Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Organizacja ratownictwa specjalistycznego w KSRG Legnica, marzec 2013 r.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Organizacja ratownictwa specjalistycznego w KSRG Legnica, marzec 2013 r."— Zapis prezentacji:

1 Organizacja ratownictwa specjalistycznego w KSRG Legnica, marzec 2013 r

2 Pojęcie ratownictwa specjalistycznego Pojecie ratownictwa specjalistycznego w obrębie KSRG używane jest w odniesieniu do wykonywania tych działań ratowniczych, które wykraczają poza zakres podstawowy, powszechnie realizowany przez jednostki KSRG i wymagają szczególnego przygotowania ludzi i sprzętu do ich wykonywania. Dziedziny i zakres ratownictwa specjalistycznego w KSRG obejmują: – ratownictwo chemiczne i ekologiczne, – ratownictwo wodne (w tym w warunkach powodzi), – ratownictwo wysokościowe, – działania poszukiwawczo – ratownicze, – ratownictwo techniczne.

3 Materiały źródłowe Zatwierdzone przez Komendanta Głównego PSP: Zasady organizacji ratownictwa chemicznego i ekologicznego w KSRG, Warszawa, lipiec 2013 Zasady organizacji ratownictwa wodnego w KSRG, Warszawa, lipiec 2013 Zasady organizacji ratownictwa wysokościowego w KSRG, Warszawa, lipiec 2013 Zasady organizacji ratownictwa technicznego w KSRG, Warszawa, lipiec 2013 Zasady organizacji działań poszukiwawczo-ratowniczych w KSRG, Warszawa, lipiec 2013 Zasady organizacji i prowadzenia dekontaminacji przy wykorzystaniu zestawu dekontaminacyjnego Agencji Rezerw Materiałowych, Częstochowa-Poznań, marzec 2011

4 Poziomy ratownictwa specjalistycznego Poziom podstawowy Obejmuje wszystkie JRG oraz wybrane jednostki OSP z KSRG Pozom specjalistyczny Specjalistyczne grupy ratownicze PSP

5 Ratownictwo chemiczno-ekologiczne Czynności ratownicze przewidziane dla jednostek które nie zadeklarowały uczestniczenia w systemie ratownictwa specjalistycznego Określenie warunków zewnętrznych zdarzenia, w tym zjawiska towarzyszące zdarzeniu np. : pożar, wybuch, opary, efekty dźwigowe, określa stan nasycenia infrastrukturą techniczną, itp. Podejmuje próbę identyfikacji substancji chemicznej – źródło informacji np.: kierowca, konwojent, maszynista, pracownicy zakładu, oznakowanie pojazdów i opakowań, dokumenty przewozowe, dokumentacja techniczno – ruchowa, plany ratownicze. Zabezpiecza miejsce zdarzenia i wyznacza strefę zagrożenia. Ustala liczbę osób poszkodowanych i zagrożonych (bez wychodzenia w strefę zagrożenia ). Realizuje co najmniej pierwszą pomoc poza strefą zagrożenia. Ostrzega ludność o zagrożeniu i w razie konieczności prewencyjnie ewakuuje ludzi, zwierzęta, i mienie poza strefę zagrożenia. Przekazuje informacje do właściwego Stanowiska Kierowania KM/P PSP.

6 Ratownictwo chemiczno-ekologiczne Czynności ratownicze przewidziane dla jednostek poziomu podstawowego Rozpoznanie i zabezpieczenie miejsca zdarzenia oraz wyznaczenie strefy zagrożenia. Podjęcie próby identyfikacji zagrożenia – źródło informacji np.: kierowca, konwojent, maszynista, pracownicy zakładu, oznakowanie pojazdów i opakowań, dokumenty przewozowe, dokumentacja techniczno – ruchowa, plany ratownicze itp. Ewakuację poszkodowanych i zagrożonych ludzi oraz zwierząt poza strefę zagrożenia. Ostrzeganie i alarmowanie o zagrożeniu oraz informowanie o zasadach zachowania się. Przeprowadzanie pomiarów za pomocą dostępnych przyrządów. Ograniczanie skutków wycieku substancji ropopochodnych. Stawianie kurtyn wodnych. Prowadzenie czynności w zakresie dekontaminacji wstępnej ludzi na granicy strefy zagrożenia przy użyciu dostępnego sprzętu Kwalifikowana pierwsza pomoc poza strefę zagrożenia. Współdziałanie z innymi podmiotami ratowniczymi, w tym z SGR CHEM – EKO lub ZRCHEM. Wykonywanie innych czynności wg posiadanego sprzętu oraz wiedzy, w danym zakresie.

