Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

PRZYJACIELE LASU LAS TO WIELKI EKOSYSTEM. WSZYSTKIE ROŚLINY, ZWIERZĘTA, GRZYBY, BAKTERIE SĄ TU POTRZEBNE. NAJWAŻNIEJSZA JEST RÓWNOWAGA W TYM EKOSYSTEMIE.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "PRZYJACIELE LASU LAS TO WIELKI EKOSYSTEM. WSZYSTKIE ROŚLINY, ZWIERZĘTA, GRZYBY, BAKTERIE SĄ TU POTRZEBNE. NAJWAŻNIEJSZA JEST RÓWNOWAGA W TYM EKOSYSTEMIE."— Zapis prezentacji:

1 PRZYJACIELE LASU LAS TO WIELKI EKOSYSTEM. WSZYSTKIE ROŚLINY, ZWIERZĘTA, GRZYBY, BAKTERIE SĄ TU POTRZEBNE. NAJWAŻNIEJSZA JEST RÓWNOWAGA W TYM EKOSYSTEMIE. WIELKIM PRZYJACIELEM LASU SĄ LUDZIE, ALE NIEKTÓRZY LUDZIE SĄ LASU WIELKIMI WROGAMI. DLATEGO WAŻNE JEST NAUCZYĆ SIĘ JAK MAMY ZACHOWYWAĆ SIĘ W LESIE !!!! PO PIERWSZE – NALEŻY NIE PRZESZKADZAĆ ICH NATURALNYM MIESZKAŃCOM MOIMI ULUBIONYMI MIESZKAŃCAMI SĄ NASTĘPUJĄCY PRZYJACIELE LASU:

2 Zachowanie: Zachowanie: Bobry pływają wolno, zanurzając całe ciało, z wyjątkiem górnej części głowy i karku. Bardzo często nurkuje, wytrzymuje pod wodą ponad 15 minut. Bobry zbiorowo budują z pni i gałęzi drzew oraz ziemi i błota, tamy i groble służące piętrzeniu wody. Gdy woda rozlewa się szerzej, bobry zyskują łatwy dostęp do następnych drzew będących źródłem ich pożywienia. Ścinają drzewa do średnicy około 70 cm przegryzając je w charakterystyczny sposób. Gdy drzewo przewróci się, zwierzęta najpierw obcinają gałęzie, zjadają znaczną część z nich, pozostawiając ogryzione drewno, jako budulec dla swych konstrukcji. Pień pocięty na kawałki możliwe do przepchnięcia i spławienia, zużyty jest do budowy tamy. Bobry pływają wolno, zanurzając całe ciało, z wyjątkiem górnej części głowy i karku. Bardzo często nurkuje, wytrzymuje pod wodą ponad 15 minut. Bobry zbiorowo budują z pni i gałęzi drzew oraz ziemi i błota, tamy i groble służące piętrzeniu wody. Gdy woda rozlewa się szerzej, bobry zyskują łatwy dostęp do następnych drzew będących źródłem ich pożywienia. Ścinają drzewa do średnicy około 70 cm przegryzając je w charakterystyczny sposób. Gdy drzewo przewróci się, zwierzęta najpierw obcinają gałęzie, zjadają znaczną część z nich, pozostawiając ogryzione drewno, jako budulec dla swych konstrukcji. Pień pocięty na kawałki możliwe do przepchnięcia i spławienia, zużyty jest do budowy tamy. Rozmieszczenie i siedlisko: Rozmieszczenie i siedlisko: Występuje w całej Polsce oprócz wyższych gór. Siedliskiem bobra są rzeki i jeziora oraz mniejsze cieki wodne, także na bagna i torfowiska, z dostępem do drzew i krzewów będących jego pokarmem, zwłaszcza osik i wierzb Występuje w całej Polsce oprócz wyższych gór. Siedliskiem bobra są rzeki i jeziora oraz mniejsze cieki wodne, także na bagna i torfowiska, z dostępem do drzew i krzewów będących jego pokarmem, zwłaszcza osik i wierzb. BÓBR ŚCINA DRZEWA, KRZEWY I BUDUJE ZAPORY WODNE KTÓRE NAWADNIAJĄ DRZEWA, POWSTAJĄ NOWE ŚRODOWISKA WODNO LEŚNE. JEDNAK JAK SPIĘTRZĄ WODĘ W JEDNYM MIEJSCU W DRUGIM MOŻE JEJ BRAJOWAĆ! ODGŁOS

