Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

ACL Access Control List, ACL – lista kontroli dostępu. W systemach uniksowych poprzez rozszerzenie możliwości systemu plików, umożliwia bardziej rozbudowaną

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "ACL Access Control List, ACL – lista kontroli dostępu. W systemach uniksowych poprzez rozszerzenie możliwości systemu plików, umożliwia bardziej rozbudowaną"— Zapis prezentacji:

1

2 ACL Access Control List, ACL – lista kontroli dostępu. W systemach uniksowych poprzez rozszerzenie możliwości systemu plików, umożliwia bardziej rozbudowaną i dokładną kontrolę dostępu do plików, w porównaniu do standardowych uprawnień w systemie. Standardowe uprawnienia w systemie plików systemu Unix obejmują tylko: zapis, odczyt oraz wykonanie. Każde z uprawnień możemy definiować dla: właściciela pliku (ang. owner), grupy do której on należy (group) oraz pozostałych użytkowników (other). Natomiast za pomocą ACL możemy ustawić te trzy uprawnienia dla dowolnego użytkownika i grupy. Często ACL definiuje też inne uprawnienia. ACL w Microsoft Windows 2000 (system plików NTFS) definiuje m.in. prawo do przejęcia własności pliku. Listy ACL (typu podstawowego i rozszerzonego) wykorzystywane są także do tworzenia reguł filtrujących ruch sieciowy w ruterach firmy Cisco.

3 Komputer Komputer – elektroniczna maszyna cyfrowa, urządzenie elektroniczne, służące do automatycznego przetworzenia informacji przedstawionych cyfrowo. Istotna cechą odróżniająca komputer od innych urządzeń jest jego programowalność tzw. wykonywanie konkretnych zadań jest związane z wykorzystaniem zapisanych w pamięci komputera programów

4 Licencja Licencja – rodzaj umowy w której autor utworu lub ktoś kto ma do niego prawa autorskie określa na jakich pozwala odbiorcy utworu z niego korzystać. W przypadku programu komputerowego zawarcie umowy licencyjnej następuje przeważnie już przez samo otwarcie i odpieczętowanie pudełka z nośnikiem.

5 Rodzaje licencji Shareware to rodzaj licencji programu komputerowego, który jest rozpowszechniany bez opłat z pewnymi ograniczeniami lub z niewielkimi opłatami do wypróbowania przez użytkowników. Czasami po okresie próbnym (wersja trial) lub po określonej liczbie uruchomień (limit uruchomień) za taki program trzeba płacić lub zrezygnować z korzystania z niego. Freeware – licencja oprogramowania umożliwiająca darmowe rozprowadzanie aplikacji bez ujawnienia kodu źródłowego. Czasami licencja freeware zawiera dodatkowe ograniczenia (np. część freeware jest całkowicie darmowa, a część darmowa jedynie do użytku domowego). Trial (z ang. próba) – rodzaj licencji na programy komputerowe polegający na tym, że można go używać przez z góry ustalony czas (od 7 do 90 dni). Programy na tej licencji są w pełni funkcjonalne. Po upływie ustalonego czasu, jedyną rzeczą, na którą pozwoli program to rejestracja albo usunięcie z dysku twardego. Zazwyczaj wersje próbne rozprowadzane są na tej licencji. Wersja demonstracyjna (demo) - zwykle komercyjnego programu komputerowego. Zazwyczaj jest to wersja o ograniczonej funkcjonalności w stosunku do wersji pełnej lub wersja pełna o ograniczonej czasowo możliwości wykorzystania.

6 Pamięć wirtualna Pamięć wirtualna – składa się z pliku wymiany i zainstalowanej fizycznie pamięci RAM. Oba te elementy tworzą przestrzen adresowa nazywaną pamiecia wirtualna.

7 Plik wymiany Plik wymiany – pagefile.sys jest ukryty, chroniony przez system i użytkownik nie może go zmienić bezpośrednio. Przy próbie skasowania tradycyjna drogą pojawi się błąd niemożliwości kasacji. Jest on powtarzany przy każdym starcie systemu.

8 Partycja Partycja – wyodrębniony logicznie obszar dysku twardego, na którą składa się pewna liczba przyległych do siebie cylindrów.