7 Ratownictwo chemiczno-ekologiczne Wyposażenie jednostek w zakresie podstawowym

8 Ratownictwo chemiczno-ekologiczne Czynności ratownicze przewidziane dla jednostek poziomu A Identyfikację substancji chemicznych stwarzających zagrożenie, poprzez stosowanie specjalistycznych technik analitycznych, w szczególności : wykrywanie substancji niebezpiecznych, pomiary wartości stężeń i natężeń czynników niebezpiecznych, pobieranie do analizy i analizowanie próbek stałych, ciekłych i gazowych, wykrywanie zagrożeń biologicznych metodą szybkich testów, wykrywanie zagrożeń radiacyjnych Weryfikację strefy zagrożenia, Ocenę konieczności zadysponowania SGR CHEM – EKO poziomu B lub C, Ewakuację ludzi ze strefy zagrożenia, jeżeli pozwala na to posiadane wyposażenie, Włączanie lub wyłączanie instalacji, urządzeń i mediów mających wpływ na bezpieczeństwo zagrożonych lub poszkodowanych osób oraz na bezpieczeństwo strażaków lub ratowników, z wykorzystaniem zaworów lub bezpieczników będących na instalacji użytkowej objętego działaniem ratowniczym, jeżeli pozwala na to posiadane wyposażenie, Wspomaganie działań ratowniczych i doradztwo z zakresu ratownictwa chemicznego i ekologicznego dla innych dziedzin ratownictwa.

9 Czynności ratownicze przewidziane dla jednostek poziomu B Zadania określone dla ratownictwa chemicznego i ekologicznego w zakresie podstawowym Rozpoznanie i identyfikacja zagrożenia Zabezpieczenie strefy działań ratowniczych, w ty, wyznaczenie i oznakowanie strefy zagrożenia Włączanie lub wyłączanie instalacji, urządzeń i mediów mających wpływ na bezpieczeństwo zagrożonych lub poszkodowanych osób oraz na bezpieczeństwo strażaków lub ratowników, z wykorzystaniem zaworów lub bezpieczników będących na instalacji użytkowej objętego działaniem ratowniczym, jeżeli pozwala na to posiadane wyposażenie, Priorytetowe wykonanie czynności umożliwiających : dotarcie i wykonanie dostępu do zagrożonych lub poszkodowanych osób, ich ewakuację poza strefę zagrożenia przygotowanie dróg ewakuacji zagrożonych lub poszkodowanych osób oraz strażaków, zapewnienie bezpieczeństwa zagrożonym i prognozowanie jego rozwoju, ewakuacje i ratowanie osób, a następnie zwierząt oraz ratowanie środowiska i mienia przed skutkami bezpośrednich zagrożeń stwarzanych przez substancje niebezpieczne, Ocena rozmiarów zagrożenia i prognozowanie jego rozwoju Likwidacja, ograniczenie strefy zagrożenia Przemieszczenie niewielkich ilości substancji niebezpiecznych Dostosowanie sprzętu i technik ratowniczych do miejsca zdarzenia i rodzaju substancji niebezpiecznej w celu ograniczenia skutków wycieku, parowania lub emisji substancji niebezpiecznej Stawianie zapór na zbiornikach, ciekach lub akwenach zagrożonych skutkami rozlania substancji niebezpiecznych Związywanie lub neutralizacja substancji niebezpiecznych Zabezpieczenie terenu objętego wyciekiem substancji niebezpiecznej Ocena rozmiarów powstałego zdarzenia Prowadzenie czynności z zakresu dekontaminacji wstępnej we współdziałaniu z innymi podmiotami

