Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

WSPÓŁPRACA CYWILNO- WOJSKOWA BP – Ćw9 MGR EWA WOLSKA-LIŚKIEWICZ.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "WSPÓŁPRACA CYWILNO- WOJSKOWA BP – Ćw9 MGR EWA WOLSKA-LIŚKIEWICZ."— Zapis prezentacji:

1 WSPÓŁPRACA CYWILNO- WOJSKOWA BP – Ćw9 MGR EWA WOLSKA-LIŚKIEWICZ

2 Definicja bezpieczeństwa narodowego:  naczelna misja narodowa społeczeństwa i państwa, polegająca na ochronie i obronie wartości i interesów narodowych przed istniejącym i potencjalnym zagrożeniem i zapewnienie zewnętrznych i wewnętrznych warunków do swobodnego rozwoju i sprostania wyzwaniom, jakie niesie dla narodu zmienność, nieprzewidywalność i postęp cywilizacyjny

3 Elementy bezpieczeństwa narodowego:  prawne podstawy bezpieczeństwa  polityka i strategia BN  cywilna i wojskowa organizacja ochrony i obrony narodowej  infrastruktura bezpieczeństwa  edukacja dla bezpieczeństwa  sojusze i współpraca międzynarodowa w zakresie bezpieczeństwa

4 DEFINICJA OBRONA NARODOWA stanowi sumę wszystkich wojskowych (obrona militarna) i cywilnych (obrona cywilna - niemilitarna) zabezpieczeń służących zapewnieniu bezpieczeństwa państwa i społeczeństwa wobec zagrożeń godzących w bezpieczeństwa narodowe

5 NARZĘDZIA WSPÓŁCZESNEJ OBRONY NARODOWEJ: struktury organizacyjne: organy władzy; służba zagraniczna; siły zbrojne; służby wywiadu; policja; Straż Graniczna; Państwowa Straż Pożarna; placówki naukowe-badawcze; obiekty i ośrodki kultury; służby inspekcyjne; NGOs. narzędzia niematerialne: morale narodowe; strategie polityki państwa; prawo państwowe; nauka; edukacja.

6 Podział na czas „P” i czas „W” a współczesność Katastrofa w Czarnobylu (1986) Powódź w Polsce (1997) Huragan Katrina (2005) zagrożenia, jakie niosą dla współczesnych społeczeństw katastrofy i awarie techniczne, klęski żywiołowe oraz skażenie środowiska są równe skutkom wojny

7 Gen. W. Sikorski 1934 r. Koncepcja „nowoczesnej obrony kraju": system obrony narodowej składa się z podsystemu: kierowania obroną narodową (organy władzy); podsystemu wojskowego; podsystemu cywilnego.

8 Rola wojska  N. Machiavelli - fundamentem każdego państwa jest dobra armia, a tam, gdzie jej brak, trudno o dobre prawa i w ogóle o powstanie czegoś dobrego  Słabość zachęca, słabość prowokuje  „vivere militare est" (Życie jest walką)  Karl Popper ( ): „Ludzkie społeczeństwo bez konfliktów jest niemożliwe”.

9 Dlaczego wojsko? „Mądry człowiek liczy się z najgorszym i doświadcza najlepszego” J. Piłsudski – „Zwycięstwo w ¾ zależy od morale wojska i społeczeństwa, w ¼ od poziomu technicznego”

10 Konstytucja z r.: ,„Naród winien jest sobie samemu obronę od napaści i dla przestrzegania całości swojej. Wszyscy przeto obywatele są obrońcami całości swobód narodowych. Wojsko nic innego nie jest, tylko wyciągnięta siła obronna i porządna z ogólnej siły narodu. Naród winien wojsku swemu nagrodę i poważanie za to, iż się poświęca jedynie dla jego obrony. Wojsko winno narodowi strzeżenie granic i spokojności powszechnej, słowem winno być jego najsilniejszą tarczą. Aby przeznaczenia tego dopełniło niemylnie, powinno zostać ciągle pod posłuszeństwem władzy wykonawczej, stosownie do opisów prawa, powinno wykonać przysięgę na wierność narodowi i królowi i na obronę konstytucji narodowej. Użyte być więc wojsko narodowe może na ogólną kraju obronę, na strzeżenie fortec i granic lub na pomoc prawu, gdyby kto egzekucji jego nie był posłusznym".