9 Rodzaje partycji Partycja rozszerzona – w pierwszym sektorze oprócz FSBR zawiera własną tablice partycji EPT, w której zdefiniowana jest pierwsza partycja logiczna i ewentualnie kolejna z czterech wierszy opisujących tablicę partycji, wykonywane są dwa maksymalne. Partycja logiczna – zawiera zawiera własny sektor lądujący FSBR i tablicę partycji EPT

10 System operacyjny System operacyjny (ang. skrót OS Operating System) – oprogramowanie zarządzające sprzętem komputerowym, tworzące środowisko do uruchamiania i kontroli zadań użytkownika. W celu uruchamiania i kontroli zadań użytkownika system operacyjny zajmuje się: planowaniem oraz przydziałem czasu procesora poszczególnym zadaniom, kontrolą i przydziałem pamięci operacyjnej dla uruchomionych zadań, dostarcza mechanizmy do synchronizacji zadań i komunikacji pomiędzy zadaniami, obsługuje sprzęt oraz zapewnienia równolegle wykonywanym zadaniom jednolity, wolny od interferencji dostęp do sprzętu. Dodatkowe przykładowe zadania, którymi może ale nie musi zajmować się system operacyjny to: ustalanie połączeń sieciowych zarządzanie plikami.

11 System plików System plików – metoda przechowywania plików, zarządzania plikami, informacjami o tych plikach, tak by dostęp do plików i danych w nich zgromadzonych był łatwy dla użytkownika systemu; także: wolumin. Systemy plików stosuje się dla różnych nośników danych, takich jak dyski, dyskietki, a także w strumieniach danych, sieciach komputerowych, pamięciach. We współczesnych systemach operacyjnych bezpośrednie operowanie na danych w plikach zarezerwowane jest tylko dla systemu operacyjnego, aplikacje mają dostęp tylko do operacji na plikach i mają zabroniony bezpośredni dostęp do nośnika danych.

12 Zestaw komputerowy

13 System komputerowy System komputerowy (ang. computer system) – układ współdziałania dwóch składowych: sprzętu komputerowego oraz oprogramowania, działających coraz częściej również w ramach sieci komputerowej. Można mówić o następujących poziomach takiego systemu: sprzęt komputerowy, system operacyjny (oprogramowanie systemowe), oprogramowanie użytkowe (aplikacje). W pełni zautomatyzowany system komputerowy działa bez udziału człowieka.

14 Katalog główny, ścieżka dostępu oraz rodzaje Katalog główny (ang. root directory) – katalog w systemie plików nadrzędny dla wszystkich innych katalogów (i również plików). W systemach uniksowych oznaczamy przez ukośnik (/), a w systemach dosowych przez odwrotny ukośnik (\). W systemach uniksowych odnosi się do całego systemu plików, natomiast w systemach dosowych do katalogów głównych każdej partycji. W systemach uniksowych katalog główny jest jeden, w systemach dosowych może być ich kilka (tyle, ile partycji). Ścieżka dostępu - ciąg znaków określający położenie dowolnego obiektu w strukturze katalog na dysku twardym lub innym nośniku danych (CD, pendrive itp.). Najczęściej ma postać listy katalogów odseparowanych ukośnikami (ang. slashem, "/") w systemach Unix i adresach internetowych oraz backslashem ("\") w systemach Windows.

15 Plik, folder, skrót Plik (ang. file), jest to ciąg danych (inaczej zbiór danych), o skończonej długości, posiadający szereg atrybutów i stanowiący dla systemu operacyjnego całość. Nazwa pliku nie należy do niego, lecz jest przechowywana w systemie plików. Folder (ang. folder) – logiczna struktura organizacji danych na nośnikach pamięci. Katalog może zawierać pliki i kolejne katalogi. Można powiedzieć, że katalog to pojemnik na pliki (lub inne katalogi), pozwalający je katalogować, zamiast składować bezpośrednio w katalogu głównym systemu plików. Skrót – skrócony zapis wyrazu lub wyrażenia, zbudowany z jednej lub kilku liter (inna nazwa to: abrewiatura). Skróty zapisuje się stosownie do obowiązujących dla danego języka norm ortograficznych, przyjętych zwyczajowo konwencji pisowni dla konkretnych skrótów (różne znaczenia, wyjątki) lub w sposób swoisty dla skrótów nazw własnych – szczególnie jeśli są to skróty stosowane w odniesieniu do podmiotów gospodarczych i instytucji