10 Ratownictwo chemiczno-ekologiczne Czynności ratownicze przewidziane dla jednostek poziomu C Zadania określone dla ratownictwa chemicznego i ekologicznego w zakresie podstawowym Zadania określone dla ratownictwa chemicznego i ekologicznego dla poziomu B Przemieszczenie znacznych ilości substancji niebezpiecznych Wykonywanie skomplikowanych działań chemicznych Podejmowanie działań ratowniczych podczas zdarzeń o znacznych rozmiarach Wsparcie działań SGR CHEM-EKO poziomu A i B

11 Organizacja ratownictwa chemiczno-ekologicznego w woj. dolnośląskim SGRCh-EDEKLAROWANY OBECNIE POZIOM ABC Wrocław – 3XXX Legnica -3XX Wałbrzych -2X SGRCh-EDOCELOWY POZIOM Wrocław – 3XXX Legnica -3XXX Wałbrzych -2X

12

13 ADR ADR to umowa europejska dotycząca międzynarodowego przewozu drogowego materiałów niebezpiecznych (ADR) sporządzona w Genewie 30 września 1957 r. pod auspicjami Komisji Gospodarczej Narodów Zjednoczonych, opracowana i wydana przez Europejski Komitet Transportu Wewnętrznego, ratyfikowana przez Polskę w 1975 r.

14 Liczba w liczniku oznacza numer rozpoznawczy niebezpieczeństwa Liczba w mianowniku oznacza numer ONZ z katalogu substancji niebezpiecznych System oznakowań ADR- RID Graficzne oznakowanie pojazdów przewożących materiały niebezpieczne przewiduje umieszczenie na nich pomarańczowych, odblaskowych tablic ostrzegawczych o wymiarach 30x40cm.

15 System oznakowań ADR- RID Ciecz łatwozapalna W/g katalogu Benzyna

16

17

18

19

20

21 Gazy palne

22 Gazy niepalne i nietrujące

23 Gazy trujące

24 Materiały ciekłe zapalne

25 Materiały stałe zapalne, samoreaktywne i materiały wybuchowo odczulone

26 Materiały samozapalne

27 Materiały wytwarzające w kontakcie z wodą gazy zapalne

28 Materiały utleniające

29 Nadtlenki organiczne

30 Materiały utleniające

31 Materiały zakaźne

32 Materiały promieniotwórcze

33 Materiały żrące

34 Różne materiały i przedmioty niebezpieczne

35

36 Graficzne znaki ostrzegawcze T+ substancja bardzo toksyczna T substancja toksyczna Xn substancja szkodliwa C substancja żrąca Xi substancja drażniąca N substancja niebezpieczna Dla środowiska E substancja wybuchowa E substancja utleniająca F+ substancja skrajnie łatwo palna F substancja wysoce łatwo palna

37 Jest systemem natychmiastowej oceny niebezpieczeństwa w wypadkach z materiałami niebezpiecznymi. Umieszczany jest na większości przesyłek pochodzących z USA. Tworzy on ujednolicony przez National Fire Protection Association (NFPA) system umożliwiający szybkie rozpoznanie głównych zagrożeń: zagrożenia zdrowia (pole niebieskie), zagrożenia pożarowego (pole czerwone), niebezpieczeństwa reakcji (pole żółte), radioaktywności (pole białe). Diament niebezpieczeństwa

38

39 1 – Kolor Biały: PUSTE POLE – woda dopuszczalna jako środek gaśniczy, W – nie używać wody jako środka gaśniczego, KONICZYNKA – przy uwolnieniu materiału niebezpieczeństwo promieniowania (materiał radioaktywny).