11 Przyczyny dominującej roli sił militarnych w państwie i polityce – dynamika świata 1. Nadrzędność interesów narodowych, racji stanu nad normami moralnymi i prawnymi - bez oparcia w siłach militarnych nie ma racji bytu 2. Ruch, zmienność w środowisku międzynarodowym:  Si vis pacem para bellum („Jeśli chcesz pokoju, szykuj się na wojnę”)  clausula rebus sic stantibus łac. - umowa obowiązuje tylko dopóty, dopóki stosunki istniejące przy jej zawarciu nie ulegną zasadniczej zmianie;  Siła militarna jako gwarancja pokoju!!!

12 Słabość natury ludzkiej  dwoistość, niedoskonałość,  „pęknięcie natury człowieka”  N. Machiavelli: „ludzie są z natury raczej źli, to dobre instytucje czynią ich dobrymi. Tymi instytucjami są religia, własne siły zbrojne i ustawy"

13 CECHY ORGANIZACJI WOJSKOWEJ PAŃSTWA: 1. dysponowanie środkami walki zbrojnej i zdolnością jej prowadzenia, 2. zorganizowanie w struktury pododdziałów, oddziałów, związków taktycznych i operacyjnych, 3. hierarchia stanowisk i stopni wojskowych, 4. mobilność wojska, 5. scentralizowane dowodzenie, 6. morale wojskowe, 7. bezinteresowność poświęcenia żołnierskiego dla ojczyzny

14 J. Piłsudski: „Jeżeli porównamy wszystkie fachy i wszystkie zajęcia, które ludzie wykonują (…) to jest jedna prawda, która żołnierza najwyżej stawia (…) że żołnierz jest tą istotą, która musi żyć i umierać nie dla siebie, a dla innych. (...) Żołnierz walczy i żyje dla wszystkich, podczas gdy wszyscy inni walczą o swoje jedynie interesy. Jest coś, co duszę żołnierską, gdy jest prawdziwa, podnosi, coś, co go czyni piękniejszym wewnętrznie od innych, co łączy wszystkich żołnierzy w jedno - to jest symbol i emblemat narodowy". Prawda czy fałsz?

15 Cechy c.d.: 8. dyscyplina i porządek wojskowy, 9. infrastruktura wojskowa, 10. sztuka wojenna, 11. jednolite umundurowanie 12. własny system szkolenia wojskowego: zawodowego i powszechnego, 13. stała gotowość bojowa w czasie pokoju oraz zdolność mobilizacyjnego i operacyjnego rozwinięcia w okresie kryzysu i wojny.

16 Współpraca cywilno-wojskowa HNS

17 WSPÓŁPRACA CYWILNO-WOJSKOWA: 1. Wymiar krajowy Organy terenowej administracji wojskowej zajmują się krajowym wymiarem współpracy wojskowo – cywilnej. Należą do nich: Okręgi Wojskowe, WSzW WKU 2. Wymiar zagraniczny Dotyczy kontaktów jednostek Wojska Polskiego realizujących zadania ekspedycyjne z miejscową ludnością i jej rządowymi przedstawicielstwami.