16 Maszyna wirtualna, gdzie są wykorzystywane Maszyna wirtualna – środowisko w pamięci wyglądające z punktu widzenia aplikacji, jak samodzielny komputer. Są w nim dostępne wszystkie zasoby w które faktycznie jest wyposażony fizyczny komputer, a które są wymagane przez aplikację podczas jej działania. Przydzielenie aplikacji wymaganych przez nią zasobów jest jedynym z zadań menadżera. Maszyna wirtualna daje użytkownikowi środki manipulowania programami i danymi w systemie komputerowym. Użytkownik otrzymuje interfejs za którego pośrednictwem może przekazywać maszynie wirtualnej swoje polecenia - sterować programami. W nowoczesnych systemach operacyjnych stosuje się języki poleceń i języki programowania. Jednym z możliwych rozwiązań jest graficzny użytkownika GUI.

17 Pliki odpowiedzi

18 Wymagania sprzętowe przy instalacji systemu operacyjnego. Wymagania minimalne: Procesor: Pentium AMD 233 MHz lub szybszy RAM: 64MB HDD: 1,5GB Grafika: Super VGA (800x600) Wymagania zalecane: Procesor: AMD 300MHz lub szybszy RAM: 128MB lub więcej HDD: 2GB Grafika: adapter wideo i monitor o wyzszych rozdzielczościach

19 Czym różni się instalacja instalacja od aktualizacji systemu

20 Diagram stanów procesów Diagram stanów pokazuje przede wszystkim możliwe stany obiektu oraz przejścia, które powodują zmianę tego stanu. Tym samym tworzony jest cykl życia obiektu, który może być tym istotniejszy w procesie wytwarzania oprogramowania, im więcej jest możliwych stanów obiektu.

21 Omów sposoby drukowania z poziomu aplikacji Windows

22 Opisz proces uruchamiania systemu Windows NT/2000/XP

23 Tryb rzeczywisty i chroniony Tryb rzeczywisty – tryb pracy mikroprcesorów i 286 i jego następców z rodziny procesorów x86, w których procesor pracuje tak jak procesor i w trybie rzeczywistym nie ma ochrony pamięci przed użyciem przez inny procesor brak wsparcia

24 Cel, sposoby i rodzaje archiwizacji Archiwizacja (ang. backup) to proces wykonywania kopii danych w celu zabezpieczenia ich przed utratą, wskutek wystąpienia takich zdarzeń losowych jak: powódź, pożar, włamanie, awaria sprzętu lub oprogramowania, czy skasowanie ich przez użytkownika. Pod pojęciem archiwizacji rozumie się również proces przenoszenia danych z systemów komputerowych na inne nośniki w celu zredukowania ilości danych, np. już niepotrzebnych w głównym systemie komputerowym (bazie danych). Formy archiwizacji: kopie analogowe (wydruki dokumentów) kopiowanie na nośniki wymienne (np. dyskietki, płyty CD-R, płyty DVD-R) kopiowanie na inny dysk tego samego komputera (np. RAID) kopiowanie na taśmę magnetyczną kopiowanie na inny komputer (np. kopia zwierciadlana, serwer plików) zautomatyzowana archiwizacja online (np. Przeklej.pl, Plikus.pl)

25 Dostępne elementy konfiguracji ekranu

26 Elementy interfejsu środowiska Windows

27 Instalacja i konfiguracja drukarki lokalnej

28 Instalacja i konfiguracja kart dźwiękowych

29 Instalacja i konfiguracja napędów optycznych

30 Narzędzia do zarządzania partycjami w systemach 95/98/Me oraz NT/2000/XP

31 Podstawowe funkcje menadżera wydruku Menadżer wydruku - to aplikacja przypisana osobno do każdej drukarki zainstalowanej w systemie. Z aplikacji tej możemy skorzystać wówczas gdy do wydruku zostaje skierowanych wiele dokumentów. Posługując się menadżerem możemy wstrzymać pracę drukarki, zmieniać kolejność drukowanych dokumentów lub rezygnować z ich drukowania.