40 2 – Kolor Żółty (WYBUCHOWOŚĆ): 4 - duże niebezpieczeństwo eksplozji, 3 - niebezpieczeństwo eksplozji pod wpływem działania ciepła lub silnego wstrząśnięcia (np. przyuderzeniach). Wydzielić strefę zagrożenia. Gasić tylko zza osłony, 2 - możliwe silne reakcje chemiczne. Konieczne podjęcie wzmożonych środków ostrożności. Gaszenie z zachowaniem bezpiecznego dystansu, 1 - przy ogrzaniu materiał niestabilny. Konieczne zachowanie środków ostrożności, 0 - brak niebezpieczeństwa w normalnych warunkach. Diament niebezpieczeństwa

41 3 - Kolor Czerwony (PALNOŚĆ): 4 – materiał ekstremalnie łatwopalny przy każdej temperaturze, 3 – niebezpieczeństwo zapalenia przy normalnej temperaturze, 2 – niebezpieczeństwo zapalenia przy ogrzaniu, 1 – niebezpieczeństwo zapalenia przy kontakcie z ogniem (płomieniem), 0 – nie występuje niebezpieczeństwo zapalenia w normalnych warunkach. Diament niebezpieczeństwa

42 4 – Kolor Niebieski (ZAGROŻENIE ZDROWIA): 4 – bardzo niebezpieczny, unikać kontaktu z płynem lub parami bez pełnej ochrony. Unikać obecności w strefie zagrożenia, 3 – bardzo niebezpieczny, obecność w strefie zagrożenia tylko w pełnym ubraniu ochronnym i aparacie izolującym, 2 – niebezpieczny, obecność w strefie zagrożenia tylko w aparacie ochrony dróg oddechowych, 1 – małe niebezpieczeństwo, zalecane maski z wkładami filtrującymi, 0 – brak zagrożenia. Diament niebezpieczeństwa

43 HAZCHEM – CODE System określany również jako EMAC – Emergency Action Code. Na obszarze Wielkiej Brytanii używa się zamiast tablicy ostrzegawczej podzielonego na 5 części szyldu, który zawiera informacje potrzebne do podjęcia akcji ratowniczej. Znajdują się w nim informacje o: odpowiednim doborze środków gaśniczych, konieczność zatamowania dopływu substancji do kanalizacji lub możliwości rozcieńczenia substancji wodą, możliwość zajścia gwałtownych lub wybuchowych reakcji, rodzaju koniecznych do zastosowania ochron osobistych, konieczność rozważenia ewakuacji.

44 HAZCHEM – CODE HAZCHEM – CODE HAZCHEM – CODE składa się z liczb i liter. Liczba stoi na pierwszym miejscu i informuje o rodzaju właściwego środka gaśniczego. Litery opisują rodzaj wymaganych środków ochrony osobistej, możliwość zaistnienia reakcji i środki ostrożności przy wycieku lub ulatnianiu się substancji.

45

46 HAZCHEM CODE

47 Obecnie Państwowa Straż Pożarna dysponuje rurkowymi i elektronicznymi przyrządami pomiarowymi oraz do wykrywania toksycznych i wybuchowych zagrożeń: elektroniczne przyrządy pomiarowe, rurkowe przyrządy pomiarowe, wskaźniki pomiarowe.

48 Zasady prowadzenia akcji ratowniczej

49 PIERWSZĄ ZASADĄ jest bezpieczny dojazd do miejsca zdarzenia. Powinien być on prowadzony zgodnie z kierunkiem wiatru (od strony zawietrznej). Podjeżdżając do miejsca akcji należy zwrócić szczególną uwagę na asekurację i możliwość wycofania się. Jest to warunek konieczny, gdyż w zdarzeniach chemicznych może nastąpić, w krótkim czasie, nagła zmiana sytuacji. Należy przestrzegać zasady, że minimalna odległość od miejsca awarii wynosi: - dla substancji stwarzających zagrożenie wybuchem nie mniej niż 100 m. - dla pozostałych substancji nie mniej niż 50 m. Powyższe wartości należy traktować jako orientacyjne. Każdy przypadek wymaga indywidualnej oceny. DRUGĄ ZASADĄ obowiązującą przy likwidowaniu miejscowego zdarzenia o charakterze chemicznym jest pełne, przed przystąpieniem do akcji, rozpoznanie substancji niebezpiecznej.

