Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Defibrylacja i automatyczna defibrylacja zewnętrzna.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Defibrylacja i automatyczna defibrylacja zewnętrzna."— Zapis prezentacji:

1 Defibrylacja i automatyczna defibrylacja zewnętrzna

2 Defibrylacja Jest kluczowym ogniwem łańcucha przeżycia. Jest kluczowym ogniwem łańcucha przeżycia. Jest jedną z kilku interwencji o udowodnionym naukowo, pozytywnym wpływie na przeżywalność pacjentów z zatrzymaniem krążenia w mechanizmie VF/VT. Jest jedną z kilku interwencji o udowodnionym naukowo, pozytywnym wpływie na przeżywalność pacjentów z zatrzymaniem krążenia w mechanizmie VF/VT.

3 Wskazaniem do wykonania defibrylacji elektrycznej jest: Wskazaniem do wykonania defibrylacji elektrycznej jest: - migotanie komór - częstoskurcz komorowy z niewyczuwalnym tętnem, Wskazaniem do wykonania kardiowersji elektrycznej są wszystkie inne tachyarytmie z zaburzeniami hemodynamicznymi. Wskazaniem do wykonania kardiowersji elektrycznej są wszystkie inne tachyarytmie z zaburzeniami hemodynamicznymi.

4 Defibrylację wykonujemy za pomocą defibrylatora. Defibrylację wykonujemy za pomocą defibrylatora. Niezależnie od producentów wszystkie defibrylatory posiadają wspólne cechy – wyposażone są w kondensatory stanowiące źródło prądu stałego; Niezależnie od producentów wszystkie defibrylatory posiadają wspólne cechy – wyposażone są w kondensatory stanowiące źródło prądu stałego; są różnie zasilane: z sieci elektrycznej, akumulatora itd.; są różnie zasilane: z sieci elektrycznej, akumulatora itd.; posiadają dwie elektrody (łyżki) do umieszczenia na klatce piersiowej pacjenta. posiadają dwie elektrody (łyżki) do umieszczenia na klatce piersiowej pacjenta.

5 W mechanizmie defibrylacji dostarczony zostaje przepływ prądu elektrycznego przez serce – poprzez elektrody dołączone do klatki piersiowej – co powoduje depolaryzację wszystkich komórek mięśniowych myocardium. W mechanizmie defibrylacji dostarczony zostaje przepływ prądu elektrycznego przez serce – poprzez elektrody dołączone do klatki piersiowej – co powoduje depolaryzację wszystkich komórek mięśniowych myocardium.

6 Wyróżniamy 2 rodzaje defibrylatorów: jednofazowe (klasyczne) jednofazowe (klasyczne) dwufazowe (obecnie bardziej preferowane) dwufazowe (obecnie bardziej preferowane)

7 Defibrylator jednofazowy klasyczny daje prąd o fali jednofazowej w postaci sinusoidy lub krzywej wykładniczej o kształcie ściętym Defibrylator jednofazowy klasyczny daje prąd o fali jednofazowej w postaci sinusoidy lub krzywej wykładniczej o kształcie ściętym

8 Defibrylatory dwufazowe podają prąd, który płynie w kierunku dodatnim przez określony czas, a następnie kierunek zmienia się na ujemny. Defibrylatory dwufazowe podają prąd, który płynie w kierunku dodatnim przez określony czas, a następnie kierunek zmienia się na ujemny. Zaletą ich jest to że pozwalają na stosowanie niższych energii, bowiem kompresują impedancję klatki piersiowej, a długi okres refrakcji mięśnia serca po wyładowaniu sprzyja blokowaniu fali migotania. Zaletą ich jest to że pozwalają na stosowanie niższych energii, bowiem kompresują impedancję klatki piersiowej, a długi okres refrakcji mięśnia serca po wyładowaniu sprzyja blokowaniu fali migotania.