32 Sposoby przygotowania dysku twardego do instalacji systemu Zanim zainstalujemy system operacyjny na nowym komputerze, musimy przygotować dyski twarde. Proces ten polega na podzieleniu dysku fizycznego na partycje i ich sformatowaniu. Typowy duży dysk twardy jest podzielony na jedną partycję podstawową (primary) i jedną rozszerzoną (extended), ta ostatnia zaś może się składać z kilku dysków logicznych. Dodatkowy fizyczny dysk twardy, na którym nie będzie instalowany żaden system operacyjny, może zawierać jedynie partycję rozszerzoną podzieloną na dyski logiczne.

33 Struktura logiczna dysku twardego Sektor bootujący (Master Boot Record) zawiera informacje potrzebne do uruchomienia systemu operacyjnego, jeżeli został zainstalowany na bieżącym dysku. Pierwszy sektor dysku twardego, zawiera bootstrap - program utworzony np. przez FDISK-a podczas zakładania partycji - który we współpracy z BIOS-em uruchamia system z aktywnej partycji. Sektor ten zawiera także opis podziału dysku twardego na partycje, zawarty w tablicy partycji. Format MBR (bootstrap / partitiontable - program ładujący / tablica partycji) jest jednoznacznie określony i wymagany przez wszystkie systemy operacyjne. Partycje są logicznie niezależnymi strukturami na dysku. Rożne partycje mogą obsługiwać rożne systemy plików. Informacje o tym, w jaki sposób dysk twardy został podzielony na partycje, znajduje się w strukturze – tablicy partycji (ang. Data Partition Table) DPT - umieszczonej na ukrytej stronie dysku. Jest ona również częścią struktury MBRa. Adres fizyczny (CHS) MBRa wynosi 001 (pierwszy sektor ścieżki zerowej strony ukrytej dysku twardego).

34 Typy i fazy instalacji systemu operacyjnego

35 Typy instalacji (rozpowszechniania) systemu Windows

36 Wymagania sprzętowe instalacji systemu System Windows XP, jak każdy inny do pracy wymaga określonych zasobów sprzętowych podawanych przez producenta oprogramowania. Producenta określa wymagania minimalne, których niespełnienie powoduje przerwanie pracy instalatora systemu. Wymagania minimalneWymagania zalecane ProcesorPentium AMD 233 MHz lub szybszy Pentium AMD 300 MHz lub szybszy RAM64 MB128 MB lub więcej HDD1,5GB2GB GrafikaSuper VGA (800x600)Adapter wideo i monitor o wyższej rozdzielczości Napęd CD-ROMTakTak lub DVD

37 FAT 12, 16, 32 i różnice między nimi FAT12 jedna z wersji systemu alokacji plików FAT, opracowany przez firmę Microsoft. Wprowadzony dla twardych dysków w systemie operacyjnym DOS, posiada 12-bitowe kodowanie numeru jednostki alokacji. Ze względu na prawa patentowe i praktyczny monopol firmy Microsoft, używany głównie w systemach operacyjnych tej firmy. FAT12 pozwala na obsłużenie 4096 (212) jednostek alokacji, co ogranicza do tej liczby też maksymalną liczbę plików na dysku. Wielkość jednostki alokacji waha się od 512 B do 32 KB i jest określana przez program formatujący w zależności od wielkości partycji. Pozwala na utworzenie partycji o rozmiarze do 16 MB. FAT16 - Odmiana systemu plików FAT, z którego mogą korzystać różne systemy operacyjne. Pierwsze komputery klasy PC pracujące pod kontrolą systemu DOS miały architekturę 16-bitową. Oznaczało to, że ich system plików mógł opisać tylko 216, czyli klastrów. Klastry były rozmiarowo równe fizycznym sektorom dysku twardego (512 bajtów), jednakże ograniczało to pojemność do 32 MB. Większy dysk twardy trzeba było dzielić na partycje. Zatem postanowiono zwiększyć rozmiar jednostek alokacji.

