Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Rzymska praktyka administracyjna Wykład 12. Dies interpellat pro homine. Ius publicum privatorum pactis mutari non potest. Lege non distinguente nec non.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Rzymska praktyka administracyjna Wykład 12. Dies interpellat pro homine. Ius publicum privatorum pactis mutari non potest. Lege non distinguente nec non."— Zapis prezentacji:

1 Rzymska praktyka administracyjna Wykład 12

2 Dies interpellat pro homine. Ius publicum privatorum pactis mutari non potest. Lege non distinguente nec non distinguere debemus.

3 Religia w Rzymie okresu królewskiego.  początkowo Rzymianie oddawali cześć siłom przyrody; każda istotna czynność posiadała swoje bóstwo opiekuńcze: Cerera (Ceres) – opiekowała się wzrostem zboża, Cerera (Ceres) – opiekowała się wzrostem zboża, Konsus (Consus) – opiekował się zbiorem zboża, Konsus (Consus) – opiekował się zbiorem zboża, Saturn (Saturnus) – opiekował się zasiewami, Saturn (Saturnus) – opiekował się zasiewami,  oddawano również cześć bóstwom opiekuńczym domu: Ianus – bóg wejścia i wyjścia, Ianus – bóg wejścia i wyjścia, Lary (Lares) – bóstwa opiekuńcze rodziny, Lary (Lares) – bóstwa opiekuńcze rodziny, Westa (Vesta) – opiekunka domowego ogniska, Westa (Vesta) – opiekunka domowego ogniska, Penaty (Penates) - bóstwa opiekuńcze spiżarni. Penaty (Penates) - bóstwa opiekuńcze spiżarni.

4  początkowo nie budowano świątyń, kult bóstw miał charakter prywatny,  wprowadzenie kultu bogów tradycja przypisuje królowi Numie Pompiliuszowi, który: ogłosił najwyższymi bogami Jowisza (Iuppiter), Marsa (Martialis) oraz Kwiryna (Quirinus), których kapłani (flamines: Dialis, Martialis, Quirinalis) tworzyli wyższe kolegium kapłańskie (flamines maiores), ogłosił najwyższymi bogami Jowisza (Iuppiter), Marsa (Martialis) oraz Kwiryna (Quirinus), których kapłani (flamines: Dialis, Martialis, Quirinalis) tworzyli wyższe kolegium kapłańskie (flamines maiores), utworzył kolegium kapłańskie pontyfików (pontifices), którego głównym zadaniem były: interpretacja prawa, w tym sakralnego oraz układanie kalendarza sądowego. utworzył kolegium kapłańskie pontyfików (pontifices), którego głównym zadaniem były: interpretacja prawa, w tym sakralnego oraz układanie kalendarza sądowego.  pierwszą wybudowaną w Rzymie świątynią była świątynia Westy na Forum Romanum, kolejną, powstałą u progu republiki, świątynia Jowisza Kapitolińskiego,  pod wpływem etruskim zaczęto przydawać bóstwom postać ludzką, tworzyć posągi i malowidła przedstawiające poszczególnych bogów (antropomorfizm),  obok bóstw, Rzymianie oddawali cześć spersonifikowanym cnotom; najstarszym znanym kultem był kult Fortuny, a następnie Zwycięstwa (Victoria), Nadziei (Spes), Zgody (Concordia).

5 Panteon bóstw rzymskich.  po zakończeniu procesu hellenizacji religii rzymskiej został przejęty grecki panteon bóstw, przy czym dawne rzymskie bóstwa „domowe” przeszły do kultu państwowego,  panteon bóstw rzymskich przedstawiał się następująco: Bóstwa niebieskie (caelestes vel superi): Bóstwa niebieskie (caelestes vel superi): 1) Iuppiter – opiekun państwa rzymskiego, dawca światła, ojciec bogów ku jego czci obchodzono feriae Latinae, ludi Magni, ludi Capitolini, ludi Romani 2) Iuno – bogini nieba i światła rannego, opiekunka kobiet, ku jej czci obchodzone było przez kobiety święto zwane matronalia, 3) Ianus – najstarsze bóstwo italskie, czczone na równi z Jowiszem, bóstwo światłości i słońca, a także czasu, poświęcona mu świątynia w kształcie łuku znajdowała się na Forum Romanum 4) Minerwa – bogini mądrości, rzemiosł i wynalazków, 5) Diana – bogini światła księżycowego i nocy, lasów i płodności, opiekunka kobiet.

