Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Wstęp Cele szkolenia Przygotowanie uczestników szkolenia do udzielania pomocy odbywającym karę więzienia kobietom, które doświadczyły przemocy. Po udziale.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Wstęp Cele szkolenia Przygotowanie uczestników szkolenia do udzielania pomocy odbywającym karę więzienia kobietom, które doświadczyły przemocy. Po udziale."— Zapis prezentacji:

1

2 Wstęp Cele szkolenia Przygotowanie uczestników szkolenia do udzielania pomocy odbywającym karę więzienia kobietom, które doświadczyły przemocy. Po udziale w szkoleniu uczestnicy powinni umieć: Rozmawiać o przemocy, jakiej doznały odbywające karę więzienia kobiety. Odpowiednio reagować na informacje o przemocy. Zapewnić odpowiednie wsparcie - w tym skierowanie do specjalistycznej placówki lub organizacji. Po powitaniu i przedstawieniu się poproś uczestników, by podali swoje imiona i powiedzieli, na czym dokładnie polega ich praca w zakładzie karnym i czego mają nadzieję się nauczyć podczas szkolenia. Zapisz ich życzenia na flip-charcie i wyjaśnij, których z nich nie będziesz mogła spełnić. Po przedstawieniu planu zajęć na dany dzień wyjaśnij uczestnikom, w których punktach odniesiesz się do ich życzeń i problemów. Powiedz im także, którymi problemami nie będziesz się mogła zająć i dlaczego.

3 Zasady uczestnictwa Uzgodnienie zasady poufności.
Wstęp Zasady uczestnictwa Uzgodnienie zasady poufności. Świadomość, że wśród uczestników szkolenia mogą się znajdować ofiary i sprawcy przemocy. Odnoszenie się z szacunkiem do uczestników i osadzonych kobiet. 3

4 Czego się możesz spodziewać:
Wstęp Czego się możesz spodziewać: Sesja 1: Formy, zakres występowania i skutki przemocy w rodzinie. Sesja 2: Społeczny i prawny kontekst zjawiska przemocy. Sesja 3: Proces zmiany – drogi i bariery. Sesja 4: Rozpoznanie i przeciwdziałanie skutkom przemocy. Sesja 5: Podejście profesjonalne – możliwości i ograniczenia. Sesja 6: Współpraca międzyinstytucjonalna.

5 Formy, zakres występowania i skutki przemocy w rodzinie
Sesja 1 Formy, zakres występowania i skutki przemocy w rodzinie 5

6 Formy przemocy w rodzinie
Sesja 1 Formy przemocy w rodzinie Przemocą w rodzinie lub przemocą wobec partnera intymnego nazywamy przemoc pomiędzy osobami dorosłymi pozostającymi obecnie lub w przeszłości w bliskim związku. Pojęcie przemocy seksualnej obejmuje werbalne i fizyczne zachowania seksualne naruszające normy moralne i/lub prawne, na które ofiara nie wyraziła i nie chciałaby wyrazić zgody, jak również wszelkie formy presji lub wymuszania takich zachowań wobec innych lub zgody na takie zachowania wobec siebie lub innych. Odróżnij wyraźnie przemoc w rodzinie jako przemoc pomiędzy osobami dorosłymi w związku intymnym (przemoc wobec partnera intymnego) od przemocy wobec dzieci lub popełnianej w związku z opieką nad dziećmi. Dla wszystkich powinno być jasne, czym dokładnie będziesz się zajmować podczas tego szkolenia. Stosuj krajowe definicje, jeżeli odzwierciedlają one przyjęte przez nas rozumienie przemocy domowej, gdyż nasza prezentacja ma na celu omówienie różnych form przemocy pomiędzy partnerami pozostającymi w intymnych relacjach. Odróżnij także przemoc stosowaną systematycznie od jednorazowej, do której dochodzi okazjonalnie podczas kłótni. W naszej prezentacji skupiamy się przede wszystkim na patologicznych związkach, w których przemoc się powtarza i przyjmuje wielorakie formy. Skutki tego rodzaju przemocy są porównywalne ze skutkami tortur (patrz Ann Choker 2010). Jej sprawcami zaś, poza partnerami intymnymi, mogą być także sutenerzy, ojcowie, bracia lub inni mężczyźni. Prowadzący szkolenie mogą także uwzględnić przemoc, do jakiej dochodzi w związku intymnym pomiędzy młodymi ludźmi w wieku od 16 do 18 lat. 6