9

10

11 ETIOLOGIA I EPIDEMIOLOGIA VF Dane uzyskiwane z testów Holtera wykazały, że pierwotne VF ma początkowo dużą amplitudę (>0,2mV) i średnią częstość około 200/min. Dane uzyskiwane z testów Holtera wykazały, że pierwotne VF ma początkowo dużą amplitudę (>0,2mV) i średnią częstość około 200/min. Potem dopiero, częstość i amplituda ulegają zmniejszeniu i, po około 12 – 15 min, fale migotania zanikają i przechodzą w linię izoelektryczną Potem dopiero, częstość i amplituda ulegają zmniejszeniu i, po około 12 – 15 min, fale migotania zanikają i przechodzą w linię izoelektryczną

12 Choroba wieńcowa jest główną przyczyną VF. Ponad 30% wszystkich pacjentów z nagłym zawałem serca (AMI) umiera z powodu VF w pierwszych 2 godz. od rozpoczęcia objawów Choroba wieńcowa jest główną przyczyną VF. Ponad 30% wszystkich pacjentów z nagłym zawałem serca (AMI) umiera z powodu VF w pierwszych 2 godz. od rozpoczęcia objawów

13 ELEKTRYCZNA DEFIBRYLACJA JEST JEDYNĄ SKUTECZNĄ METODĄ KOŃCZĄCĄ MIGOTANIE KOMÓR I PRZYWRACAJĄCĄ RYTM SERCA ZDOLNY DO PERFUZJI NARZĄDÓW. ELEKTRYCZNA DEFIBRYLACJA JEST JEDYNĄ SKUTECZNĄ METODĄ KOŃCZĄCĄ MIGOTANIE KOMÓR I PRZYWRACAJĄCĄ RYTM SERCA ZDOLNY DO PERFUZJI NARZĄDÓW. Skuteczność defibrylacji zależy od czasu rozpoczęcia zabiegu i stanu metabolicznego myocardium. Skuteczność defibrylacji zależy od czasu rozpoczęcia zabiegu i stanu metabolicznego myocardium. Szansa na skuteczną defibrylację zmniejsza się gwałtownie z prędkością 7 – 10% na każdą minutę. Szansa na skuteczną defibrylację zmniejsza się gwałtownie z prędkością 7 – 10% na każdą minutę. Po kilku min, amplituda i częstość fal migotania ulegają zmniejszeniu i po 15 min migotanie degeneruje się w bezruch serca (utrata wysokoenergetycznych fosforanów w mięśniu sercowym). Asystolia to dowód na długi czas, jaki upłynął od NZK. Po kilku min, amplituda i częstość fal migotania ulegają zmniejszeniu i po 15 min migotanie degeneruje się w bezruch serca (utrata wysokoenergetycznych fosforanów w mięśniu sercowym). Asystolia to dowód na długi czas, jaki upłynął od NZK.

14 Nie wszystkie przypadki VF mogą zostać zdefibrylowane. Próg defibrylacji = minimalna moc wstrząsu zdolna do zatrzymania migotania Próg defibrylacji zależy od: Próg defibrylacji zależy od: - rozmiaru serca, - rozmiaru serca, - wypełnienia krwią komór serca, - wypełnienia krwią komór serca, - pojemności płuc, - pojemności płuc, - parametrów elektrycznych (fali defibrylacyjnej), - parametrów elektrycznych (fali defibrylacyjnej), - stanu metabolicznego i biochemicznego (temperatury, pH, PCO2, pozakomórkowego stężenia potasu, leków) - stanu metabolicznego i biochemicznego (temperatury, pH, PCO2, pozakomórkowego stężenia potasu, leków)

15 Energia potrzebna do defibrylacji wzrasta wraz z długością czasu migotania. Wszystkie powyższe czynniki mogą spowodować nawet 5- krotną różnicę wartości progowej defibrylacji Tylko 4% dostarczonej energii prądu przechodzi przez serce, gdyż przeszkadzają równoległe drogi przepływu prądu przez płuca i klatkę piersiową. Tylko 4% dostarczonej energii prądu przechodzi przez serce, gdyż przeszkadzają równoległe drogi przepływu prądu przez płuca i klatkę piersiową.