6 Bóstwa ziemskie (terrestres vel medioxumi) Bóstwa ziemskie (terrestres vel medioxumi) 1) Quirinus – bóg Kwitytów, według legendy ubóstwiony Romulus, któremu służyło specjalne kolegium kapłańskie – Salii Collini, 2) Mars – początkowo czczony jako bóg rolnictwa i młodości, od III w. p.n.e. także bóg wojny, świątynia Marsa znajdowała się na Forum Romanum, służyło mu specjalne kolegium kapłańskie –Salii Palatini, 3) Saturnus – opiekun zasiewów, ku jego czci obchodzono saturnalia, 4) Vesta – kult Westy miał wprowadzić Romulus, była boginią ogniska domowego, której służyło kolegium kapłanek – Virgines Vestales, 5) Neptunus – bóg mórz, deszczu, chmur, opiekun wyścigów, 6) Ceres – bogini urodzaju, opiekująca się zbożami i owocami, opiekunka plebsu, poświęcona jej świątynia znajdowała się na Awentynie, 7) Faunus Lupercus – staroitalskie bóstwo, opiekujące się rolnictwem i hodowlą, ku jego czci obchodzono lupercalia, 8) Venus – bogini miłości i śmierci, opiekunka ogrodów, 9) Mercurius – bóg handlu i rzemiosła, 10) Liber – bóstwo urodzaju, utożsamiane z greckim Dionizosem (Bachusem), ku jego czci obchodzono święto w okresie winobrania, kultu tego bóstwa zakazał senat w 186 r. p.n.e. 11) Lares – bóstwa rzymskie, których kult przejęto od Etrusków, duchy przodków, czczone jako opiekunowie życia rodzinnego.

7 Bóstwa podziemne (inferni) 1) Dis (Orcus)– bóg podziemi, władca podziemia, 2) Volcanus – bóg ognia podziemnego, opiekun kowali, 3) Manes – dusze zmarłych czczone na równi z bóstwami, ich święto obchodzono 21 lutego, 4) Libitina – bóstwo staroitalskie, opiekunka ogrodów i winnic, a także śmierci i pogrzebów, 5) Larvae – duchy upiorne, 6) Lemures – zjawy nocne, Genii oraz Iunones: – indywidualne bóstwa odpowiednio mężczyzn i kobiet, stanowiące wyraz boskiej cząstki człowieka, geniusze rodziły się, żyły i umierały razem z człowiekiem; Rzymianie uważali również, że istnieją geniusze ludy rzymskiego (Genius populi Romani) oraz geniusze miejsc, w tym samego miasta Rzymu (Genius Urbis Romae),

8  Rzymianie przejęli kult licznych greckich bóstw: Apollo – bóg piękna, życia, opiekun poezji i muzyki, ku jego czci obchodzono ludi Apollinares, Apollo – bóg piękna, życia, opiekun poezji i muzyki, ku jego czci obchodzono ludi Apollinares, Aesculapius – bóg medycyny, opiekun lekarzy, czczony w Rzymie od III w. p.n.e., Aesculapius – bóg medycyny, opiekun lekarzy, czczony w Rzymie od III w. p.n.e., Hercules – opiekun kupców, Hercules – opiekun kupców,  w okresie późnej republiki, a następnie w epoce cesarstwa Rzymianie przejmowali poszczególne kulty zaczerpnięte z religii orientalnych (synkretyzm religijny): Wielkiej Macierzy Kybele (Magna Mater Cybele) ze specjalnym świętem – ludi Megalenses, Wielkiej Macierzy Kybele (Magna Mater Cybele) ze specjalnym świętem – ludi Megalenses, Izydy (Isis) i Sarapisa (Sarapis), Izydy (Isis) i Sarapisa (Sarapis), Mitry (Mithras), Mitry (Mithras), Ma (Bellona), Ma (Bellona), Rhei (Rhea). Rhei (Rhea).

