZK Ł ADU RADIOLITYCZNEGO Angelika Gałęzowska OPTYMALIZACJA WARUNKÓW OZNACZEŃ PESTYCYDOW METODĄ HPLC Chromatogram mieszaniny wzorców Część badań eksperymentalnych niniejszej pracy wykonano na Uniwersytecie w Perpignan, w ramach stażu w programie ERASMUS, natomiast badania rozkładu radiolitycznego w Instytucie Chemii i Techniki Jądrowej w Warszawie.


Pobierz ppt "Kierownik pracy: prof. dr hab. M. Trojanowicz Opiekunowie pracy: prof. J.-L. Marty, Uniwersytet w Perpignan; mgr A. Bojanowska-Czajka, Instytut Chemii."

Podobne prezentacje


Reklamy Google