50 TRZECIĄ ZASADĄ jest nie stosowanie sprzętu iskrzącego w strefach zagrożenia zapaleniem lub wybuchem. CZWARTA ZASADA to wyposażenie osób uczestniczących w akcji ratowniczej w odpowiedni sprzęt ochrony osobistej (ochrona dróg oddechowych i powierzchni ciała), adekwatny do istniejącego zagrożenia. PIĄTĄ ZASADĄ obowiązującą przy podejmowaniu czynności ratowniczych jest angażowanie tylko niezbędnych osób i zaznajomionych z zasadami ratownictwa chemicznego. SZÓSTĄ ZASADĄ jest to, że zespół ratowniczy powinien liczyć minimum 2 osoby. Jeśli to możliwe, obowiązuje asekurowanie linkami ratowniczymi. Pierwszą dwójkę ratowników obowiązkowo asekuruje drugi zespół, będący w pełnej gotowości do podjęcia działań ratowniczych.

51 SIÓDMĄ ZASADĄ jest zastosowanie absolutnego pierwszeństwa działań dla ratowania ludzi, zapewnienia im ochrony, możliwości ewakuacji i pierwszej pomocy medycznej. ÓSMĄ ZASADĄ jest zabezpieczenie miejsca akcji pod względem przeciwpożarowym, o ile zachodzi możliwość zaistnienia pożaru lub wybuchu. DZIEWIĄTĄ ZASADĄ jest nie bagatelizowanie niewielkich wycieków, rozlewisk lub rozsypów substancji chemicznych - ponieważ może to powodować dodatkowe zagrożenia. DZIESIĄTA ZASADA nakazuje, aby po każdej akcji ratowniczej przeprowadzić dekontaminację i dokładnie oczyścić wszelki sprzęt i urządzenia. Czynności te należy wykonać w wydzielonym miejscu. Na podstawie: A.Wojnarowski, A Obolewicz-Pietrusiak: Podstawy Ratownictwa Chemicznego FIREX W-wa 2001r.

52 Podział terenu akcji

53 Do oznakowania stref możemy użyć: taśmy, pachołków, linki strażackiej, lamp sygnalizacyjnych. Strefa I - strefa niebezpieczeństwa (zniszczenia, skażenia, możliwość wejścia tylko w specjalistycznym zabezpieczeniu). Strefa II – strefa bezpieczna (ochronna, czysta, miejsce pracy przedmedycznej, zabezpieczenie realizacji działań w I strefie).

54

55 Ratownictwo ekologiczne METODY WALKI Z ROZLEWAMI OLEJOWYMI Istnieją 4 metody likwidacji rozlewów olejowych: ZATAPIANIE - polega na obsypaniu oleju substancją zatapiającą (np. piaskiem). Metoda nie polecana, gdyż olej co prawda znika z powierzchni wody, jednak pozostaje on cały czas w środowisku wodnym (na dnie) i prowadzi do degradacji środowiska naturalnego. Poza tym po pewnym czasie olej może wypłynąć na powierzchnię osiągając w ten sposób stan sprzed interwencji. SPALANIE NA POWIERZCHNI WODY - to jest także metoda nie polecana. Może być skuteczna tylko w przypadku rozlewów olejów lekkich. Spalanie może powodować tonięcie oleju na skutek odparowywania lekkich frakcji węglowodorowych, a poza tym metoda ta stwarza duże zagrożenie pożarowe oraz powoduje silne zanieczyszczenie atmosfery. DYSPERGOWANIE - metoda polegająca na chemicznym rozproszeniu oleju w celu przyspieszenia jego bilogicznego rozkładu. Dodanie dyspergentu powoduje że olej ulega rozbiciu na nieograniczoną ilość mikrokropel. Dyspergowanie jest dosyć skuteczną metodą likwidacji rozlewów, jednak dyspergenty stanowią także zagrożenie toksyczne dla środowiska. ZBIERANIE - metoda najczęściej stosowana, polegająca na zbieraniu oleju z powierzchni za pomocą różnych urządzeń tzw. zbieraczy

56 ZAPORA PRZECIWOLEJOWA - ZAPORA SZTYWNA POMOSTOWA. Do 2 m/s ZAPORA PRZECIWOLEJOWA - ZAPORA ELASTYCZNA PŁASZCZOWA ZAPORA PRZECIWOLEJOWA - ZAPORA ELASTYCZNA PNEUMATYCZNA.