9 Święta rzymskie.  w kalendarzu świąt występowały zarówno święta stałe (stativae feriae), jak i okolicznościowe (imperativae feriae) oraz ludi – święta połączone z igrzyskami, widowiskami teatralnymi albo cyrkowymi,  Do stałych świąt należały: święto pasterzy – lupercalia, obchodzone 15 lutego, połączone ze składaniem ofiar u podnóża Palatynu, w grocie Luperkal, w której według tradycji wilczyca karmiła Romulusa i Remusa, święto pasterzy – lupercalia, obchodzone 15 lutego, połączone ze składaniem ofiar u podnóża Palatynu, w grocie Luperkal, w której według tradycji wilczyca karmiła Romulusa i Remusa, święto zmarłych – feralia, obchodzone 21 lutego, połączone ze składaniem ofiar z wina i krwi zwierząt, święto zmarłych – feralia, obchodzone 21 lutego, połączone ze składaniem ofiar z wina i krwi zwierząt, poświęcone Junonie matronalia – obchodzone przez kobiety dnia 1 marca, jako święto matki połączone ze składaniem ofiar Junonie, poświęcone Junonie matronalia – obchodzone przez kobiety dnia 1 marca, jako święto matki połączone ze składaniem ofiar Junonie, liberalia – obchodzone 17 marca święto ku czci Bachusa, połączone z wpisaniem na listę obywateli chłopców, którzy ukończyli 17 lat, liberalia – obchodzone 17 marca święto ku czci Bachusa, połączone z wpisaniem na listę obywateli chłopców, którzy ukończyli 17 lat,

10 quinquatrus – święto rzemieślników, lekarzy, artystów, obchodzone ku czci Minerwy w dniach marca, quinquatrus – święto rzemieślników, lekarzy, artystów, obchodzone ku czci Minerwy w dniach marca, obchodzone 23 kwietnia ku czci Flory – bogini kwiatów floralia, obchodzone 23 kwietnia ku czci Flory – bogini kwiatów floralia, obchodzone ku czci Saturna, począwszy od 17 grudnia przez kilka kolejnych dni – saturnalia, najpopularniejsze święta rzymskie, połączone z ucztowaniem, obdarowywaniem się prezentami, obchodzone ku czci Saturna, począwszy od 17 grudnia przez kilka kolejnych dni – saturnalia, najpopularniejsze święta rzymskie, połączone z ucztowaniem, obdarowywaniem się prezentami, bacchanalia – obchodzone kilka razy w roku ku czci Bachusa, mimo orgiastycznego charakteru, początkowo były legalne, zdelegalizowano je w 186 r. p.n.e. w wyniku wytoczenia procesu wyznawcom Bachusa, oskarżenia ich o przestępstwa seksualne, spisek oraz morderstwa; senat podjął specjalną uchwalę przeciwko bachanaliom (senatus consultum de Bacchanalibus). bacchanalia – obchodzone kilka razy w roku ku czci Bachusa, mimo orgiastycznego charakteru, początkowo były legalne, zdelegalizowano je w 186 r. p.n.e. w wyniku wytoczenia procesu wyznawcom Bachusa, oskarżenia ich o przestępstwa seksualne, spisek oraz morderstwa; senat podjął specjalną uchwalę przeciwko bachanaliom (senatus consultum de Bacchanalibus).

