Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Buddyzm - nauka przepudzonego

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Buddyzm - nauka przepudzonego"— Zapis prezentacji:

1 Wyk. Daria Gastołek kl. III „b”

2 W kilku słowach Czy w buddyzmie istnieje Bóg? Budda Wiara Nauki Budda jako stan Cztery Szlachetne Prawdy Ośmioraka ścieżka Trzy Cechy Istnienia Droga 12 ogniw współzależnego powstania Trzy ciała Buddy Schronienia Cel Vipassana, Śamatha, Zazen W klasztorze Czy Buddyzm jest dla każdego? Bibliografia

3 Buddyzm to nauki o naturze umysłu, pochodzące od historycznego Buddy Siakjamuniego, który żył i nauczał ponad dwa i pół tysiąca lat temu w północnych Indiach. Celem praktyki buddyjskiej jest osiągnięcie całkowitego urzeczywistnienia potencjału umysłu i doświadczenie trwałego szczęścia – oświecenia. Każdy może je urzeczywistnić, dlatego buddyzm nazywany jest religią doświadczenia. W buddyzmie istnieje wiele tradycji, szkół i stylów praktyki. Diamentowa Droga linii Karma Kagyu to najbardziej porywający obszar buddyjskich nauk, idealny dla niezależnych, pełnych radości ludzi. Buddyzm jest zaliczany do religii dharmicznych oraz do religii nieteistycznych. Nonteizm, nieteizm – doktryna religijna, która nie afirmuje ani też nie neguje istnienia boga. Religie dharmiczne – religie wiążące się z dharmą. Wspólna dla religii dharmicznych jest także wiara w reinkarnację oraz karmę.

4 - jest ważnym symbolem buddyzmu. Odnosi się ono zarówno do koła życia składającego się z sześciu sfer egzystencji jak i do nauczania (ośmiorakiej ścieżki) Buddy Siakjamuniego, o którym mówi się, że puścił w ruch Koło Dharmy.

5 Zależy jak rozumiemy pojęcie Boga. Jeśli ma to być osobowa istota która podobnie jak i my czegoś pragnie, np. miłości, oddania, wielbienia, posłuszeństwa, to odpowiedź brzmi - nie. Jeśli poprzez pojęcie Boga rozumiemy jakąś siłę – pełną i doskonałą, dzięki której istnieje i funkcjonuje całe universum, to tak. Taką siłę w pewnym sensie znajdziemy w Buddyzmie, prawdę mówiąc odkryjemy, że jesteśmy jej nieodłączną częścią. Budda nie mówi o Bogu czy też Bogach, nie zajmuje się tym, stwierdza jedynie, że wszelkie istoty, niezależnie jak potężne, jeśli tylko posiadają własne ego, czyli czegoś pragną, stwarzają lub posiadają inne cechy podobne naszym, to na pewno nie są one ostateczną prawdą, ostateczną rzeczywistością. Wszystkie one żyją w złudzeniu. Doskonałość przecież nie potrzebuje niczego i niczego nie pragnie, może tylko dawać.

6 Słowo „buddha”, używane obecnie w odniesieniu do Siddhartha Gautama, w sanskrycie i pāli oznacza dosłownie "przebudzony". Takie imię obrał Siddhārtha Gautama, kiedy zaczął głosić swoje nauki. Historyczny Budda Siakjamuni urodził się około roku 560 p.n.e w królewskiej rodzinie w północnych Indiach. Gdy Budda miał 29 lat uświadomił sobie ogrom cierpienia, jakie powoduje starość, choroba i śmierć. Był człowiekiem, który powodowany współczuciem dla wszystkich istot postanowił odnaleźć antidotum na to wszelkie cierpienie. Kolejne sześć lat studiował i medytował pod okiem najlepszych duchowych nauczycieli ówczesnej epoki. W wieku 35 lat osiągnął oświecenie. Przez kolejne 45 lat swojego życia Budda udzielał nauk. Po jego śmierci wszystkie te nauki zostały spisane i uporządkowane. Zbiór ten nosi nazwę Dharma i zawiera 84 tysiące nauk.