7 Formy przemocy w rodzinie
Sesja 1 Formy przemocy w rodzinie Przemoc psychiczna obejmuje umyślne i powtarzające się przypadki agresji werbalnej, gróźb, dyskredytowania, bezpodstawnych oskarżeń, zachowań dominacyjnych, przymusu lub kontroli, mające na celu upokorzenie drugiej osoby lub ograniczenie jej możliwości do podejmowania decyzji lub zachowania zgodnego z jej wolną wolą. (Steffens, 2011) Należy używać tej definicji i nie ograniczać się do wymienia pojedynczych zachowań, gdyż pojedyncze przypadki zniewag lub dyskredytowania mogą się zdarzyć podczas gwałtownej kłótni i nie muszą w każdym przypadku być formą przymusu ani wyrażać dążenia do władzy i kontroli. 7

8 Jak wiele kobiet i jak wielu mężczyzn doświadcza przemocy domowej?
Prezentacja Jak wiele kobiet i jak wielu mężczyzn doświadcza przemocy domowej? Kobiety n=10.264 Müller, Schröttle, 2004 Mżężczyźni n=200 Luchnitz i inni., 2004 25% kobiet doświadczyło przemocy fizycznej lub seksualnej z rąk partnera intymnego (mężczyzny lub kobiety). 25% mężczyzn doświadczyło przynajmniej jeden raz agresji z rąk partnerki lub partnera intymnego. W wyniku tego doświadczenia 68% kobiet doznało obrażeń. 5% spośród nich doznało obrażeń w wyniku tej agresji. Około 45% spośród tych 68% kobiet, które doznały przemocy, obawiało się, że odniesie obrażenie ciężki lub zagrażające życiu. 0,5% spośród tych 5% mężczyzn, którzy doświadczyli przemocy, obawiało się, że dozna poważnych obrażeń. Wyróżnij w tym przypadku różne, związane z płcią skutki przemocy domowej. Wyjaśnij, że choć mówiąc ogólnie mężczyźni doświadczają przemocy częściej niż kobiety, to przemoc domowa wobec kobiet, z uwzględnieniem molestowania seksualnego i dyskryminacji kobiet, przyjmuje bardziej drastyczne formy i ma poważniejsze skutki niż przemoc domowa wobec mężczyzn. Wszystkie dane ze slajdów będą zawarte w handoutach rozdawanych uczestnikom podczas szkolenia.

9 Więźniarki, które doświadczyły przemocy lub innych nadużyć*
Sesja 1 Więźniarki, które doświadczyły przemocy lub innych nadużyć* Kraj % Niemcy 50 – 80% Finlandia 10 – 90% Wielka Brytania 50 – 75% Dania / Szwecja / Norwegia 75 – 100% Należy zwrócić uwagę, że wśród kobiet osadzonych w zakładach karnych procent kobiet, które doświadczyły przemocy jest bardzo wysoki. Można wręcz powiedzieć, że przemocy doświadcza większość więźniarek, co obrazuje również następny slajd. *Źródło: Projekt STRONG: Dane szacunkowe na podstawie ocen pracowników służby więziennej Estimations of prison staff working with female inmates and NGOs cooperating with prisons

10 Procent kobiet, które doświadczyły różnych form przemocy
Sesja 1 Procent kobiet, które doświadczyły różnych form przemocy Formy przemocy Kobiety ogółem n=10.264 Kobiety w więzieniu n=88 Przemoc seksualna w dzieciństwie 10% 47% Przemoc seksualna w życiu dorosłym 13% 57% Przemoc psychiczna (w życiu dorosłym) 42% 89% Przemoc fizyczna (w życiu dorosłym) 32% 91% Prosimy wprowadzić dane dla twojego kraju. Dane zawarte w tabeli potwierdzają, że kobiety osadzone w zakładzie karnym doznają znacznie więcej przemocy niż pozostałe kobiety. Oczywiście możesz również użyć danych dla Niemiec, jeśli brak jest danych dla twojego kraju. Quelle: Schröttle/Müller 2004

11 Przemoc w rodzinie w Wielkiej Brytanii
Sesja 1 Przemoc w rodzinie w Wielkiej Brytanii National data!!! 44% ofiar przemocy w rodzinie doświadcza jej częściej niż jeden raz. Każdego tygodnia średnio 2 kobiety są zabijane przez swojego partnera lub byłego partnera. Do blisko 40 % zabójstw kobiet dochodzi w wyniku przemocy domowej. 60 % kobiet, które opuszczają stosującego przemoc partnera, wyjaśnia swoją decyzję „obawą przed zabójstwem”. Komentarze do danych na ten temat uzależnione są od wyników badań prowadzonych w waszym kraju. 11

