Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Wszelkie treści i zasoby edukacyjne publikowane na łamach Portalu www.szkolnictwo.pl mogą być wykorzystywane przez jego Użytkowników wyłącznie w zakresie.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Wszelkie treści i zasoby edukacyjne publikowane na łamach Portalu www.szkolnictwo.pl mogą być wykorzystywane przez jego Użytkowników wyłącznie w zakresie."— Zapis prezentacji:

1 Wszelkie treści i zasoby edukacyjne publikowane na łamach Portalu mogą być wykorzystywane przez jego Użytkowników wyłącznie w zakresie własnego użytku osobistego oraz do użytku w szkołach podczas zajęć dydaktycznych. Kopiowanie, wprowadzanie zmian, przesyłanie, publiczne odtwarzanie i wszelkie wykorzystywanie tych treści do celów komercyjnych jest niedozwolone. Plik można dowolnie modernizować na potrzeby własne oraz do wykorzystania w szkołach podczas zajęć dydaktycznych.

2 SPOSOBY ŁĄCZENIA SIĘ ATOMÓW W CZĄSTECZKI Krystyna Sitko

3 HH O Cząsteczka wody HH Cząsteczka wodoru

4 PODZIAŁ CZĄSTECZEK np., H2, O2,N 2,Cl 2 Homoatomowe Cząsteczkę tworzą atomy tego samego pierwiastka np., H2, O2,N 2,Cl 2 Heteroatomowe np. H2O, CO, HCl, CH4 Cząsteczkę tworzą atomy różnych pierwiastków np. H2O, CO, HCl, CH4 C HHHH Cząsteczka CH 4 HH Cząsteczka H 2

5 +1 1e H H H

6 H 2 Symbol pierwiastka chemicznego Liczba atomów w cząsteczce H H Każdy atom wodoru ma po 1 elektronie walencyjnym. Zaznacza się go kropkami przy symbolu pierwiastka chemicznego Wzór elektronowy dwuatomowej cząsteczki wodoru HH Wzór kreskowy czyli strukturalny SPOSOBY PRZEDSTAWIANIA WIĄZANIA KOWALENCYJNEGO (ATOMOWEGO) Wzór sumaryczny cząsteczki wodoru

7 Atom chloru ma 7elektronów walencyjnych (na ostatniej powłoce). Do konfiguracji elektronowej najbliższego gazu szlachetnego –argonu, brakuje mu 1 elektronu. Atomy Cl po zbliżeniu do siebie tworzą jedną wspólna parę elektronową i wtedy każdy z atomów chloru ma 8 elektronów walencyjnych - powstaje oktet. 7e 10e +17 ¨ :. ¨ ¨ :. Cl ¨ 10e e : ¨ ¨. : ¨. Cl ¨ 2e

8 Jeżeli utworzenie jednej wiążącej pary elektronowej nie wystarcza do utworzenia oktetu, atom może wykorzystać dwa lub trzy elektrony tworząc wiązania podwójne lub potrójne. Przykładem jest cząsteczka tlenu w której dwie pary elektronowe utworzyły wiązanie podwójne. Wiązanie w cząsteczce tlenu można przedstawić schematem 6e 2e +8 2e +8 2e e

9 Tutaj też tworzą się wspólne pary elektronowe. Cechą charakterystyczną tego wiązania jest przesunięcie pary elektronowej wiążącej atomy w kierunku atomu pierwiastka, który w jądrze atomu ma więcej protonów. Jednym z przykładów tego wiązania może być połączenie chloru i wodoru w cząsteczce chlorowodoru. 6e 10e +17 2e Cl Cząsteczka chlorowodoru

10 liczba atomów wodoru w cząsteczce brak liczby oznacza 1 atom azotu w cząsteczce Atom azotu znajduje się w grupie 15 i ma 5 elektronów walencyjnych. Wodór - (1 grupa) ma 1 elektron walencyjny. Do uzyskania trwałej konfiguracji elektronowej (oktetu) atom azotu potrzebuje 3 elektronów. Atomy wodoru potrzebują po 1 elektronie. Tworzą się trzy wspólne pary elektronowe. N H HH H H H N Wzór elektronowy Wzór strukturalny

11 Atom sodu Na oddaje 1 elektron i staje się kationem Na + W tworzeniu wiązań chemicznych znaczącą rolę odgrywają elektrony walencyjne. Elektrony walencyjne mogą być łatwo usunięte jak i w niektórych przypadkach uzupełnione o nowe elektrony. Powstają wtedy jony. Wiązanie jonowe powstaje wtedy, kiedy mamy do czynienia z atomem - donorem i atomem - akceptorem elektronów. Przyjmując i oddając elektrony atomy osiągają strukturę najbliższego gazu szlachetnego. Wiązanie jonowe Dobrymi donorami elektronów są pierwiastki 1 i 2 grupy układu okresowego (metale). Elektrony powłok walencyjnych tych pierwiastków są słabo związane z atomami i można je łatwo od nich oderwać. Doskonałymi akceptorami są pierwiastki 17 grupy układu okresowego (fluorowce). Donor - atom dostarczający elektronów Akceptor – atom przyjmujący elektrony +11 2e 8e 1e K L M +11 2e 8e K L e + +1