16 Energia pierwszej defibrylacji ?

17 Badania kliniczne wykazały, że sukces defibrylacji był identyczny zarówno u pacjentów otrzymujących 175 jak i 320 J energii wyładowania Dlatego energia dostarczana przez pierwsze wyładowanie jest kompromisem pomiędzy prawdopodobieństwem sukcesu a ryzykiem uszkodzenia myocardium. Dlatego energia dostarczana przez pierwsze wyładowanie jest kompromisem pomiędzy prawdopodobieństwem sukcesu a ryzykiem uszkodzenia myocardium. W oparciu o badania kliniczne zdecydowano powszechnie o stosowaniu następujących zaleceń: !-sze wyładowanie = 200J, 2-gie = J, 3-cie i następne wyładowania = nie większe niż 360J. W oparciu o badania kliniczne zdecydowano powszechnie o stosowaniu następujących zaleceń: !-sze wyładowanie = 200J, 2-gie = J, 3-cie i następne wyładowania = nie większe niż 360J.

18 U dzieci zaleca się początkową energię wyładowania w powiązaniu z masą ciała = 4 J/kg m.c. zarówno przy defibrylatorach jedno- jak i dwufazowych U dzieci zaleca się początkową energię wyładowania w powiązaniu z masą ciała = 4 J/kg m.c. zarówno przy defibrylatorach jedno- jak i dwufazowych

19 Rozmiary elektrod determinują właściwy przepływ prądu przez klatkę piersiową Duże samoprzylepne elektrody zapewniają mniejszy opór klatki piersiowej i lepszy wynik defibrylacji przy mniejszej energii wyładowania. Duże samoprzylepne elektrody zapewniają mniejszy opór klatki piersiowej i lepszy wynik defibrylacji przy mniejszej energii wyładowania. Optimum dla dorosłych = 13cm średnicy Optimum dla dorosłych = 13cm średnicy dla dzieci = 8-10cm średnicy dla dzieci = 8-10cm średnicy dla noworodków = 4,5-5cm średnicy dla noworodków = 4,5-5cm średnicy

20 Ułożenie elektrod ma wpływ na przepływ prądu przez myocardium. Jedna elektroda = poniżej dystalnej połowy prawego obojczyka; druga elektroda = bocznie od koniuszka serca (V4-5) Przepływ prądu przez m.s. w trakcie defibrylacji będzie największy, jeśli pomiędzy elektrodami znajdzie się okolica objęta migotaniem (np. komory w przypadku VF, lub przedsionki przy AF) Przepływ prądu przez m.s. w trakcie defibrylacji będzie największy, jeśli pomiędzy elektrodami znajdzie się okolica objęta migotaniem (np. komory w przypadku VF, lub przedsionki przy AF) U pacjentów z wszczepionym stymulatorem/defibrylatorem zaleca się ułożenie elektrod przednio-tylne (przód i tył klatki piersiowej, czyli przed i za sercem), ew. 12 cm od ICD U pacjentów z wszczepionym stymulatorem/defibrylatorem zaleca się ułożenie elektrod przednio-tylne (przód i tył klatki piersiowej, czyli przed i za sercem), ew. 12 cm od ICD

21 Elektrody samoprzylepne jednorazowe są równie efektywne jak żel do elektrod. Elektrody samoprzylepne jednorazowe są równie efektywne jak żel do elektrod. Żel jednak jest gorszy, gdyż podczas resuscytacji rozlewa się po powierzchni klatki i wyładowanie ślizga się tworząc łuki na powierzchni, czyli zmniejsza się ilość energii dostarczanej do serca. Żel jednak jest gorszy, gdyż podczas resuscytacji rozlewa się po powierzchni klatki i wyładowanie ślizga się tworząc łuki na powierzchni, czyli zmniejsza się ilość energii dostarczanej do serca.