12 Niepełnosprawność i doświadczenie przemocy
Sesja 1 Niepełnosprawność i doświadczenie przemocy Formy przemocy Wszystkie kobiety n= Kobiety niepełno-sprawne n=1220 Kobiety niedo-słyszące n=83 Kobiety niewi-dome n=128 fizycznie n=130 Kobiety upośle-dzone Umys-łowo N=102 Przemoc seksualna w dzieciństwie 10% 25 -36% 52% 40% 34% 36% Przemoc seksualna w życiu dorosłym 13% 21-28% 43% 29% 38% Przemoc psychiczna (w życiu dorosłym) 42% 68-90% 84% 88% 78% 90% Przemoc fizyczna (w życiu dorosłym ) 32% 58-73% 75% 66% 59% 73% W Niemczech przeprowadzono ostatnio pierwsze w historii reprezentatywne badania na temat niepełnosprawnych kobiet, które doświadczyły przemocy. Wyniki wskazują na bardzo szeroki zakres występowania przemocy, zwłaszcza w przypadku kobiet niedosłyszących, niewidomych i upośledzonych umysłowo. Należy się domyślać, że zjawisko to występuje również w więzieniu. Istnieją silne przesłanki do przyjęcia, że przemoc jest jedną z ważnych przyczyn upośledzenia umysłowego i niepełnosprawności. Źródło: Schröttle/Hornberg et al. 2012 12 12

13 Doświadczenie przemocy w życiu kobiet przebywających w więzieniu
Sesja 1 Doświadczenie przemocy w życiu kobiet przebywających w więzieniu W porównaniu z kobietami w ogólnej populacji W życiu kobiet w zakładach karnych jest znacznie więcej drastycznej przemocy fizycznej i seksualnej. Więcej lęku i obrażeń zagrażających życiu. Należy pamiętać, że kobiety odbywające karę więzienia prawdopodobnie doznały nie tylko więcej przemocy, ale także, że była to przemoc bardziej drastyczna niż w przypadku pozostałych kobiet. Daten für Deutschland Quelle: Schröttle/Müller 2004 13

14 Bycie świadkiem przemocy w dzieciństwie (Kavemann, Seith, 2006)
Prezentacja Bycie świadkiem przemocy w dzieciństwie (Kavemann, Seith, 2006) N=150 Przeciwko matce Przeciwko ojcu Krzyczenie 83% 3% Groźby 85% Potrząsanie 79% -- Bicie, kopanie 66% Molestowanie seksualne, zgwałcenie 13% Prezentując ten slajd, zwróć uwagę, że z jednej strony kobiety przebywające w zakładach karnych prawdopodobnie były dzieciństwie świadkami przemocy pomiędzy rodzicami, a z drugiej, że przemoc w ich dorosłym życiu wpływa na rozwój, wykształcenie i zdrowie ich dzieci. Dzieci, które są świadkami przemocy w och domu rodzinnym, na ogół reagują w charakterystyczny sposób. Mogą na przykład być hiperaktywne lub depresyjne, mieć objawy somatyczne, zachowywać się agresywnie, izolować się lub okazywać nadopiekuńczość. Wynikają stąd pewne trudności wychowawcze, którym matki będące ofiarami przemocy mogą nie sprostać. Handout 1: dane i tabele ze slajdów 8-12,14

15 Identyfikacja ofiar przemocy wśród kobiet odbywających karę więzienia
Sesja 1 Zmiany w zachowaniu w obecności funkcjonariuszy płci męskiej. Przesadnie częste próby kontaktowani się \e strony męża lub partnera osadzonej. Niechęć do kontaktowania się z pracownikami służy więziennej. Niewyjaśnione obrażenia stwierdzone przy przyjęciu do zakładu karnego. Obawy związane ze zwolnieniem z więzienia. Handout 2: Czerwone flagi – identyfikacja ofiar przemocy wśród kobiet odbywających karę więzienia 15

16 Koło władzy i kontroli Sesja 1
Zgwałcenie, wymuszanie innych czynności seksualnych, Zmuszanie do prostytucji, oglądania pornografii… Popychanie, bicie, kopanie, duszenie, wiązanie, przypalanie, oparzanie, grożenie, zadawanie ran przedmiotami lub bronią. Zakazywanie jej kontaktów z innymi, izolowanie, kontrolowanie telefonów… Zakazywanie lub zmuszanie do pracy, odmawianie pieniędzy i kontrolowanie jej wydatków… Zastraszanie, znieważanie, groźby, nazywanie jej wariatką, poniżanie… Lekceważenie, Grożenie jej odebraniem dzieci lub kompromitacją w pracy przemoc fizyczna przemoc społeczna Władza i kontrola przemoc seksualna przemoc emocjonalna Należy podkreślić, że powyższy model przedstawia klasyczny związek, w którym rządzi przemoc. Przemoc w takim związku ma charakter ciągły i przyjmuje różne formy, które mogą obejmować arbitralne przydzielanie lub zabieranie je pieniędzy lub prezentów, stanowiące formę przemocy ekonomicznej. Przemoc fizyczna i seksualna może się nasilać lub na przemian wzmagać się i słabnąć. Jej cechą najważniejszą jest potrzeba władzy i kontroli. Handout 3: Koło władzy i kontroli Źródło: Pence/Paymar,1983, Updated by GESINE 2011 przemoc ekonomiczna

