Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Powstanie styczniowe 1863 - 1864 Sytuacja międzynarodowa w przededniu powstania  wojna krymska (1853-1856) Rosji przeciw Turcji (którą wspierały Anglia,

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Powstanie styczniowe 1863 - 1864 Sytuacja międzynarodowa w przededniu powstania  wojna krymska (1853-1856) Rosji przeciw Turcji (którą wspierały Anglia,"— Zapis prezentacji:

1

2 Powstanie styczniowe

3 Sytuacja międzynarodowa w przededniu powstania  wojna krymska ( ) Rosji przeciw Turcji (którą wspierały Anglia, Francja, Sardynia); emigracja polska liczyła na konflikt mocarstw i możliwość odzyskania niepodległości; klęska koncepcji „Hotelu Lambert"  klęska Rosji wpłynęła na reformy caratu; „wiosna posewastopolska" (zniesienie poddaństwa chłopów, reforma sądownictwa i administracji państwowej, stopniowa autonomia Finlandii)  koniec Świętego Przymierza  walka o zjednoczenie Włoch i dążenie Prus do zjednoczenia Niemiec

4 Sytuacja w Królestwie - wpływ „odwilży posewastopolskiej"  1856 r. wizyta Aleksandra II w Warszawie - car odmówił rozszerzenia autonomii, ale pod wpływem zmian w Rosji zgodził się na pewne ustępstwa wobec Królestwa: - amnestia dla więźniów politycznych, powrót powstańców z zesłania - mianowanie Michała Gorczakowa namiestnikiem Królestwa Polskiego - ożywienie szkolnictwa (otwarcie w 1857 r. Akademii Medyko- Chirurgicznej i Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie) - działalność Towarzystwa Rolniczego pod kierunkiem Andrzeja Zamoyskiego  hasła pracy organicznej - „millenerzy" na czele z Edwardem Jurgensem odkładali powstanie na dalszy plan  organizacje polskie w Rosji - Związek Trojnicki na Ukrainie, koło oficerskie w Petersburgu (Zygmunt Sierakowski, Zygmunt Padlewski)

5 Andrzej Zamoyski (l ), działacz gospodarczy i polityczny, prezes Towarzystwa Rolniczego w latach , patron stronnictwa „białych"

6 Manifestacje patriotyczne od 1860 r.  pogrzeb generałowej Katarzyny Sowińskiej (VI 1860 r.), pogrzeb „pięciu ofiar" zabitych 27 II1861 r.  27 III 1861 r. Aleksander Wielopolski stanął na czele przywróconej Komisji Rządowej Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego i 2 IV rozwiązał Delegację Miejską oraz Towarzystwo Rolnicze  8 IV 1861 r. manifestacja w Warszawie po rozwiązaniu Towarzystwa Rolniczego zakończyła się zabiciem ponad 100 osób  odbywały się manifestacje patriotyczne; śpiewano pieśni patriotyczno- religijne; żałoba narodowa - stroje w kolorze czarnym, patriotyczna biżuteria, uroczyste obchody historycznych rocznic, bojkot oficjalnych uroczystości; prasa podziemna, ulotki; zamachy na urzędników i oficerów rosyjskich (Andrzej Potiebnia strzelał do namiestnika Aleksandra Liidersa)  15 X 1861 r. w rocznicę śmierci Tadeusza Kościuszki wojsko wkroczyło do katedry św. Jana i kościoła św. Anny, biskup warszawski zamknął sprofanowane świątynie, ale w II 1862 r. arcybiskup warszawski Zygmunt Feliński otworzył je i zakazał nabożeństw patriotycznych

7 Scena z uroczystości pogrzebu „pięciu poległych” przed warszawskim kościołem św. Krzyża według obrazu Henryka Pilatiego. Godząc się na pogrzeb Gorczakow tłumaczył się carowi: Jak powstrzymać duchowieństwo, zaczynając od samego arcybiskupa? Czy nie lepiej zacząć walkę przy innej sposobności?” Car godził się z tą taktyką, ale ostrzegał w liście Gorczakowa: „Warszawy nie oddać za żadną cenę. W razie potrzeby bombardować ją z Cytadeli”