22 Łyżki a elektrody do defibrylacji Elektrody do defibrylacji są skuteczne i bezpieczne, Elektrody do defibrylacji są skuteczne i bezpieczne, preferuje się ich użycie w stosunku do standardowych łyżek, szczególnie w sytuacjach kiedy dostęp do pacjenta jest ograniczony preferuje się ich użycie w stosunku do standardowych łyżek, szczególnie w sytuacjach kiedy dostęp do pacjenta jest ograniczony mają podobną do klasycznych łyżek impedancję mają podobną do klasycznych łyżek impedancję umożliwiają wykonanie defibrylacji z zachowaniem bezpiecznej odległości umożliwiają wykonanie defibrylacji z zachowaniem bezpiecznej odległości

23 RKO przed defibrylacją Jest sensowne aby personel medyczny prowadził przed defibrylacją RKO przez około 2 minuty (5 cykli 30:2) w przypadkach kiedy pacjent przez długi czas był nieprzytomny a nikt nie podjął wcześniej resuscytacji. Jest sensowne aby personel medyczny prowadził przed defibrylacją RKO przez około 2 minuty (5 cykli 30:2) w przypadkach kiedy pacjent przez długi czas był nieprzytomny a nikt nie podjął wcześniej resuscytacji.

24 1 czy 3 defibrylacje Zaleca się wykonywanie pojedynczych defibrylacji w odstępach 2 minutowych. Zaleca się wykonywanie pojedynczych defibrylacji w odstępach 2 minutowych.

25 Energia defibrylacji W przypadku defibrylatorów jednofazowych ze względu na ich niższą skuteczność w przerywaniu migotania komór zaleca się wykonywanie wszystkich defibrylacji energią 360J. W przypadku defibrylatorów jednofazowych ze względu na ich niższą skuteczność w przerywaniu migotania komór zaleca się wykonywanie wszystkich defibrylacji energią 360J.

26 Energia defibrylacji Pierwsza defibrylacja W przypadku defibrylatorów dwufazowych zaleca się aby energia pierwszej defibrylacji wynosiła nie mniej niż 120J W przypadku defibrylatorów dwufazowych zaleca się aby energia pierwszej defibrylacji wynosiła nie mniej niż 120J Optymalnie pierwsza wartość energii impulsu dwufazowego powinna wynosić co najmniej 150J dla wszystkich rodzajów fali. Optymalnie pierwsza wartość energii impulsu dwufazowego powinna wynosić co najmniej 150J dla wszystkich rodzajów fali. A schematycznie zaczynamy od 200 J A schematycznie zaczynamy od 200 J

27 Energia defibrylacji Pierwsza defibrylacja Producent powinien w widocznym miejscu na defibrylatorze umieścić zalecane przez niego wartości energii defibrylacji. Producent powinien w widocznym miejscu na defibrylatorze umieścić zalecane przez niego wartości energii defibrylacji. Jeżeli ratownik nie zna zalecanych przez producenta energii powinien wykonać pierwszą defibrylację energią 200J. Jeżeli ratownik nie zna zalecanych przez producenta energii powinien wykonać pierwszą defibrylację energią 200J.

28 Energia defibrylacji Kolejne defibrylacje Jeżeli ratownik nie zna zalecanych przez producenta energii powinien wykonać kolejne defibrylacje energią 200J lub wyższą. Jeżeli ratownik nie zna zalecanych przez producenta energii powinien wykonać kolejne defibrylacje energią 200J lub wyższą.