11 Ludi   Święta o charakterze dziękczynnym urządzane ku czci określonych bóstw: Ludi Apollinares Ludi Florales Ludi Romani – ku czci Jowisza, Junony i Minerwy Ludi saeculares – święto, które zgodnie z nakazem ksiąg sybillińskich obchodzone jako pamiątka założenia Rzymu, obchodzenia tego święta zakazał Konstantyn Wielki,   Igrzyska cyrkowe (ludi circenses) – polegały na organizowaniu wyścigów kwadryg w cyrku albo na organizowaniu walk gladiatorów (ludi gladiatorii) w amfiteatrach; Konstantyn Wielki zakazał urządzania igrzysk gladiatorów.

12 Kapłani. Kolegia kapłańskie.  ustanowienie kolegiów kapłańskich tradycja przypisuje królowi Numie Pompiliuszowi,  obecność kapłanów była niezbędna dla sprawowania obrzędów sakralnych  kapłani sprawowali swoją funkcję dożywotnio,  kapłani cieszyli się szacunkiem społecznym, przysługiwały im honorowe miejsca podczas uroczystości oraz podczas igrzysk,  Istniały cztery najważniejsze kolegia kapłańskie: Pontifices, Pontifices, Augures, Augures, Duoviri sacris faciundis, Duoviri sacris faciundis, Epulones. Epulones.

13 Pontyfikowie (pontifices)  tworzyli kolegium, złożone z 5, następnie 10 (od lex Ogulnia z 300 r. p.n.e.), wreszcie (od Sulli) 15 członków,  sprawowali nadzór nad wszystkimi kolegiami kapłańskimi,  czuwali nad czystością kultu,  sprawowali nadzór nad kalendarzem – wyznaczali dni, w których można było dokonywać czynności procesowych (dies fasti),  układali formuły modlitw i składali ofiary dziękczynne oraz przebłagalne,  spisywali kroniki wydarzeń w państwie,  byli znawcami w tym prawa sakralnego, doradzali królom, urzędnikom oraz osobom prywatnym.

14 Pontifex maximus  najwyższy kapłan, stał na czele kolegium pontyfików,  początkowo mianowany przez króla, później wybierany przez comitia tributa, w okresie cesarstwa tytuł pontifex maximus nosili cesarze,  mianował kapłanów dla najważniejszych bogów: Jowisza, Marsa i Kwiryna (tzw. flamines maiores),  sprawował nadzór nad kolegium westalek, w Idy każdego miesiąca razem z westalkami składał w świątyni Jowisza Kapitolińskiego ofiarę za pomyślność Rzymu,  mianował króla ofiarniczego (rex sacrorum), który przejął pewne kompetencje króla w zakresie sprawowania obrzędów sakralnych.

15 Augurowie (augures)  kolegium kapłańskie liczące początkowo 3, od Sulli 15 kapłanów,  zadaniem tego kolegium było świadczenie pomocy królowi, urzędnikom, a także osobom prywatnym przy auspicjach (auspicia), czyli odczytywaniu woli bóstw (auspicia publica i auspicia privata),  posiadali umiejętność odczytywania woli bóstw na podstawie różnych znaków, przede wszystkim na podstawie lotu ptaków,  Auspicia stanowiły konieczność przed objęciem władzy przez urzędników, a także przed zwołaniem zgromadzeń ludowych,  jeżeli wróżby wypadały niepomyślnie należało odłożyć zaplanowane czynności na inny dzień,  Od czasu uchwalenia (154 albo 153 r. leges Aelia et Fufia de modo legum ferendarum p.n.e.) istniała możliwość uchylenia ustaw, które zostały uchwalone mimo niekorzystnych wrożb (leges contra auspicia latae).

16 Westalki (Virgines Vestales)  kolegium kapłanek Westy w liczbie 6, ustanowione w czasach królewskich, podlegające pontifex maximus, zamieszkiwały Atrium Vestae – budynku przylegającym do świątyni bogini Westy,  w skład kolegium westalek wybierano dziewczęta, (między 6 a 10 rokiem życia) z najznamienitszych rodów rzymskich,  służba westalki trwała 30 lat, przy czym ostatnie 10 poświęcały na przygotowanie młodszych do pełnienia właściwych funkcji,  ich zadaniem było strzeżenie świętego ognia Westy, wznoszenie modlitw i składanie ofiar za pomyślność państwa rzymskiego,  cieszyły się ogromnym społecznym szacunkiem, pochód westalek poprzedzał zawsze liktor, były zwolnione z obowiązku składania przysięgi w procesie, zasiadały na honorowych miejscach podczas uroczystości, miały możliwość ułaskawiania skazańców,  obowiązywała je czystość seksualna, za naruszenie tego obowiązku westalkę karano pogrzebaniem żywcem.