7 Budda namawia nas byśmy sprawdzali samodzielnie wszelkie nauki i oceniali czy faktycznie przynoszą one pożytek nam i innym istotom. Jednak pewien stopień wiary jest potrzebny, tak, jak w życiu gdy rozpoczynamy jakieś przedsięwzięcie musimy wierzyć, że się uda. Bez takiej odrobiny wiary nic się nie udaje. Wszyscy wielcy odkrywcy mieli wiarę, w sens tego, co robią. By powstała jakakolwiek nowa jakość potrzebna jest ciekawość i wiara. W buddyzmie musimy wierzyć w siebie, w sens tego, co robimy i musimy mieć pewne zaufanie do wskazówek Buddy.

8 Budda naucza w sposób bardzo zrozumiały, logiczny i nawiązujący do naszych życiowych doświadczeń. Zrozumienie buddyjskich nauk, poparte właściwą praktyką medytacyjną, umożliwia osiągnięcie doświadczenia nieuwarunkowanego szczęścia. Celem nauk Buddy jest urzeczywistnienie całego drzemiącego w nas potencjału, czyli osiągnięcie oświecenia. Nauki Buddy przedstawiają nam rzeczywistość, taką, jaka jest naprawę. Mówią o przyczynach istnienia, o przyczynach cierpienia, o naszym postrzeganiu, o sposobach wykorzystania tej wiedzy dla szczęścia własnego i innych istot. Generalnie opowiadają o tym w jaki sposób rzeczywiście funkcjonuje świat i my wraz z nim. W buddyzmie określa się to słowami „Jakimi rzeczy są”. W naukach Buddy nie ma przykazań, są tylko wskazówki będące efektem jego własnego doświadczenia. To czy będziemy za nimi podążać zależy tylko od nas.

9 Budda to istota oświecona; ktoś kto przebudził się ze stanu niewiedzy, wykroczył poza cierpienie ludzkiej egzystencji, posiadł najwyższą mądrość i zerwał z wszelkim przywiązaniem. W tym sensie doszedł on dalej niż bodhisattwa, który odradza się, aby móc przynosić pożytek wszystkim czującym istotom. Budda zerwał już nawet z tym przywiązaniem, a zatem po śmierci zamiast kolejnego wcielenia czeka go stan nirwany. Zgodnie z naukami sutr, aby zostać buddą należy spełnić dwanaście czynów. Nirwana – to w buddyzmie nieuwarunkowany stan wyzwolenia od cyklu narodzin i śmierci. Osoba, która osiągnęła stan nirwany ma być wyzwolona od cierpienia i przyczyn cierpienia, ponieważ usunęła niewiedzę, która jest źródłem cierpienia tak, że nie powstają splamienia i odpowiadająca im karma, a po jej śmierci nie dochodzi do kolejnego wcielenia. Sutra – to nazwa religijnych ksiąg buddyjskich lub hinduskich. W buddyzmie sutry zawierają nauki Buddy: jego wykłady, dyskusje z uczniami i słuchaczami.

10 - rytualne przedstawienie nieskończonego cyklu Narodzin i Śmierci. Kwiaty lotosu w tym konkretnym przypadku symbolizują mistyczne pochodzenie znaku. Ten geometryczny znak symbolizuje naturę rzeczywistości, gdzie wszystko jest powiązane i istnieje jedynie jako część sieci Karmy i jej efekt. W innym kontekście nie mając ani początku ani końca symbolizuje również nieskończoną mądrość Buddy i związek Współczucia i Mądrości.