3 DZĘCIOŁ CZARNY Zachowanie: Płochliwy. Można go dostrzec w locie, gdy lata ponad drzewami lub wylatuje nad otwartą przestrzeń. Po ziemi porusza się niezdarnymi skokami. Wiosną oznajmia swoją obecność, bębniąc w rezonujący konar lub pień - w odróżnieniu od innych dzięciołów taki sygnał dzięcioła czarnego jest szczególnie długi i głośny. Rozmieszczenie i siedlisko: Występuje w całej Polsce. Zamieszkuje stare lasy różnego typu z licznymi drzewami w wieku ponad 100 lat, rzadko przebywa w większych zadrzewieniach śródpolnych i dużych parkach (także miejskich). DZIĘCIOŁ CZARNY WALCZY Z KORNIKAMI, ROBAKAMI, KTÓRE ŻYJĄ POD KORĄ DRZEW. ODGŁOS

4 Zachowanie: Żyje pojedynczo; każdy osobnik ma własne terytorium. Aktywna w dzień, przez cały rok, także zimą, bo nie zapada w sen zimowy. Szybko i sprawnie wspina się i biega po drzewach, wykonuje kilkumetrowej skoki z gałęzi na gałąź. Po ziemi porusza się skokami. Noce i znaczną część czasu zimą spędza w wyścielonej dziupli (skrzynce lęgowej) lub gnieździe założonym w rozwidleniu gałęzi w pobliżu pnia, które ma kulisty kształt (z otworem w dolnej części z boku), a zbudowane jest z gałązek i wymoszczone mchem oraz porostami. Czasem przebudowuje gniazda po srokach lub wronach, podwyższając ściany i dodając dach. Gdy jest regularnie dokarmiana, przestaje być płochliwa. Rozmieszczenie i siedlisko: Występuje w całej Polsce. Zamieszkuje lasy różnych typów, większe zadrzewienia, także parki miejskie i duże ogrody. WIEWIÓRKA ZBIERA NASIONA, ŻOŁĘDZIE I ORZECHY. CZASAMI ZAPOMNI GDZIE JE ZAKOPAŁA. WIOSNĄ Z NASIONEK WYRASTAJĄ NOWE DZEWA. ODGŁOS

5 MRÓWKI Mrówki tworzą złożone społeczności o wyraźnej strukturze hierarchicznej i ściśle przydzielonych obowiązkach. Robotnice mają do spełnienia funkcje usługowe. Budują gniazdo, bronią go, zbierają pożywienie, opiekują się potomstwem. Rolą samców jest zaplemnienie królowej; po tym giną. Zadaniem królowej jest składanie jaj, z których po przeobrażeniu powstają nowe mrówki, a także regulacja działania społeczności za pomocą feromonów. Mrówki żyją w zorganizowanej społeczności, w której każda z nich odgrywa przypisaną sobie rolę, przyczyniając się do właściwego funkcjonowania całego mrowiska. Setki tysięcy mrówek żyją w społeczności pod kopcem z nagromadzonych igieł sosnowych i resztek roślin. Cały czas pracując, mieszają one glebę, spulchniają ją i wzbogacają Mrówki zbierają igły na mrowiska, czyszczą w tedy drogi, dróżki, lasy. Sprzątają padlinę dzięki czemu nie powstają epidemie. Roznoszą nasiona.