17 Kolegium duoviri (decemviri) sacris faciundis  kolegium kapłańskie powstałe w VI w. p.n.e., liczące początkowo 2, następnie 10, od czasów Sulli 15 kapłanów,  zadaniem tego kolegium kapłańskiego było poszukiwanie wskazówek rozwiązania sytuacji zagrożenia państwa w księgach sybillińskich, które przekazał duowirom król Tarkwiniusz Pyszny,  księgi sybillińskie: zgodnie z tradycją zawierały wyrocznie mówiące o przyszłości państwa rzymskiego, kupić je miał król Tarkwiniusz Pyszny od wieszczki Apollina – Sybilli, Księgi spłonęły w czasach sullańskich, ale zostały zrekonstruowane, za czasów Augusta dokonano ich przeglądu i spalono niewiarygodne zwoje,  kolegium czuwało również nad sprawowaniem nowych kultów (np. kultu Kybele)

18 Kolegium epulonów (epulones).  utworzone u progu II w. p.n.e., liczące początkowo trzech, postem siedmiu, od Cezara 10 kapłanów,  zadaniem kolegium było składanie ofiar oraz urządzanie bankietów sakralnych (epulae). Kolegium flaminów (flamines).  kolegium kapłańskie liczące 15 członków, którego zadaniem było składanie ofiar poszczególnym bóstwom,  Flaminowie dzielili się na maiores – wywodzących się z rodzin patrycjuszowskich (flamen Dialis, flamen Martialis, flamen Quirinalis) oraz minores wywodzących się spośród plebejuszy.

19 Kolegia fecjałów (fetiales).  kolegium kapłańskie liczące 20 członków, do którego podstawowych zadań należało sprawowanie ceremoniału sakralnego przy wypowiadaniu wojny oraz przy zawieraniu pokoju,  interweniowali w sprawach spornych, w przypadku naruszenia traktatów międzynarodowych zawartych z Rzymem,  po uchwaleniu przez senat uchwały o rozpoczęciu wojny fecjał uroczyście ją wypowiadał rzucając w obecności trzech świadków zakrwawioną włócznię na terytorium wroga lub na teren je symbolizujący,  natomiast ich rola w procedurze zawierania pokoju sprowadzała się do zabicia zwierzęcia ofiarnego i rzucenia przekleństwa na tych, którzy odważyliby się naruszyć ustalone warunki traktatu pokojowego.

20 Bractwa religijne.  bractwa ustanawiane dla pielęgnowania kultu jakiegoś bóstwa, mające ściśle określoną liczbę kapłanów: Saliowie (Salii) – kolegium patrycjuszowskie ustanowione dla czuwania nad kultami dwóch bóstw: Marsa (Salii Palatini) oraz Kwiryna (Salii Collini), Saliowie (Salii) – kolegium patrycjuszowskie ustanowione dla czuwania nad kultami dwóch bóstw: Marsa (Salii Palatini) oraz Kwiryna (Salii Collini), Fratres Arvales – patrycjuszowskie kolegium kapłańskie ustanowione przez Romulusa, którego zadaniem było zanoszenie modlitw o urodzaj; w czasie specjalnego święta ambarvalia oddawano cześć Tellus – bogini Ziemi oraz Marsowi, Fratres Arvales – patrycjuszowskie kolegium kapłańskie ustanowione przez Romulusa, którego zadaniem było zanoszenie modlitw o urodzaj; w czasie specjalnego święta ambarvalia oddawano cześć Tellus – bogini Ziemi oraz Marsowi, Luperci – patrycjuszowskie kolegium kapłańskie, powołane dla czuwania nad kultem Fauna, zwanego Lupercus, którego święto (lupercalia) przypadało 15 lutego. Luperci – patrycjuszowskie kolegium kapłańskie, powołane dla czuwania nad kultem Fauna, zwanego Lupercus, którego święto (lupercalia) przypadało 15 lutego.