38 FAT32 - Odmiana systemu plików FAT, po raz pierwszy zastosowany w systemie operacyjnym Windows 95 OSR2, następca FAT16. FAT32 (który pomimo nazwy sugerującej 32 bity, używa tylko 28 bitów) pozwalając teoretycznie na opisanie klastrów, co umożliwiałoby użycie go nawet na wieloterabajtowych dyskach twardych. W rzeczywistości, z powodu ograniczeń wbudowanych w program użytkowy "fdisk" firmy Microsoft, który obsługuje maksymalnie klastrów (~222), wielkość dysku obsługiwanego w tym systemie plików nie może przekroczyć 2 terabajtów. Różnice pomiędzy FAT 12, 16, 32: liczba bitów, na których koduje się numery jednostek alokacji plików zwanych klastrami. Liczbę tę podaje się jako wyróżnik w nazwie systemu w FAT (podana w nazwie).

39 NTFS NTFS (ang. New Technology File System) – standardowy system plików systemu Microsoft Windows NT i jego następców (Windows 2000, Windows XP, Windows Server 2003, Windows Vista, Windows Server 2008 i Windows 7). NTFS wywodzi się od systemu plików HPFS, opracowanego przez Microsoft i IBM dla systemu OS/2. Został wprowadzony w celu zastąpienia starszego FAT-u, używanego w MS-DOS. Zaczerpnięte z HPFS ulepszenia w stosunku do FAT-u obejmują obsługę metadanych oraz dodanie struktur poprawiających szybkość pracy z dużą liczbą plików oraz dyskami o dużej pojemności. Dalsze ulepszenia (w stosunku do HPFS) polegają na wprowadzeniu listy kontroli dostępu (ACL) i dziennika operacji dyskowych (ang. journal). Ponadto NTFS nie ma tak ostrego ograniczenia dotyczącego maksymalnego rozmiaru pliku (do 1 GB w FAT16 i 4 GB w FAT32), co umożliwia na przykład przechowanie obrazu płyty DVD na dysku twardym, bez dzielenia go na mniejsze pliki.

40 Różnice pomiędzy NTFS a FAT Bardzo znacząca dla administratorów, którzy wcześniej musieli bardzo dużo czasu poświęcić, aby zabezpieczyć dane. Tak więc system plików NTFS daje nam możliwość dopisywania do plików ich kontroli, czyli dokładniej tłumaczyć "dla kogo dostępny, a dla kogo nie". FAT nie dawał tej możliwości i przekonaliśmy się o tym w systemach Windows 3.11/95/98/98SE/ME, a także w MS-DOS. NTFS wykorzystywany jest praktycznie wszędzie tam gdzie tworzone są sieci, bazy danych itp. NTFS jest także szybszy od starego już FAT`a. Jednak ma jedną wadę - żaden z posiadaczy systemów Windows 3.11/95/98/98SE/ME nie będzie mógł z niego skorzystać. Jest on po prostu nieobsługiwany. Jak pewno nie jeden z Was zauważył w Windows`ie XP nie ma standardowego MS-DOS.

41 Zjawisko fragmentacji dysku i proces defragmentacji Fragmentacja – niekorzystne zjawisko (fragmentacja zewnętrzna), zachodzące w systemie plików, polegające na pojawianiu się nieciągłości obszarów zapisanych i niezapisanych na dysku twardym komputera. Ich przyczyną jest niedoskonała budowa systemu plików, usuwanie i dodawanie nowych plików oraz zmiany, polegające na dopisywaniu i skracaniu plików już istniejących. Niektóre systemy plików wykazują bardzo małą odporność na fragmentację. Wynika to z mało przemyślanych algorytmów, sterujących alokacją danych na sektorach dysku twardego. Przykładem takiego systemu plików jest FAT. Defragmentacja – operacja układająca pliki na dysku komputerowym tak, aby system miał do nich szybszy dostęp. Najczęściej jest to poukładanie bloków jednego pliku po kolei, kiedy są one rozrzucone po całej partycji. Zależnie od sprzętu, systemu plików oraz stopnia fragmentacji plików na dysku defragmentacja może trwać od kilku minut do wielu godzin. Niektóre systemy plików takie jak HPFS, NTFS, ext4 nie muszą być często defragmentowane, gdyż są zaprojektowane tak, aby minimalizować fragmentację danych. Dzięki defragmentacji zwiększa się wydajność systemu plików.