29 BEZPIECZNA BEZPIECZNA DEFIBRYLACJA DEFIBRYLACJA

30 . zapewnić bezpieczeństwo zespołowi resuscytacyjnemu. zapewnić bezpieczeństwo zespołowi resuscytacyjnemu. unikać wilgoci w otoczeniu i ubraniu. przed defibrylacją osuszyć mokrą klatkę piersiową. unikać wilgoci w otoczeniu i ubraniu. przed defibrylacją osuszyć mokrą klatkę piersiową. unikać bezpośredniego i pośredniego kontaktu z chorym w momencie wyładowania. unikać bezpośredniego i pośredniego kontaktu z chorym w momencie wyładowania. w trakcie defibrylacji nie dotykać sprzętu: zestawu do iniekcji dożylnych, wózka z pacjentem,worka do wentylacji itp.. w trakcie defibrylacji nie dotykać sprzętu: zestawu do iniekcji dożylnych, wózka z pacjentem,worka do wentylacji itp.. osoba wykonująca defibrylację nie dotyka powierzchni elektrod; żel, którym pokrywa się elektrody, nie powinien być rozlany na klatkę piersiową pacjenta. osoba wykonująca defibrylację nie dotyka powierzchni elektrod; żel, którym pokrywa się elektrody, nie powinien być rozlany na klatkę piersiową pacjenta. osoba, która wyzwala wyładowanie energii, musi głośno ostrzec: odsunąć się od pacjenta i upewnić się, że personel to wykonał. osoba, która wyzwala wyładowanie energii, musi głośno ostrzec: odsunąć się od pacjenta i upewnić się, że personel to wykonał. w strefie defibrylacji nie może być dużego przepływu tlenu (może dojść do zapłonu),. w strefie defibrylacji nie może być dużego przepływu tlenu (może dojść do zapłonu), maskę twarzową z tlenem, worek samorozpręzalny odsunąć na odległość przynajmniej 1 m od pacjenta maskę twarzową z tlenem, worek samorozpręzalny odsunąć na odległość przynajmniej 1 m od pacjenta

31 defibrylator klasyczny należy ładować po przyłożeniu łyżek do klatki piersiowej ratowanego defibrylator klasyczny należy ładować po przyłożeniu łyżek do klatki piersiowej ratowanego. nie wolno ładowaæ defibrylatora trzymając łyżki w powietrzu. nie wolno ładowaæ defibrylatora trzymając łyżki w powietrzu. jeżeli jest jeden ratownik, może sam zwiększać poziom energii korzystając z regulatora. jeżeli jest jeden ratownik, może sam zwiększać poziom energii korzystając z regulatora. w przypadku obecności rozrusznika serca łyżki defibrylatora muszą znajdować się w odległości około cm od niego. w przypadku obecności rozrusznika serca łyżki defibrylatora muszą znajdować się w odległości około cm od niego. należy usunąć plastry do przezskórnego podawania leków, jeżeli znajdują się na klatce piersiowej chorego. należy usunąć plastry do przezskórnego podawania leków, jeżeli znajdują się na klatce piersiowej chorego. nadmierne owłosienie klatki piersiowej przed defibrylacją należy usunąć, bowiem sprzyja ono powstawaniu łuku elektrycznego i oparzeniu. nadmierne owłosienie klatki piersiowej przed defibrylacją należy usunąć, bowiem sprzyja ono powstawaniu łuku elektrycznego i oparzeniu. elektrody lub łyżki muszą ściśle przylegać do skóry klatki piersiowej- optymalna siła przyłożenia łyżek 8 kg u dorosłych, 5 kg u dzieci. elektrody lub łyżki muszą ściśle przylegać do skóry klatki piersiowej- optymalna siła przyłożenia łyżek 8 kg u dorosłych, 5 kg u dzieci