21 Wróżby i ofiary.  Przeprowadzenie wróżb stanowiło obowiązek przed: wyborami urzędników i zwołaniem komicjów,  najpopularniejszymi wróżbami były auspicia oraz haruspicina,  Auspicia polegały na obserwacji lotu ptaków (auspicia ex avibus), zachowania kur w trakcie jedzenia (auspicia ex tripudiis);  Haruspicina – wróżby z wątroby zwierząt, przejęte z tradycji etruskiej, przeprowadzane przez wróżbitów etruskich (haruspices);  interpretacji wróżebnej podlegały również wszelkie nadzwyczajne zdarzenia, interpretacją tych zjawisk zajmowali się decemviri sacris faciundis, pontyfikowie i haruspikowie,  Rzymianie składali swoim bogom ofiary (sacrificia) bezkrwawe (szczególnie owoce i wino) albo krwawe (poszczególne zwierzęta zastrzeżone dla poszczególnych bóstw, np. Jowiszowi składano wołu).

22 Kult cesarzy.  Oktawian August nie zgodził się na oddawanie mu boskiego kultu, tolerował je jedynie w odniesieniu do ludności prowincji, w Italii, od 8 r. n.e. czczono genius Augusti,  August doprowadził jednak do deifikacji w 42 r. p.n.e. swego przybranego ojca - Juliusza Cezara, od tego momentu Augusta nazywano divi filius,  Augusta przyjęto w poczet bóstw dopiero po jego śmierci, w 14 r. n.e. W związku z zaliczeniem władcy w poczet bóstw państwowych ustanowiono specjalne kolegium sodales Augustales, w celu pielęgnowania kultu boskiego Augusta oraz ustanowiono święto ku jego czci, zwane ludi Augustales.

23  rozwój kultu cesarskiego nastąpił za panowania dynastii Flawiuszów (69-96 n.e.), w poczet bóstw zaliczono Wespazjana oraz Tytusa, natomiast Domicjan doczekał się damnatio memoriae,  umocnienie kultu cesarskiego nastąpiło za panowania dynastii Antoninów ( n.e.), Hadrian doprowadził do deifikacji wielu członków swojej rodziny, w tym kobiet, natomiast Kommodus identyfikujący się z Herculesem doprowadził do swojej deifikacji za życia, przyjmując imię Herculus Romanus,  za panowania Sewerów ( n.e.) wprowadzono i utwierdzono boski kult żyjącej rodziny cesarskiej.

24 Chrześcijaństwo i prześladowania chrześcijan.  pierwsza gmina chrześcijańska powstała w Jerozolimie, na jej czele stali apostołowie oraz prezbiterzy i diakoni, pomagający apostołom w wykonywaniu funkcji duszpasterskich,  na określenie gminy chrześcijańskiej używano określenia ecclesia (zgromadzenie zwołane przez Boga), nazwa chrześcijanie przyjęła się około połowy I w. n.e.,  prześladowania chrześcijan wynikały z kilku czynników, spośród których najważniejszy miał podłoże polityczne: obowiązkiem wszystkich mieszkańców cesarstwa było uczestniczenie w oddawaniu kultu cesarzowi, chrześcijanie będąc wyznawcami religii monoteistycznej tego kultu odmawiali,