6 Mało płochliwy, ale ostrożny. Przebywa przede wszystkim na drzewach, rzadziej na ziemi. Kuje bardzo często. Zimą przyłącza się do mieszanych stad tworzonych przez sikory z różnych gatunków, pełzacze, kowaliki i mysikróliki, by wspólnie szukać pokarmu i nawzajem ostrzegać się przed drapieżnikami. Występuje w całej Polsce. Jego siedliskiem są wszelkie lasy, zadrzewienia śródpolne oraz parki miejskie. Lęgi: Tworzy pary monogamiczne. Gniazdo zakłada w samodzielnie wykutej dziupli, wysłane okruchami drewna. Jaja wysiadują samica i samiec. Pisklęta karmi para rodziców, są one dokarmiane jeszcze przez jakiś czas po wylocie z gniazda. Pokarm i sposób żerowania: Pokarm stanowią przede wszystkim różne owady i ich larwy (w tym gąsienice motyli, chrząszcze i mrówki), rzadziej inne bezkręgowce, ptasie jaja i pisklęta, nasiona drzew znacznie częściej są zjadane jesienią i zimą. Dzięcioł duży żeruje przede wszystkim w koronach drzew, lecz także na ziemi. Kuje zwykle w żywym, twardym drewnie. Potrafi zwisać grzbietem w dół na cienkich gałązkach. Zrywa szyszki, by wydobyć z nich nasiona. Szyszki i duże nasiona rozkuwa po wciśnięciu ich w szczelinę kory. Chętnie odwiedza karmniki. Zimowanie: Większość osobników jest osiadła, choć niektóre niedaleko wędrują jesienią. DZIĘCIOŁA SPOTYKAM ZIMĄ I LATEM. ZIMĄ ODWIEDZA NASZ KARMIK A LATEM PUKA W DRZEWA W LESIE KOŁO DOMU. PEWNO SZUKA TAM SWOIM BARDZO DŁUGIM JĘZYKIEM KORNIKÓW, JE TAKŻE SZYSZKI A ROZKUWAJĄC JE ROZSIEWA NASIONKA DRZEW. POWSTAJĄ NOWE DRZEWA ODGŁOS

7 KRET Rozmnażanie i rozwój: Gniazdo, w którym rodzą się młode wygrzebywane jest przez samicę na głębokości około 50 cm, wyścielone liśćmi, trawą, korzonkami i mchem. Samica rodzi 2- 7 młodych, karmi je mlekiem przez 33 dni i opiekuje się nimi do końca lata. Pokarm i sposób żerowania: Kret zjada wyłącznie pokarm zwierzęcy. Najwięcej je dżdżownic, oprócz nich owady (dorosłe, poczwarki, larwy), ślimaki i inne bezkręgowce. Zdobycz znajduje posługując się węchem i dotykiem. Gromadzi zapasy na zimę – zakopuje w ścianie korytarza żywe dżdżownice sparaliżowane nagryzieniem układu nerwowego. Zimą nie zasypia, żeruje w niezamarzniętej warstwie gleby (dżdżownice i owady, by przezimować zagrzebują się głęboko, więc o tej porze roku też są dostępne dla kreta). KRET JE LARWY I OWADY POCZWARKI. SPULCHNIA ZIEMIĘ. MIESZKA NA OBRZEŻACH LASU CZASAMI INNE PTAKI PODKRADAJĄ MU ŚLIMAKI.

8 Ruchliwy i ostrożny. Łatwo go zauważyć, ale trudno mu się dłużej przyglądać, bo szybko chodzi po pniu i często przelatuje z drzewa na drzewo. Może schodzić głową w dół, nie podpiera się ogonem. Odwiedza karmniki. Zimą przyłącza się do mieszanych stad tworzonych przez sikory, pełzacze, mysikróliki i dzięcioły, by wspólnie szukać pokarmu i nawzajem ostrzegać się przed drapieżnikami. Rozmieszczenie i siedlisko: Występuje w całej Polsce. Siedliskiem kowalika są starsze lasy liściaste i mieszane różnego typu, duże zadrzewienia śródpolne i parki miejskie. Lęgi: Tworzy pary monogamiczne. Gniazdo zakłada w dziupli, ułożone z cienkich płatków kory sosnowej. Jaja wysiaduje samica. Pisklęta karmione są przez parę rodziców. Pokarm i sposób żerowania: Pokarm kowalika to owady i ich larwy, pająki oraz inne bezkręgowce, zbierane na drzewach i rzadziej na ziemi, jesienią i zimą także nasiona (w tym duże nasiona drzew) oraz drobne owoce. Ptak żeruje na pniu i grubszych gałęziach, jesienią i zimą także na ziemi. Czasem ściga owady w powietrzu. Duże nasiona rozkuwa po wciśnięciu w szczelinę kory. Może uderzeniami dzioba odłupywać kawałki kory i dłubać w spróchniałym drewnie. Gromadzi zapasy, wciskając nasiona w zakamarki kory i w zagłębienia w ziemi. KOWALIK CZĘSTO PRZYLATUJE ZIMĄ DO NASZEGO KARMIKA LATEM WOLI CHODZIĆ PO PNIU GŁOWĄ W DÓŁ I WYŻERAĆ RÓŻNE „PRZYSMAKI” ODGŁOS