11 Cztery Szlachetne Prawdy to podstawa nauk buddyzmu. Pojawiają się one wielokrotnie w buddyjskich tekstach. Powstały w wyniku doświadczenia przez Buddę „Przebudzenia”. Są one postrzegane przez buddyzm jako głęboka analiza psychologiczna rzeczywistości i metodologia postępowania. Dlatego też Budda mówił: „Te cztery Szlachetne Prawdy, o mnisi, są rzeczywiste, precyzyjne, nie inne. Dlatego też zwą się szlachetnymi prawdami”. Ta nauka opiera się na słowach kazania dla Pięciu Ascetów. Kazanie to zwane jest „Kazaniem o Wprawieniu w Ruch Koła Dharmy”. Budda wyjaśnia: „Dlaczego oznajmiłem (Cztery Szlachetne Prawdy)? Dlatego iż jest to korzystne, stanowi podstawę świątobliwego żywota, prowadzi do Wyzwolenia, do spokoju, zniszczenia (cierpienia), do bezpośredniej wiedzy, do Oświecenia, do Nirwany. Oto dlaczego oznajmiłem je.” Są to: Pierwsza Szlachetna Prawda o Cierpieniu. Druga Szlachetna Prawda o Przyczynie Cierpienia. Trzecia Szlachetna Prawda o Ustaniu Cierpienia. Czwarta Szlachetna Prawda o Ścieżce Prowadzącej do Ustania. Cztery Szlachetne Prawdy w połączeniu z Szlachetną Ośmioraką Ścieżką stanowią esencję nauki buddyjskiej, dlatego w buddyzmie kładzie się szczególny nacisk na ich prawidłowe zrozumienie i zrealizowanie.

12 Szlachetna Ośmioraka Ścieżka to fundamentalne pojęcie buddyzmu. Zgodnie z Czwartą Szlachetną Prawdą wygłoszoną przez Buddę na pierwszym kazaniu, prowadzi do wyzwolenia, do spokoju, zniszczenia (cierpienia), do bezpośredniej wiedzy, do oświecenia, do nirwany. Składa się z ośmiu części: 1.Słuszny pogląd (właściwe rozumienie). 2.Słuszne myślenie (postanowienie. 3.Słuszne słowo (mowa). 4.Słuszny czyn (postępowanie. 5.Słuszne zarobkowanie (sposób utrzymywania się przy życiu. 6.Słuszne dążenie (wysiłek). 7.Słuszne skupienie (bezwysiłkowa przytomność). 8.Słuszna medytacja (koncentracja). Nieustanne krążenie; Dwanaście ogniw współzależnego powstawania.

13 Trzy Cechy Istnienia to podstawowa doktryna w buddyzmie głosząca trzy cechy uwarunkowanego istnienia. Wszelkie uwarunkowane istnienie wykazuje trzy następujące cechy: 1.nietrwałość 2.cierpienie lub brak zadowolenia 3.jest pozbawione trwałego, istniejącego niezależnie ”ja”. Dogłębne zrozumienie, czyli wgląd w te trzy cechy, uważane jest za transcendentalną mądrość, która prowadzi do Nieuwarunkowanego Wyzwolenia od nieustannego odradzania się (reinkarnacji) w sansarze. Sansara - termin dosłownie oznacza nieustanne wędrowanie, czyli kołowrót narodzin i śmierci, cykl reinkarnacji, któremu od niezmierzonego okresu podlegają wszystkie żywe istoty włącznie z istotami boskimi. Tym niemniej buddyzm wyróżnia sześć głównych światów sansary, jako odrębnych kategorii odrodzenia po własnej śmierci: 1.Świat istot piekielnych 2.Świat głodnych duchów 3.Świat zwierząt 4.Świat ludzi 5.Świat aśurów (półbogów) 6.Świat bogów.