25  pierwszy otwarty konflikt z władzą nastąpił za panowania Nerona, który oskarżony o spalenie Rzymu w 64 r. skierował podejrzenia na chrześcijan, których pomawiano również o organizowanie rytualnych mordów, przestępstwa seksualne oraz kanibalizm.  kolejne prześladowania chrześcijan miały miejsce za panowania Domicjana (81-96 n.e.); w związku z przywiązywaniem przez niego olbrzymiej wagi do kultu własnej osoby, chrześcijan zmuszano do porzucenia własnej religii oraz złożenia ofiary przed wizerunkiem cesarza,  ciężkie prześladowania miały miejsce za panowania Trajana ( n.e.), Marka Aureliusza ( n.e.), Septymiusza Sewera ( n.e.) oraz Waleriana ( n.e.),  po śmierci Waleriana nastał okres zwany małym pokojem kościoła ( n.e.),  ostrą antychrześcijańską politykę podjął Dioklecjan, który wyznawanie religii chrześcijańskiej zagroził karą śmierci, nakazał zamknięcie świątyń chrześcijańskich, niszczenie naczyń liturgicznych, nakazał mieszkańcom obowiązkowo oddawać cześć dawnym bogom rzymskim.

26 Religio licita Religio licita  W 311 r. n.e. cesarz Galeriusz wydał edykt tolerancyjny, pozwalający na wyznawanie wiary chrześcijańskiej, chociaż sam nie był przychylny porzucaniu wiary przodków,  W 313 r. n.e. Konstantyn Wielki oraz Licyniusz ogłosili w Mediolanie edykt, zezwalający na swobodne wyznawanie wiary chrześcijańskiej, która uzyskała w ten sposób status religii uznanej przez państwo (religio licita),  od czasów Konstantyna (który przyjął chrzest dopiero na łożu śmierci) rozpoczął się proces zmierzający do zaprzestania wyznawania tradycyjnej religii rzymskiej i uczynienia z chrześcijaństwa religii państwowej:

27 w połowie IV w. n.e. zamykano wszystkie świątynie pogańskie, w połowie IV w. n.e. zamykano wszystkie świątynie pogańskie, w 379 r. n.e. cesarz Gracjan zrzekł się urzędu pontifex maximus i nakazał usunięcie z sali senatu ołtarza bogini Wiktorii, który znajdował się tam od czasów Augusta, w 379 r. n.e. cesarz Gracjan zrzekł się urzędu pontifex maximus i nakazał usunięcie z sali senatu ołtarza bogini Wiktorii, który znajdował się tam od czasów Augusta, zniesiono wszystkie przywileje fiskalne kapłanów rzymskich oraz westalek zniesiono wszystkie przywileje fiskalne kapłanów rzymskich oraz westalek  w 380 r. n.e. Teodozjusz Wielki na mocy dekretu De fide catholica ogłosił chrześcijaństwo religią państwową, co skutkowało zakazem wyznawania innej wiary, jako niebezpiecznej dla państwa; wyznawców nowej religii państwowej nazwano katolikami (christiani catholici),  począwszy od V w. n.e. za wyznawanie religii pogańskiej karano konfiskatą majątku i wygnaniem.

28 Cezaropapizm  oznacza doktrynę, zgodnie z którą władza świecka i religijna koncentruje się w osobie świeckiego władcy,  uważa się, że początek cezaropapizmowi dała polityka Konstantyna Wielkiego,  Konstantyn w związku z herezją Ariusza zwołał sobór w Nicei, podczas którego ustalono tekst wyznania wiary (credo), uzupełniony następnie na soborze w Konstantynopolu (381 n.e.),  cesarze uważali się za obrońców wiary i kościoła, za wybrańców Boga, a w związku z tym za w pełni uprawnionych do ingerowania w sprawy wewnętrzne kościoła,  w IV w. n.e. zaczęto krytykować zbyt daleko idącą ingerencję władcy w sferę życia religijnego (Hozjusz z Kordoby, św. Anastazy, Hilary z Poitiers), św. Ambroży podsumował te głosy zdaniem: Imperator enim intra Ecclesiam, non supra Ecclesiam est.


Pobierz ppt "Rzymska praktyka administracyjna Wykład 12. Dies interpellat pro homine. Ius publicum privatorum pactis mutari non potest. Lege non distinguente nec non."

Podobne prezentacje


Reklamy Google