12 Przyjmowanie i oddawanie elektronów zmienia ładunek atomów. Przed oddaniem lub przyjęciem elektronów każdy atom jest elektrycznie obojętny. Kiedy zostaną usunięte elektrony walencyjne, ładunek pozostałych elektronów nie równoważy już dodatniego ładunku jądra. Ponieważ elektron ma jednostkowy ładunek ujemny, wynikiem usunięcia jednego elektronu z obojętnego atomu jest powstanie kationu o jednostkowym ładunku dodatnim. Na przykład kation sodu Na + to atom sodu, który utracił jeden elektron, ma więc jeden ładunek dodatni. Każdy elektron utracony przez atom zwiększa sumaryczny ładunek dodatni atomu o jednostkę. Przyjmowanie i oddawanie elektronów zmienia ładunek atomów. Przed oddaniem lub przyjęciem elektronów każdy atom jest elektrycznie obojętny. Kiedy zostaną usunięte elektrony walencyjne, ładunek pozostałych elektronów nie równoważy już dodatniego ładunku jądra. Ponieważ elektron ma jednostkowy ładunek ujemny, wynikiem usunięcia jednego elektronu z obojętnego atomu jest powstanie kationu o jednostkowym ładunku dodatnim. Na przykład kation sodu Na + to atom sodu, który utracił jeden elektron, ma więc jeden ładunek dodatni. Każdy elektron utracony przez atom zwiększa sumaryczny ładunek dodatni atomu o jednostkę. Na przykład, gdy atom magnezu traci dwa elektrony, staje się podwójnie naładowanym jonem magnezu (kationem) Mg e 8e 2e K L M +12 2e 8e +2 K L Obojętny atom magnezu, liczbę protonów w jądrze (12p) równoważy liczba elektronów krążących wokół jądra (12e)

13 Atomy pierwiastków 17 grupy ( niemetale) łatwo pobierają elektrony. Nadmiar elektronów w stosunku do ładunku jądra sprawia, że stają się one anionami, czyli jonami o ładunku ujemnym e 8e 7e K L M +17 2e 8e K L M + e 17 protonów (17+)w jądrze 18 elektronów (18 -) krążących wokół jądra Przyjmowanie i oddawanie elektronów zmienia ładunek atomów. Przed przyjęciem elektronu atom chloru jest elektrycznie obojętny. Gdy atom chloru przyłącza elektron, staje się ujemnie naładowanym jonem chlorkowym - Cl -. Atom tlenu przyłączając dwa elektrony, staje się podwójnie naładowanym jonem tlenkowym - O 2-. Atom chloru Cl Jon chloru - anion Cl -

14 +11 2e 8e K L Wiązanie jonowe powstaje w wyniku przeniesienia elektronów walencyjnych od atomu jednego pierwiastka do atomu drugiego. Powstają wówczas jony- kationy i aniony, które przyciągając się tworzą wiązania. Siły elektrostatycznego przyciągania pomiędzy jonami Na + i Cl e 8e K L M Na + Cl - Jeżeli obok siebie pojawi się wielka ilość jonów dodatnich i ujemnych to siły elektrostatyczne zaczną działać w każdym kierunku. Jony dodatnie i ujemne zbliżają się do siebie tworząc uporządkowaną sieć. W takiej sieci jony dodatnie i ujemne rozmieszczone są na przemian w przestrzeni (rys. 1). Na + Cl - Rys.1 Struktura kryształu NaCl.

15 KOWALENCYJNE (ATOMOWE) NIESPOLARYZOWANE A : A SPOLARYZOWANE A :B JONOWE M + B -

16 Nowe pojęcia Jon – cząstka posiadająca dodatni lub ujemny ładunek elektryczny Wiązanie kowalencyjne (atomowe) – wiązanie polegające na łączeniu się atomów za pomocą wspólnych par elektronowych Wiązanie jonowe – wiązanie polegające na łączeniu się kationów i anionów powstałych z atomów. np., H 2, O 2,N 2 Cząsteczka pierwiastka (homoatomowa)- cząsteczka tworzona przez atomy tego samego pierwiastka np., H 2, O 2,N 2 np., HCl, H 2 O, N H 3 Cząsteczka związku chemicznego (heteroatomowa)- cząsteczka utworzona przez atomy różnych pierwiastków np., HCl, H 2 O, N H 3 Kation – jon dodatni. Anion – jon ujemny.


Pobierz ppt "Wszelkie treści i zasoby edukacyjne publikowane na łamach Portalu www.szkolnictwo.pl mogą być wykorzystywane przez jego Użytkowników wyłącznie w zakresie."

Podobne prezentacje


Reklamy Google