32 Zasady użycia defibrylatora klasycznego: 1.potwierdziæ NZK, sprawdzić tętno 1.potwierdziæ NZK, sprawdzić tętno 2.potwierdziæ migotanie komór (VF) na monitorze lub za pośrednictwem łyżek 2.potwierdziæ migotanie komór (VF) na monitorze lub za pośrednictwem łyżek 3.ułożyć łyżki na podkładkach z żelem (jedna poniżej prawego obojczyka przy mostku, druga nad koniuszkiem serca) 3.ułożyć łyżki na podkładkach z żelem (jedna poniżej prawego obojczyka przy mostku, druga nad koniuszkiem serca) 4.wybrać właściwy poziom energii za pomocą pokrętła na łyżkach lub aparacie 4.wybrać właściwy poziom energii za pomocą pokrętła na łyżkach lub aparacie 5.sprawdzić, czy w strefie defibrylacji nie ma dużego przepływu tlenu 5.sprawdzić, czy w strefie defibrylacji nie ma dużego przepływu tlenu 6.naładować defibrylator 6.naładować defibrylator 7.ostrzec obecnych, aby odsunęli się od pacjenta i sprawdzić, czy personel jest bezpieczny 7.ostrzec obecnych, aby odsunęli się od pacjenta i sprawdzić, czy personel jest bezpieczny 8.sprawdziæ na monitorze, czy to jest VF/VT i dokonać wyładowania energii 8.sprawdziæ na monitorze, czy to jest VF/VT i dokonać wyładowania energii

33 9.po wyładowaniu energii rozpocząć RKO i prowadzić przez 2 min (5 cykli 30:2) 9.po wyładowaniu energii rozpocząć RKO i prowadzić przez 2 min (5 cykli 30:2) 10. dokonać oceny rytmu serca 10. dokonać oceny rytmu serca 11. jeżeli utrzymuje się rytm do defibrylacji, powtarzać czynności od 3. do jeżeli utrzymuje się rytm do defibrylacji, powtarzać czynności od 3. do jeśli stwierdzi się asystolię lub PEA należy potwierdzić to za pomocą zapisu z elektrod i postępować zgodnie z algorytmem ALS 12. jeśli stwierdzi się asystolię lub PEA należy potwierdzić to za pomocą zapisu z elektrod i postępować zgodnie z algorytmem ALS 13. defibrylator klasyczny umożliwia również wykonanie defibrylacji zsynchronizowanej z załamkiem R elektrokardiogramu czyli kardiowersji, oraz stymulacji serca w bradykardii opornej na leczenie farmakologiczne. 13. defibrylator klasyczny umożliwia również wykonanie defibrylacji zsynchronizowanej z załamkiem R elektrokardiogramu czyli kardiowersji, oraz stymulacji serca w bradykardii opornej na leczenie farmakologiczne.

34 Defibrylacja

35 Odtworzenie rytmu serca po impulsie defibrylatora

36 AED (Automated External Defibrillator) Zaleca się dostosowanie poleceń głosowych AED do nowych wytycznych. Zaleca się dostosowanie poleceń głosowych AED do nowych wytycznych.

37 Nie reaguje RKO 30:2 Do momentu podłączenia AED AED ocena rytmu Defibrylacja zalecana Defibrylacja nie zalecana 1 Defibrylacja J (dwufazowa) lub 360 J (jednofazowa) Udrożnij drogi oddechowe Brak prawidłowego oddechu Natychmiast podejmij RKO 30:2 przez 2 min Wyślij kogoś lub idź po AED Zadzwoń 112* Natychmiast podejmij RKO 30:2 przez 2 min Kontynuuj dopóki poszkodowany nie zacznie oddychać prawidłowo Wołaj o pomoc *lub krajowy numer ratunkowy [999 (przyp. tłum.)]

38 AED (Automated External Defibrillator) Programy wczesnej defibrylacji i publicznego dostępu do defibrylacji (PAD) zwiększają częstość podejmowania resuscytacji przez świadków zdarzenia oraz szansę wykonania szybkiej defibrylacji a więc pozytywnie wpływają na przeżywalność NZK. Programy wczesnej defibrylacji i publicznego dostępu do defibrylacji (PAD) zwiększają częstość podejmowania resuscytacji przez świadków zdarzenia oraz szansę wykonania szybkiej defibrylacji a więc pozytywnie wpływają na przeżywalność NZK.

39 AED (Automated External Defibrillator) Programy publicznego dostępu do defibrylacji (PAD) powinny być wdrażane w miejscach gdzie istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia co najmniej jednego NZK w ciągu 2 lat. Programy publicznego dostępu do defibrylacji (PAD) powinny być wdrażane w miejscach gdzie istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia co najmniej jednego NZK w ciągu 2 lat.