18  Współcześnie zakres przygotowania i wykorzystania armii do niesienia pomocy władzy i społeczeństwu znacznie się rozszerzył Powody: dyspozycyjność, zdyscyplinowanie, mobilność, przestrzenna lokalizacja, stała gotowość bojowa, zdolności mobilizacyjne oraz niemalże całego sprzętu wojskowego, także do działań nieorężnych, jakimi są: niesienie pomocy władzy i społeczeństwu w sytuacjach zagrożeń niemilitarnych, z klęskami żywiołowymi, awariami i katastrofami technicznymi na czele, a także w sytuacjach szczególnych potrzeb w rodzaju organizacji masowych zgromadzeń ludności, wzmocnienia czy uszczelnienia granicy państwowej, zwalczania terroryzmu itp.; rosnąca skala zagrożeń niemilitarnych niewydolność organizacyjna i wykonawcza w sytuacjach szczególnych zagrożeń stałych służb cywilnych: policji, straży pożarnych, straży granicznej, pogotowia ratunkowego, służb komunalnych itd. do sprostania nagłemu wzrostowi, rzędu kilku do kilku tysięcy razy, potrzeb ratowniczych „rozmycie" tradycyjnych rozgraniczeń między zagrożeniami militarnymi a niemilitarnymi Wsparcie władz i społeczeństwa w sytuacjach szczególnych zagrożeń i potrzeb

19 3. WOJSKOWE WSPARCIE WŁADZ Stan wyjątkowyStan klęski żywiołowej Zadania reagowania kryzysowego

20 Akty prawne regulujące użycie pododdziałów i oddziałów SZ w stanie wyjątkowym i klęski żywiołowej: 1. Konstytucja RP z r. (art.26 – SZ RP służą ochronie niepodległości i niepodzielności terytorium oraz zapewnieniu bezpieczeństwa i nienaruszalności granic) 2. Strategia bezpieczeństwa narodowego RP z 2007 r. (punkt Nadrzędnym celem działań państwa w dziedzinie bezpieczeństwa wewnętrznego jest utrzymanie zdolności do reagowania - odpowiednio do zaistniałej sytuacji - w przypadku wystąpienia zagrożeń bezpieczeństwa publicznego oraz bezpieczeństwa powszechnego, związanych z ochroną porządku prawnego, życia i zdrowia obywateli oraz majątku narodowego przed bezprawnymi działaniami oraz skutkami klęsk żywiołowych, katastrof naturalnych i awarii technicznych).

21 Akty prawne regulujące użycie pododdziałów i oddziałów SZ w stanie wyjątkowym i klęski żywiołowej 3. Ustawa z r. o powszechnym obowiązku samoobrony RP 4. Ustawa z 18 kwietnia 2002 r. o stanie klęski żywiołowej 5. Ustawa z 21 czerwca 2002 r. o stanie wyjątkowym 6. Ustawa z 29 sierpnia 2002 r. o stanie wojennym oraz kompetencjach Naczelnego Dowódcy Sił Zbrojnych i zasadach jego podległości konstytucyjnym organom RP 7. Ustawa z 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym 8. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20 lutego 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad udziału pododdziałów i oddziałów SZ RP w zapobieganiu skutkom klęski żywiołowej lub ich usuwaniu 9. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 06 maja 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad udziału pododdziałów i oddziałów SZ RP w czasie stanu wyjątkowego

22 UŻYCIE SIŁ ZBROJNYCH RP DLA PRZECIWDZIAŁANIA SYTUACJOM KRYZYSOWYM W WARUNKACH OGŁASZANIA STANÓW NADZWYCZAJNYCH:  Stan wyjątkowy - mogą być użyte do przywrócenia normalnego funkcjonowania państwa, jeśli dotychczasowe środki zostały wyczerpane  Pododdziały i oddziały SZ pod dowództwem przełożonych służbowych wykonują zadania wyznaczone przez Ministra ON w uzgodnieniu z Ministrem właściwym ds. wewnętrznych  Uprawnienia policjantów z art ustawy z dnia 06 kwietnia 1990 r. o Policji

23 UŻYCIE SIŁ ZBROJNYCH RP DLA PRZECIWDZIAŁANIA SYTUACJOM KRYZYSOWYM W WARUNKACH OGŁASZANIA STANÓW NADZWYCZAJNYCH:  Stan klęski żywiołowej - minister obrony narodowej może przekazać do dyspozycji wojewody, na którego obszarze działania występuje klęska żywiołowa, wojsko oraz skierować je do zadań związanych z zapobieganiem skutkom klęski żywiołowej lub ich usunięciem.  Pododdziały i oddziały SZ pozostają pod dowództwem przełożonych służbowych i wykonują zadania określone przez wojewodę