8 Aleksander Wielopolski  w 1831 r. przedstawiciel Rządu Narodowego w Londynie, od 1846 r. główny zwolennik ugody z caratem  dyrektor Komisji Rządowej Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, naczelnik Rządu Cywilnego (V VII 1863),  zwolennik reform, doprowadził do: zniesienia pańszczyzny (1861 r.), oczynszowania (1862 r.), równouprawnienia Żydów, spolszczenia administracji, rozbudowy szkolnictwa;  brak poparcia społecznego dla Wielopolskiego. Był autorem słynnego powiedzenia: „Dla Polaków można coś dobrego zrobić, ale z Polakami — nigdy".  jako inicjator branki, przyczynił się do wybuchu powstania styczniowego

9 Stronnictwa polityczne „czerwoni"  sieć konspiracyjna powstająca od 1862 r., podległa Komitetowi Miejskiemu przekształconemu w VI 1862 r. w Komitet Centralny Narodowy;  „czerwoni" dążyli do obalenia cara, odzyskania niepodległości; Apollo Korzeniowski, Jarosław Dąbrowski, Agaton Giller, Ignacy Chmieleński;  poparcie tajnych organizacji młodzieżowych (koło oficerskie Zygmunta Sierakowskiego w Petersburgu);  współpracowano z rosyjską „Ziemią i Wolą", tworzono własną administrację, policję, pocztę, służby podatkowe  na czele z Dyrekcją Krajową - konserwatyści, liberałowie z Andrzejem Zamoyskim, Leopoldem Kronenbergiem, Edwardem Jurgensem, Karolem Majewskim;  propagowali pracę organiczną, zwolennicy pełnej autonomii, celem w przyszłości było odzyskanie niepodległości

10 Symboliczny obraz branki autorstwa Artura Grottgera. Mimo że branka nie rozbiła ruchu spiskowego, jej kontynuacja groziła sparaliżowaniem działalności niepodległościowej. 16 stycznia Zygmunt Padlewski mówił: „Danie rekruta jest to pozostawienie Moskalom rozwiązania kwestyi włościańskiej, a tym samym jest to zerwanie ostateczne z ludem [...]. Ostatecznie więc powiadam: bierzmy w ręce dekrety uwłaszczenia, idźmy na cały kraj, uzbrójmy się jak możemy, napadnijmy załogi nocną porą, a gdy nam życie nazajutrz zostanie, idźmy do kmiotka, zwróćmy mu jego należność i do boju z najazdem powołajmy"

11 Powstanie Styczniowe  branka - nadzwyczajny, imienny pobór do wojska (około 12 tys. rekrutów) - miała rozbić organizację „czerwonych”  22 I 1863 r. wybuch powstania, ogłoszenie „Manifestu" Tymczasowego Rządu Narodowego („czerwonych” z Komitetu Centralnego Narodowego); wezwanie do walki; uwłaszczenie chłopów, nadziały 3 mórg ziemi dla bezrolnych powstańców, prawo do serwitutów, czyli zwyczajowego prawa do korzystania z dworskich lasów i pastwisk, równe prawa obywatelskie  plany zdobycia Płocka, gdzie miał ujawnić się rząd, nie powiodły się, więc władze działały w konspiracji w Warszawie  nieudana dyktatura Ludwika Mierosławskiego, który opuścił kraj  duże zasługi dla powstania miał Stefan Bobrowski - rewolucyjny naczelnik Warszawy  8 II 1863 r. - porozumienie Prus i Rosji, tzw. konwencja gen. Gustawa Alvenslebena w sprawie pomocy pruskiej w stłumieniu powstania; prawo do przemarszu wojsk obu stron przez swoje terytorium

12 Pieczęć główna Rządu Narodowego zawierała hasło „Równość, wolność, niepodległość" oraz herby Polski, Litwy i Rusi. „Ludzie szukają symbolu siły, symbolu wartości. W r istniał taki symbol, który silnie, ba — nieraz wszechwładnie panował nad ludźmi. Była nim pieczęć — pieczęć Rządu Narodowego" — Józef Piłsudski, 1924 r.