14 Wstąpienie na buddyjską drogę przypomina wybór pomiędzy czerwoną a niebieską pastylką z filmu „Matrix”. Oznacza wybór pomiędzy poznaniem prawdziwej rzeczywistości, niezależnie od tego jaka, by ona była, a pozostawaniem w świecie złudzeń, w którym mamy znikomą lub często żadną kontrolę nad własnym życiem. Droga buddyjska jest przede wszystkim pracą nad samym sobą, nad własnym umysłem, własnymi słowami i działaniami. Nie jest to łatwe w związku z tym że najsilniejszą cechą wszystkich żywych istot jest egoizm, a na Drodze Buddy trzeba pozbyć się egoizmu, trzeba przekształcić go we współczucie dla innych. Nauczający Budda, Japonia

15 1.Odrodzenie w świecie po przebywaniu w niebiosach Tushita. 2.Zajęcie miejsca w łonie (matki). 3.Narodziny w świecie. 4.Opanowanie mistrzostwa w światowych naukach i dyscyplinach. 5.Radość z przyjemności dostatku i towarzystwa przyjaciół. 6.Wyrzeczenie się świata i światowych celów. 7.Ascetyczne wysiłki. 8.Udanie się do miejsca oświecenia pod drzewem Bodhi. 9.Pokonanie armii negatywnych mocy. 10. Osiągnięcie doskonałego oświecenia. 11. Obrócenie „kołem Dharmy”. 12. Zamanifestowanie Nirwany. Bodhi – jest określeniem użytym przez Buddę w celu nazwania swojego własnego wewnętrznego doświadczenia. Słowo bodhi najczęściej jest tłumaczone jako „oświecenie”, czyli przebudzenie ze snu ignorancji i doświadczenie Trzech Cech istnienia. Buddyści wierzą, że – po osiągnięciu stanu bodhi – istota uwalnia się z samsary, czyli nieustannego cyklu narodzin i śmierci; tym samym – przebudzenie oznaczałoby tu uwolnienie się od cierpienia.

16 - drzewo pod którym Budda został oświecony.

17 Trzy ciała Buddy to podział stanu Buddy. Synonim „Doskonałego Oświecenia”, tj. ostatecznego rezultatu do którego prowadzi mahajana. Trzy ciała Buddy to: 1.dharmakaja 2.sambhogakaja 3.nirmanakaja 1.Ciało Dharmy, ostatecznego prawa, mądrość. Wszystko obejmująca, nigdy nieustająca "takość", istota i podstawa wszystkiego, nigdy nie powstała, ani niestworzona i nieuwarunkowana przez przyczyny i warunki. 2. Ciało "radości" manifestujące się dla pożytku bodhisattwów znajdujących się na 10 poziomach Ścieżki. 3.Ciało emanacji, manifestujące się dla pożytków wszystkich rodzaju czujących istot o mniej lub bardziej korzystnej zasłudze, nawet w piekłach. W buddyzmie wadżarajny mistrzowie mogą odradzać się w ludzkim ciele emanacji jako Duchowi Przewodnicy, jednakże kompletne „ciało” nirmanakji ze wszystkimi cechami zamanifestował Budda.

18

19 Każda religia posiada rytuał czyniący człowieka jej wyznawcą. W buddyzmie przyjęcie Trzech schronień jest pierwszym krokiem oznaczającym wejście na buddyjską ścieżkę. Dla buddysty, Budda jest najwyższym oraz nieprześcignionym Nauczycielem i Mistrzem, pokazującym drogę do osiągnięcia ostatecznego szczęścia i usunięcia całego cierpienia dzięki duchowemu oświeceniu. Dlatego Budda jest wart najwyższej czci. Świadome zwracanie się ku Buddzie i poleganie na nim, odwraca nas od nieoświeconego istnienia i otwiera na Jego Nauki (Dharmę) i duchowe przewodnictwo. Co więcej, Budda reprezentuje najwyższą mądrość oraz nieograniczone współczucie – nie ma niczego bardziej wartościowego i bezpiecznego, ku czemu moglibyśmy się zwrócić. „Nauka Buddy ukazuje ostateczną Prawdę i kładzie kres wszystkim ludzkim problemom, tak więc jest najlepszym lekarstwem. Postępując zgodnie z Nauką Buddy, możemy się duchowo przebudzić i urzeczywistnić Oświecenie i wyzwolenie. Dlatego zwracamy się ku Nauce Buddy i polegamy na niej.”