40 podsumowanie podsumowanie

41 zasady stosowania defibrylacji: - możliwie jak najszybciej od NZK, - możliwie jak najszybciej od NZK, - pojedyncze wyładowania energii, - pojedyncze wyładowania energii, - wartość energii każdego wyładowania 360J – defibrylator jednofazowy, - wartość energii każdego wyładowania 360J – defibrylator jednofazowy, - defibrylator dwufazowy J zgodnie z zaleceniem producenta (wyraźnie zaznaczonym na urządzeniu). Jeśli brak wyraźnie określonych zaleceń od producenta co do wielkości energii, ratownik powinien zastosować energię 200J, - defibrylator dwufazowy J zgodnie z zaleceniem producenta (wyraźnie zaznaczonym na urządzeniu). Jeśli brak wyraźnie określonych zaleceń od producenta co do wielkości energii, ratownik powinien zastosować energię 200J, - po wykonaniu pojedynczego wyładowania prowadzimy przez 2 minuty RKO, a następnie dokonujemy oceny aktualnego rytmu serca - po wykonaniu pojedynczego wyładowania prowadzimy przez 2 minuty RKO, a następnie dokonujemy oceny aktualnego rytmu serca

42 należy przestrzegać poprawnej techniki wykonania defibrylacji (miejsce przyłożenia, wielkość elektrod, docisk do skóry, środek przewodzący), należy przestrzegać poprawnej techniki wykonania defibrylacji (miejsce przyłożenia, wielkość elektrod, docisk do skóry, środek przewodzący), - nie należy stosować żelu o niskim przewodnictwie, np. żel do USG, - nie należy stosować żelu o niskim przewodnictwie, np. żel do USG, - elektrody samoprzylepne są korzystniejsze i bezpieczniejsze – dają możliwość zarówno defibrylacji, jak i monitorowania EKG u pacjenta, - elektrody samoprzylepne są korzystniejsze i bezpieczniejsze – dają możliwość zarówno defibrylacji, jak i monitorowania EKG u pacjenta, - drugie i kolejne (jeśli konieczne) wyładowania energii przez defibrylator jednofazowy wynoszą 360J, w defibrylatorze dwufazowym – wyładowania kolejne energią taką samą lub wyższą jak w pierwszym wyładowaniu. - drugie i kolejne (jeśli konieczne) wyładowania energii przez defibrylator jednofazowy wynoszą 360J, w defibrylatorze dwufazowym – wyładowania kolejne energią taką samą lub wyższą jak w pierwszym wyładowaniu. - Bezwzględnie przestrzegać zasad bezpieczeństwa. - Bezwzględnie przestrzegać zasad bezpieczeństwa.

43 Czynniki wpływające na skuteczność defibrylacji : - czas do wystąpienia VF/VT, - czas do wystąpienia VF/VT, - rozległość zmian, - rozległość zmian, - podanie dostatecznej energii, co zależy od: - podanie dostatecznej energii, co zależy od: –· impedancji klatki piersiowej –· wielkości zastosowanej energii (360J) –· ustawienia elektrod –· przepływu prądu innymi drogami (tylko 4% podanego prądu trafia do serca) –· stanu metabolicznego pacjenta –· stopnia niedokrwienia mięśnia sercowego –· zastosowanych leków - grubości tkanek, - grubości tkanek, - wielkości elektrod lub łyżek (średnica 12cm dla dorosłych), - wielkości elektrod lub łyżek (średnica 12cm dla dorosłych), - stosowanych substancji zmniejszających opór skóry (żel pólstały, płynny), - stosowanych substancji zmniejszających opór skóry (żel pólstały, płynny), - liczby poprzednich wyładowań, - liczby poprzednich wyładowań, - masy ciała. - masy ciała.


Pobierz ppt "Defibrylacja i automatyczna defibrylacja zewnętrzna."

Podobne prezentacje


Reklamy Google