13 Powstanie Styczniowe – c.d.  przyłączenie się „białych" do powstania; nadzieja na pomoc Francji i Anglii; krótka dyktatura Mariana Langiewicza III 1863 r. (zwycięstwa pod Chrobrzem, Grochowiskami)  walka o władzę „czerwonych" i „białych", V 1863 r. przekształcenie rządu w Rząd Narodowy złożony z 5 członków, którym podlegały wydziały: spraw wewnętrznych, wojska, skarbu, spraw zagranicznych, prasy  VIII 1863 r. namiestnikiem Królestwa został Fiodor Berg  partyzancki charakter walk

14 Generał Marian Langiewicz ( ) wykładowca polskiej szkoły wojskowej w Genui, początkowo dowodził oddziałami powstańczymi w województwie sandomierskim, a w marcu 1863 r. był przez tydzień dyktatorem powstania. Aresztowany przez Austriaków, siedział dwa lata w twierdzy Josephstadt, a resztę życia spędził na emigracji w Anglii, Szwajcarii i Turcji

15 Francuska karykatura krytykująca opieszałość europejskiej dyplomacji wobec sprawy polskiej

16 Francuska karykatura przedstawiająca nieudolność carskiej policji w Warszawie, nie mogącej wytropić tajnych organizacji powstańczych

17 Powstanie Styczniowe – c.d.  dyktatura Romualda Traugutta (X IV 1864) - próbował ratować powstanie, opierając się na „pospolitym ruszeniu", realizował dekret uwłaszczeniowy, zginął 5 VIII 1864 r. na stokach Cytadeli  klęskę powstania przyśpieszył ukaz carski o uwłaszczeniu (2 III 1864 r.); ostatecznie powstanie upadło jesienią 1864 r., chociaż walki prowadzono do wiosny 1865 r. (ostatni oddział księdza Stanisława Brzóski na Podlasiu);

18 Romuald Traugutt Dyktator i męczennik powstania styczniowego, stał się symbolem obywatelskiej ofiary na ołtarzu niepodległości. Nie wierzył początkowo w szansę powstania i nie brał udziału w jego Stanął na czele powstańczej „partii" z poczucia solidarności, a następnie próbował wykorzystać swą wiedzę wojskową oraz kierować powstaniem tak, aby choć w pewnym stopniu zwiększyć jego szanse. Stwierdził w zeznaniu przed carską komisją śledczą, 22 IV - 4 V 1864 r.: „Będąc przekonanym, że niezależność jest koniecznym warunkiem prawdziwego szczęścia każdego narodu, zawsze jej pragnąłem dla swojej ojczyzny, a to tym bardziej, że oswobodzenie się Rosji od ciężaru panowania na d Polską liczyłem za również konieczny warunek do zwrócenia całej działalności rządu i ludu rosyjskiego na rzeczywisty pożytek tego obszernego państwa". Traugutt zapłacił za swój wybór najwyższą cenę - zginął na szubienicy na stokach warszawskiej Cytadeli.

19 Patrol powstańczy obraz Maksymiliana Gierymskiego (1846 – l874) Warto się zastanowić, jakie cechy tego obrazu oddają klimat powstania styczniowego

20 Znaczenie powstania  stoczono ok potyczek  represje po powstaniu - rusyfikacja  było największym zrywem całego narodu; na pomoc przybyli powstańcy z innych zaborów, zginęło około 20 tyś. powstańców  przyniosło uwłaszczenie chłopów  zakończyło epokę romantycznych zrywów; początek nowoczesnego narodu; hasła pozytywizmu  na bardzo dobrej organizacji państwa podziemnego będą wzorować się władze okupowanej Polski w II wojnie światowej  odbiło się echem wśród rewolucjonistów Europy: udział ochotników z Europy (Andrzej Potiebnia, Francesco Nullo), poparcie I Międzynarodówki i „Kołokoła" Aleksandra Hercena; z apelami o solidarność z Polakami wystąpili Victor Hugo, Laios Kossuth, Giuseppe Garibaldi


Pobierz ppt "Powstanie styczniowe 1863 - 1864 Sytuacja międzynarodowa w przededniu powstania  wojna krymska (1853-1856) Rosji przeciw Turcji (którą wspierały Anglia,"

Podobne prezentacje


Reklamy Google