20

21 Celem buddyzmu jest poznanie siebie i co za tym idzie poznanie rzeczywistości, której przecież w inny sposób niż przez samego siebie poznać się nie da. Poznanie własnej, prawdziwej natury oznacza zmianę samego siebie. Pozbywamy się cierpienia i strachu, stajemy się otwarci na inne istoty, nieustraszeni w działaniu i współczujący. Stajemy się jednością z całym światem. Ten stan zwany jest Oświeceniem i tak naprawdę nie da się go porównać do czegokolwiek, nie da się go opisać za pomocą dostępnych nam pojęć.

22 Śamatha - jedna z podstawowych technik medytacji w buddyzmie, polegająca na utrzymywaniu w sposób ciągły uważności, poprzez skupienie na jakimś obiekcie, coprowadzi do uspokojenia umysłu. Vipassana - buddyjska technika medytacyjna polega na utrzymywaniu świadomości na naturalnych reakcjach w obrębie ciała medytującego. Praktyka zwykle zaczyna się od nauki techniki Anapana czyli koncentracji na naturalnym oddechu. Zazen - forma medytacji, wykonywana w pozycji siedzącej ze skrzyżowanymi nogami. Głównym elementem zazen jest siedzenie w poprawnej pozycji, oddychanie i brak przywiązania do myślenia.

23 Malowidło do praktyki jidama Kalaczakry. Bhutańskie malowidło ścienne przedstawiające Padmasambhavę.

24 Sangha jest zawsze jedna i tworzy całość. Jednak w jej skład wchodzić mogą różne ruchy i szkoły. W różnych krajach buddyjskich mnisi będą nosić różne szaty, ich dyscyplina może się nieco różnić a także nauki jakie głoszą. Mnichem można zostać na całe życie lecz nie jest to wymóg i wolno odejść z klasztoru jeśli się tego pragnie. Mentor ze swoim uczniami. (Bangkok) Bhikku to nazwa w pełni wyświęconego mnicha buddyjskiego. W różnych krajach buddyjskich nazwa ta może być odmienna: bhikkhu, bhiksiu, bhiksu, bhikszu, śramana. Sangha to dosłownie „zgromadzenie” – nazwa wspólnoty buddyjskich mnichów.

25 - należy do najbardziej frapujących motywów sztuki buddyjskiej. Na plan pierwszy wysuwa się wyjątkowy charakter procesu zanikania świadomości i czucia oraz wchodzenia w całkowitą nirwanę. W śmierci Gautamy uzyskał on historyczny byt. Zetknięcie się w postaci „śpiącego Buddy” świata poznawalnego z tym co niepoznawalne nadaje motywowi śmierci Gautamy szczególny charakter, wyróżniający go na tle innych przedstawień mocy Buddy.

26 Nie. Nie jest dla tych, którzy oczekują opieki, wsparcia w trudnych chwilach. Nie jest dla ludzi potrzebujących rodziców, którzy powiedzą gdzie iść, co zrobić, którzy coś za nas załatwią. Buddyzm jest dla dorosłych ludzi, którzy czują, że mogą być samodzielni, którzy pragną osobiście kierować własnym życiem i mają świadomość, że wiąże się to z wieloma trudnościami i niewygodami. Buddyzm wymaga pewnego stopnia odwagi i ciekawości. Wymaga otwartego umysłu. Dwuramienny Mahakala swymi stopami depcze wszystkie negatywne siły, w prawej ręce trzyma nóż który odcina wszystkie negatywności. W lewej ręce przy sercu trzyma czaszkę z krwią ego, nektar wielkiej mądrości.

27 Bangkok Luoyang, Chiny Japonia Tajlandia

28                 5%BCnego_powstawania 5%BCnego_powstawania 


Pobierz ppt "Buddyzm - nauka przepudzonego"

Podobne prezentacje


Reklamy Google