57 ZAPORA PRZECIWOLEJOWA - ZAPORA SORPCYJNA

58 ZBIERACZ PRZELEWOWO-POMPOWY ZBIERACZ SORPCYJNY ZBIERACZ ADHEZYJNY PODAJNIK ŚRUBOWY

59 Sorbenty i inne środki pochłaniające Do związywania substancji niebezpiecznych jednostki ratownicze używają sorbetów, które wchłaniają medium i zabezpieczają środowisko naturalne przed skażeniem. W działaniu sorbentów liczy się: szybkość działania - powinny to być środki gotowe do natychmiastowego użycia bez konieczności wstępnych przygotowań, uniwersalność środków - możemy mieć do działania z wyciekiem różnych substancji lub może dojść do zmieszania ich podczas rozszczelnienia. Zastosowany sorbent powinien bezpiecznie pochłaniać szerokie spectrum substancji niebezpiecznych, skuteczność - muszą to być produkty o wysokiej jakości i skuteczności, bezpieczeństwo ratownika - zastosowane środki nie mogą powodować dodatkowych zagrożeń dla użytkowników. Nie mogą być żrące, drażniące, toksyczne.

60 Sorbenty naturalne chłoną substancje ropopochodne i roztwory wodne. Są bardzo lekkie, a w formie nie spreparowanej łatwo dostępne. Po zastosowaniu wadą jest duża ilość odpadu do utylizacji. Zaliczamy do nich: piasek, trociny, korę, odpady bawełniane, preparowany torf, popiół, glinę, cement.

61

62 SINTAN Sintan jest wodnym roztworem związków powierzchniowo-czynnych. Przenika i rozbija cząsteczki olejowe. Zastosowanie tego preparatu poprawia warunki działania bakterii glebowych, ponieważ ułatwia dostęp tlenu i substancji odżywczych do strefy skażenia olejowego. Zwiększa to aktywność bakterii i przyśpiesza biologiczny rozkład samego sintanu. Można go rozcieńczać z wodą w dowolnych proporcjach. Skutecznie usuwa zanieczyszczenia ropopochodne i tłuszczowe ze wszystkich utwardzonych powierzchni. Mechanizm jego działania opiera się wyłącznie na zjawiskach fizycznych i biologicznych. Pozostałości sintanu ulegają całkowitej biodegradacji. Po naniesieniu na skażoną powierzchnie preparat zaczyna penetrować zanieczyszczenia rozdrabniać je i podmywać. Warstwa olejowa zostaje rozbita na drobne kropelki. Sintan rozprzestrzenia się, wpływa pod olej i odrywa go od powierzchni podłoża.

63 AQUAQUICK 2000 Działa on na wiązania cząsteczek węglowodorów, które nie poddane odpowiedniej obróbce rozkładały by się latami. Aquaquick powoduje rozerwanie łańcuchów węglowodorowych na mniejsze części, które są pożywką dla występujących w przyrodzie bakterii. środkiem nieszkodliwym dla środowiska, rozpuszczalnym w wodzie i posiadającym dużą zdolność usuwania olejów, tłuszczów i smarów pochodzenia mineralnego, zwierzęcego, roślinnego i syntetycznego. Jest opartym na wodzie, biologicznym produktem, złożonym z ekologicznych składników i ekstraktów roślinnych. Aquaquick musi być rozcieńczony dużą ilością wody. Jest bardzo wydajny, nieszkodliwy dla środowiska.


Pobierz ppt "Organizacja ratownictwa specjalistycznego w KSRG Legnica, marzec 2013 r."

Podobne prezentacje


Reklamy Google