42 Elementy okien programu oraz okien dialogowych pasek tytułowy - to wąskie pole położone wzdłuż górnej krawędzi okna. Wyświetla nazwę dokumentu i programu (lub nazwę folderu, jeśli użytkownik pracuje w folderze). Pasek tytułu zawiera również ikonę programu oraz przyciski "Minimalizuj" "Maksymalizuj" i "Zamknij". pasek menu - znajduje się w górnej części większości programów. Pasek menu składa się z odpowiednich etykiet, zwanych też przyciskami menu. Po naciśnięciu na odpowiedni przycisk menu lewym klawiszem myszy następuje aktywacja menu, tzn. otwarcie przypisanego mu menu rozwijalnego. W zależności od systemu okienkowego, menu rozwijalne może zostać zamknięte albo w wyniku puszczenia lewego klawisza myszy, albo dopiero w przypadku kliknięcia gdzieś poza menu rozwijalnym. pasek narzędzi - znajduje się najczęściej w górnej części okna, służy do wygodnego przemieszczania się między katalogami oraz zawiera przydatne funkcje systemowe, narzędzia. pasek adresu - znajduje się on w górnej części okna, zawiera adres okna, czyli miejsce na dysku w którym znajduje dany katalog. przyciski: minimalizuj, maksymalizuj, zamknij - znajdujące się w prawym górnym rogu przyciski mają następujące funkcje: ukrycie okna, zmiana rozmiaru i zamknięcie okna. pasek przewijania - umożliwia przewijanie zawartości okna, aby wyświetlić informacje znajdujące się obecnie poza obszarem ekranu. pasek stanu - pasek informujący nas o ilości znajdujących się w katalogu obiektów; folderów, plików, opisuje typ danych.

43 przełączanie między oknami: Jeśli otwarto więcej niż jeden program lub dokument, pulpit może szybko zapełnić się oknami. Śledzenie okien, które pozostają otwarte, nie zawsze jest łatwe, ponieważ niektóre okna mogą częściowo lub całkowicie przykrywać inne okna. Korzystanie z paska zadań. Pasek zadań umożliwia organizowanie wszystkich okien. Każdemu oknu odpowiada przycisk na pasku zadań. Aby przełączyć się do innego okna, wystarczy kliknąć odpowiadający mu przycisk na pasku zadań. Okno zostanie wyświetlone nad innymi oknami, stając się oknem aktywnym - oknem, w którym użytkownik obecnie pracuje. zmienianie rozmiaru okna: a) Aby powiększyć okno do rozmiarów całego ekranu, kliknij przycisk Maksymalizuj lub kliknij, dwukrotnie pasek tytułu okna. b) Aby zmniejszyć zmaksymalizowane okno do poprzedniego rozmiaru, kliknij przycisk Przywróć (pojawia się w miejscu przycisku Maksymalizuj) lub kliknij dwukrotnie pasek tytułu okna. c) Aby zmienić rozmiar okna (zmniejszyć go lub powiększyć), wskaż dowolne obramowanie lub narożniki okna. Gdy wskaźnik myszy zmieni się w dwukierunkową strzałkę, przeciągnij obramowanie lub narożnik, aby zmniejszyć lub powiększyć okno.

44 Rodzaje drukarek i zasada działania Wyróżniamy cztery podstawowe typy drukarek komputerowych: igłowe, laserowe, atramentowe termiczne. Oprócz tego wśród drukarek laserowych i atramentowych pojawił się termin drukarka GDI (Graphics Device Interface).