9 ŚPIEWAK Ostrożny i skryty, nie wychodzi na otwartą przestrzeń i rzadko siada na dobrze widocznym miejscu. Trudno go wypatrzyć, gdy śpiewa wysoko w koronach drzew i gdy żeruje pod osłoną roślin na ziemi. Wędruje w stadach złożonych z kilkudziesięciu osobników. Wiosną i latem pokarmem śpiewaka są wszelkie owady i inne bezkręgowce różnych rozmiarów, a jesienią i zimą przeważnie owoce i nasiona różnych roślin. Ptak żeruje przede wszystkim na ziemi, w miejscach zasłoniętych, zacienionych, często wilgotnych. W poszukiwaniu zdobyczy energicznie rozgarnia leśną ściółkę dziobem. Zimowanie: Gatunek wędrowny, zimuje w Europie. * Śpiewak chętnie łowi ślimaki, których muszle rozbija, uderzając nimi o kamień. Inne nasze ptaki ani ssaki nie używają tej metody. Jeśli znajdziemy w lesie kamień, wokół którego leży dużo odłamków ślimaczych skorup, to jest na pewno „kuźnia” wielokrotnie odwiedzana przez tego samego śpiewaka, który tam przynosi schwytane ślimaki, by je wydobyć i zjeść. Obserwowano śpiewaki korzystające z efektów żerowania kreta – owady i inne bezkręgowce wypłaszane przez ryjącego w glebie kreta, były prędko wyłapywane przez ptaka. ZJADA NADMIAR ŚLIMAKÓW W LESIE CIEKAWOSTKA Śpiewak chętnie łowi ślimaki, których muszle rozbija, uderzając nimi o kamień. Inne nasze ptaki ani ssaki nie używają tej metody. Jeśli znajdziemy w lesie kamień, wokół którego leży dużo odłamków ślimaczych skorup, to jest na pewno „kuźnia” wielokrotnie odwiedzana przez tego samego śpiewaka, który tam przynosi schwytane ślimaki, by je wydobyć i zjeść ODGŁOS

10 Ostrożna i ruchliwa, zwykle przebywa w głębi i dolnej części koron drzew, często w cieniu. Samiec śpiewa na dolnej gałęzi drzewa, często dobrze widoczny. Występuje w całej Polsce. Zamieszkuje wysokie, starsze lasy różnych typów. Istotnym dla tego gatunku składnikiem siedliska są zwarte korony i dość wolnej przestrzeni ponad rozrzedzonym podszytem i podrostem. Pokarmem świstunki są przede wszystkim owady i ich larwy oraz pająki i inne drobne bezkręgowce, jesienią także owoce i nasiona. Ptak żeruje zwykle w zacienionych rejonach dolnej części koron drzew, przelatuje pomiędzy dolnymi gałęziami sąsiadujących drzew. Pokarm zbiera z liści i cieńszych gałązek zbierane z roślin, chwyta je w powietrzu, rzadziej na ziemi,. Może zawisać w powietrzu tuż przy liściu, z którego zdejmuje zdobycz. Często ściga owady w powietrzu. Regularnie wędruje na zimowiska w Afryce. JAK SAMA NAZWA PIEKNIE ŚPIEWA I ZJADA MNÓSTWO OWADÓW. Ciekawostka -W Puszczy Białowieskiej dostrzeżono zależność powodzenia lęgów świstunek od liczebności myszy w danym sezonie lęgowym. Gdy myszy wiosną i latem jest dużo, to dziki specjalizują się w wyszukiwaniu mysich gniazd, by wyjadać z nich młode, wówczas intensywnie ryją ściółkę leśną i często natrafiają przy tym na naziemne gniazda świstunek – zjadają wówczas ich jaja i pisklęta. ŹRÓDŁA: - Multimedialna pomoc dydaktyczna dla szkół firmy SOLITON Gady, Płazy, Ptaki, Ssaki w swoim środowisku -Internet w tym Wikipedia -Własne zdjęcia – mrówki,kowalik -- nagrania dźwiękowe z biblioteki Taty -- własne obserwacje, opowiadania Mamy ODGŁOS


Pobierz ppt "PRZYJACIELE LASU LAS TO WIELKI EKOSYSTEM. WSZYSTKIE ROŚLINY, ZWIERZĘTA, GRZYBY, BAKTERIE SĄ TU POTRZEBNE. NAJWAŻNIEJSZA JEST RÓWNOWAGA W TYM EKOSYSTEMIE."

Podobne prezentacje


Reklamy Google