24 Rodzaje zagrożeń kryzysowych w których Siły Zbrojne RP mogą uczestniczyć: Obrona przed terroryzmem. Zwalczanie powodzi i zjawisk lodowych. Akcje odśnieżania. Akcje ratowniczo – gaśnicze i usuwanie skutków pożarów przestrzennych. Likwidacja skutków awarii technicznych z toksycznymi środkami przemysłowymi i wypadków radiacyjnych. Oczyszczanie terenu ze środków wybuchowych i niebezpiecznych. Akcje poszukiwawczo - ratownicze. Działania przeciwepidemiologiczne. Wsparcie lub udział w akcjach humanitarnych.

25

26 Zadania Sił Zbrojnych na wypadek pozamilitarnych sytuacji kryzysowych  Przygotowanie i utrzymywanie wydzielonych sił i środków do działania.  Wspieranie działań innych podmiotów.  Zapewnienie osłony innych jednostek, instytucji, obiektów.  Prowadzenie rozpoznania i ciągłego monitorowania sytuacji na terenie kraju.

27 Operacje militarne inne niż wojna mogą obejmować:  zapobieganie konfliktom;  kontrolę zbrojeń i działania zapobiegające ich rozprzestrzenianiu;  operacje wspierania pokoju;  budowanie pokoju;  operacje niesienia pomocy humanitarnej;  operacje ewakuacji osób niewalczących.

28 Współpraca cywilno- wojskowa CIMIC Civil Military Co-operation Pomoc wojskowa podczas operacji humanitarnych - użycie narodowych, sojuszniczych lub wielonarodowych SZ w celu wykonania określonych przez cywilne władze zadań na rzecz społeczności cywilnej Planowanie działań w sytuacjach nadzwyczajnych zagrożeń (Civil Emergency Planning – CEP) -ochrona lub wsparcie ludności kraju najczęściej na wypadek klęski żywiołowej lub wojny HNS (Hosta Nation Support) - wsparcie operacji przez państwo-gospodarza -cywilna i wojskowa pomoc udzielana przez państwo-gospodarza (HN) w czasie pokoju, kryzysu oraz wojny sojuszniczym siłom zbrojnym i organizacjom, które są rozmieszczone, wykonują zadania lub przemieszczają się przez terytorium HN

29 Wprowadzanie jednostek wojskowych do akcji kryzysowych 1. Sposób podstawowy – przedstawiciel określonego szczebla administracji samorządowej, gdzie nastąpiło zagrożenie, powiadamia ogniwa nadrzędne (do wojewody włącznie), a te poprzez Wojewódzki Sztab Wojskowy powiadamiają dowództwo okręgu wojskowego, które zarządza przystąpienie do akcji określonych jednostek wojskowych (konieczny pisemny wniosek wojewody). 2. Sposób alarmowy – dowódca jednostki wojskowej samodzielnie lub w szczególnych przypadkach, na zapotrzebowanie terenowych władz administracyjnych, wprowadza do akcji wydzielone siły i środki, a następnie składa meldunek o tym fakcie dowództwu okręgu wojsk. 3. Sposób nakazowy – o użyciu Sił Zbrojnych decyduje minister obrony narodowej lub szef Sztabu Generalnego WP, dowódca rodzaju wojsk, dowódcy okręgów wojskowych.

30 CIMIC Civil Military Co-operation CIMIC to koordynacja i współpraca o charakterze wspierającym misje, prowadzoną pomiędzy dowódcą NATO i ludnością łącznie z władzami krajowymi i lokalnymi, jak również organizacjami i ośrodkami międzynarodowymi, krajowymi i pozarządowymi. CIMIC jest jednym z najważniejszych środków NATO służących rozładowaniu potencjalnych sprzeczności we współpracy cywilno – wojskowej zarówno krajowej jak i zagranicznej. Stanowi płaszczyznę porozumienia pomiędzy dowódcą a ludnością i władzami lokalnymi, organizacjami rządowymi i pozarządowymi, dokonuje szacunków odnośnie do pilnych potrzeb ludności oraz możliwości lokalnych władz, organizacji cywilnych i sił NATO w zakresie ich spełnienia. Szczególne znaczenie CIMIC odgrywa w czasie działania wojska w ramach określonej misji. CIMIC nawiązuje też współpracę z organizacjami międzynarodowymi, rządowymi i pozarządowymi działającymi w rejonie danej misji, aby zwiększyć efektywność wspólnych działań i ewentualnie zmniejszyć napięcia pomiędzy organizacjami oraz organizacjami i wojskiem oraz ewentualną rywalizację.