45 Drukarka igłowa jest wyposażona w głowicę drukującą zawierającą od 9 do 48 (najczęściej 9 lub 24) stalowych igieł umieszczonych w jednym lub dwóch rzędach. Każda igła jest wprawiana w ruch przez sprężynkę. W stanie spoczynku pole magnetyczne wytwarzane przez magnes stały unieruchamia igłę wewnątrz głowicy. Przewód nawinięty wokół magnesu stałego tworzy elektromagnes. W czasie pracy przez elektromagnes przepływa prąd, który wytwarza pole elektromagnetyczne o polaryzacji przeciwnej do pola wytwarzanego przez magnes stały - sprężynka wypycha igłę z głowicy. W wyniku uderzenia igły w papier poprzez taśmę barwiącą na papierze, dociśniętym do pokrytego warstwą gumy wałka, pozostaje ślad w postaci punktu. Po wydrukowaniu jednego rządka głowica jest przesuwana o ułamek milimetra do miejsca, w którym jest drukowany kolejny rządek punktów. Przemieszczanie głowicy odbywa się najczęściej za pomocą silnika krokowego. Rzadziej wykorzystuje się mechanizmy wprawiające głowice w ruch drgający (drukarki typu shuttle); ten typ drukarek umożliwia drukowanie z szybkością do 40 stron formatu A4 na minutę. Inną metodą zwiększenia szybkości drukowania jest zastosowanie kilku głowic drukujących. Drukarka laserowa to rodzaj drukarki wykorzystującej w procesie drukowania laser. Drukarki laserowe charakteryzują się bardzo wysoką jakością wydruku, a druk pod wpływem wody nie rozpływa się.

46 Drukarka atramentowa – drukarka wykorzystująca do druku atrament, a mówiąc poprawniej tusz (rozpuszczalnikowy lub pigmentowy), poprzez wystrzeliwanie malutkich kropel środka barwiącego przez mikroskopijne dysze wykonane w głowicy drukarki przechodzącej nad elementem zadrukowywanym. Drukarka termiczna - drukarka drukująca na specjalnym papierze termicznym, który ciemnieje pod wpływem ciepła. Nie są potrzebne taśma barwiąca, toner czy tusz. Najczęściej jest stosowana w kasach i drukarkach fiskalnych. Drukarka GDI (ang. GDI printer) to drukarka przeznaczona wyłącznie do pracy w środowisku Windows, wykorzystująca wewnętrzny system graficzny Windows (GDI) aby rasteryzować obraz. Drukarki GDI są dzięki temu tańsze w produkcji, ale bardziej obciążają komputer w czasie pracy i nie działają pod innymi systemami operacyjnymi.

47 Rodzaje maszyn wirtualnych i różnice między nimi Maszyny wirtualne to m.in.: interpretery, szczególnie interpretery kodu bajtowego kompilatory JIT emulatory rzeczywiście istniejącego sprzętu, np. emulatory konsol Różnice między poszczególnymi typami takich maszyn są płynne. Na przykład wirtualna maszyna Javy jest powszechnie znana jako samodzielny interpreter, ale ponieważ istniały komputery, które potrafiły wykonywać programy w kodzie bajtowym Javy bezpośrednio, można ją także traktować jako emulator tych maszyn.

48 Rodzaje oprogramowania oraz przykłady Ze względu na pełnioną funkcję, wyróżnia się następujące rodzaje oprogramowania: programy do redagowania tekstu (edytory, procesory tekstu np. Word, pakiet StarOffice, pakiet Works, Word Pad, AmiPro ) programy obliczeniowe i kalkulacyjne (arkusze kalkulacyjne np. Lotus 1-2-3, Excel, pakiet StarOffice, pakiet Works, Quattro Pro) programy graficzne (np. Adobe Ilustrator,, CorelDRAW, pakiet Micrografx, Photoshop) programy do gromadzenia danych (bazy danych np. Access, StarOffice'a, Worksa, dBase, FoxPro, Informix, Oracle,Progres ) języki programowania (niższego i wyższego poziomu) programy komunikacyjne (komunikatory) programy edukacyjne programy specjalistyczne programy antywirusowe i firewall (zapora ogniowa)

49 Systemowe narzędzia do zarządzania plikami i folderami oraz różnice w ich funkcjonalności

50 Dziedziczenie list

51 Czynne uprawnienia

52 Zasady grupy

53 Różnica między uprawnieniami NTFS a uprawnieniami SIECIOWYMI

54 ta%C5%82e/informatyka/ rodzaje_oprogramowania_ze_wzgl%C4% 99du_na_pe%C5%82nione_funkcje.html


Pobierz ppt "ACL Access Control List, ACL – lista kontroli dostępu. W systemach uniksowych poprzez rozszerzenie możliwości systemu plików, umożliwia bardziej rozbudowaną"

Podobne prezentacje


Reklamy Google