31 Cel i funkcje: CIMIC jest narzędziem za pomocą którego dowódcy nawiązują i utrzymują formalne stosunki (relacje) z miejscowymi władzami, przedstawicielami partii politycznych, administracji rządowej i samorządowej, społecznościami międzynarodowymi oraz rządowymi i pozarządowymi organizacjami. FUNKCJE: Tworzenie więzi cywilno – wojskowej, czyli ustanowienia, na możliwie najwcześniejszym etapie, relacji z organizacjami i agencjami w rejonie działań niezbędnych dla powodzenia misji; Utworzenie relacji – czyli sposobów komunikowania się, przekazywania sprzętu, przydzielania ludzi itd. Organizacja wsparcia dla środowiska cywilnego, obejmującego wszelkie działania i pomoc ze strony wojska na rzecz władz cywilnych, organizacji i ludności. Może dotyczyć lokalnej wymiany informacji, naprawy i odbudowy ważniejszej infrastruktury, wsparcia służb publicznych, działalności gospodarczej i handlowej, aktywności organizacji pozarządowych. Wsparcie wojska obejmujące pomoc cywilną polegającą na udostępnieniu infrastruktury oraz cywilnych źródeł zaopatrzenia i usług, zapewnieniu dopływu informacji, bezpieczeństwa i poparcia społecznego.

32

33 WSPARCIE PAŃSTWA GOSPODARZA HNS :  Wsparcie przez państwo – gospodarza (Host Nation Support - HNS) to cywilna i wojskowa pomoc świadczona w czasie pokoju, w sytuacjach kryzysowych i podczas konfliktów, przez państwo, na którego terytorium przemieszczają się lub są rozmieszczone i działają siły i organizacje NATO. Zakres realizowanych przedsięwzięć regulują zobowiązania wynikające z porozumień w ramach Sojuszu lub z dwustronnych bądź wielostronnych umów zawartych między "państwem - gospodarzem" oraz organizacją NATO i państwami wysyłającymi wojska.

34 Polski HNS obejmuje:  transport kolejowy i samochodowy,  prace załadunkowe i wyładunkowe,  tworzenie składów i magazynów,  obsługę, ewakuację techniczną i remonty pojazdów samochodowych,  udostępnienie urządzeń i linii telekomunikacyjnych,  usługi socjalno — bytowe, komunalne,  prace i usługi kwaterunkowo — komunalne,  zaopatrzenie w artykuły codziennego użytku.  ale i: informacje, swoboda działania, bezpieczeństwo i poparcie społeczne.

35 Następne zajęcia  KOLOKWIUM Z TEMATYKI:  Wiadomości wprowadzające w tematykę i terminologię związaną z bezpieczeństwem państwa.  Historyczne znaczenie bezpieczeństwa.  Polska w europejskim systemie bezpieczeństwa  Bezpieczeństwo w stosunkach międzynarodowych  Terroryzm jako główne zagrożenie bezpieczeństwa państwa w XXI wieku  Współczesne konflikty zbrojne.  Organizacje pozarządowe w tworzeniu bezpieczeństwa.  Zarządzanie kryzysowe.  Stany nadzwyczajne.  Współpraca cywilno-wojskowa.  POWODZENIA!!!


Pobierz ppt "WSPÓŁPRACA CYWILNO- WOJSKOWA BP – Ćw9 MGR EWA WOLSKA-LIŚKIEWICZ."

Podobne prezentacje


Reklamy Google