17 Przemoc i jej skutki dla zdrowia
Wykład Skutki fizyczne Obrażenia Zaburzenia funkcjonalne Trwałe kalectwo Skutki psychiczne Stres pourazowy Depresja Zaburzenia lękowe Zaburzenia odżywiania Utrata szacunku dla samej siebie i poczucia wlaśnej wartości Skłonności samobójcze Skutki psychosomatyczne Zaburzenia somatyczne Zaburzenia gastryczno-jelitowe Zaburzenia czynności serca Choroby skóry Zaburzenia oddychania Zdrowie reprodukcyjne Zaburzenia cyklu miesiączkowego Bóle w dolnej części brzucha Niechciana ciąża komplikacje w przebiegu ciąży Poronienia i przedwczesne urodzenia Pozycje wyróżnione czerwoną czcionką są szczególnie ważne w przypadku osadzonych kobiet. Zwróć szczególną uwagę na nauczenie uczestników rozpoznawania behawioralnych strategii, które mogą zagrozić zdrowiu kobiet, takich jak stosowanie środków psychoaktywnych. Niezdrowe strategie zaradcze Ryzykowne zachowania seksualne Palenie papierosów Nadużywanie alkoholu i środków psychoaktywnych Samookaleczenia

18 Czym jest trauma (uraz psychiczny)?
Session 1 Trauma lub uraz psychiczny jest wynikiem szczególnie stresujących zdarzeń, które naruszają poczucie bezpieczeństwa i sprawiają, że osoba, która doświadczyła urazu, czuje się bezradna, osamotniona i szczególnie narażona na skrzywdzenie w niebezpiecznym świecie. Większość aktów przemocy można również uznać do doświadczenia traumatyczne. Zrozumienie tego czym jest trauma lub uraz psychiczny jest szczególnie ważne, gdyż uczestnicy szkolenia mają z nimi do czynienia w swojej codziennej pracy.

19 Zespół stresu pourazowego: możliwe skutki długotrwałe (część 1)
Sesja 1 Nasilona stymulacja Zaburzenia snu; uczucie zapadania w sen. Lęk przed udaniem się do łóżka Drażliwość, złoszczenie się, agresywność, przeniesienie wrogości Nadmierna czujność – gwałtowna reakcja na nagły hałas, znalezienie się w małym pomieszczeniu etc. Reakcja fizyczna na wydarzenia przypominające okoliczności, w jakich doszło do przemocy. Depresja Letarg Myśli i próby samobójcze Zaburzenia snu Autoagresja Nadużywanie lekarstw Używanie nielegalnych środków Uzależnienie od alkoholu Samouszkodzenia Zachowania ryzykowne Reakcja żalu Utrata normalnego życia Utrata bliskiej więzi Utrata widoków na pomyślną przyszłość Problemy w bliskim związku Utrata zaufania Silna potrzeba i uzależnienie Zaburzenie poczucia granic Uzależnienie poczucia własnej wartości od życia seksualnego.

20 Zespół stresu pourazowego: możliwe skutki długotrwałe (część 2)
Sesja 1 Handout Ponowne doświadczanie przemocy Żywe wspomnienia Sny Reakcja stresowa na podobne sytuacje Zaniżona samoocena Bardzo krytyczny stonek do własnego ciała i wyglądu odraza do samej sibie Unikanie/Wyparcie Unikanie sytuacji lub działań kojarzących się z doświadczeniem przemocy Unikanie lekarzy i dentystów Wyparcie Tak naprawdę nic się nie stało - wszystko sobie wymyśliłam” Tłumienie wspomnień Zaburzenia dysocjacyjne Obojętność – myślenie o czymś innym Depersonalizacja – Poczucie odłączenia od własnego ciała, patrzenie na siebie jak na kogoś obcego Zespół mnogiej osobowości – 80% procent chorych doświadczało przemocy Handout 4: Zespól stresu pourazowego: Skutki długofalowe 20

21 Społeczny i prawny kontekst przemocy
Sesja 2 Społeczny i prawny kontekst przemocy 21

22 Konteksty występowania przemocy (WHO 2002)
Prezentacja Społeczeństwo Bliskie związki Rodzina Jednostka Kultura patriarchalna Społeczno-ekonomiczny model WHO daje możliwość przedstawienia złożonych i wielowymiarowych czynników sprzyjających przemocy Na przykład, na szczeblu jednostki liczy się przede wszystkim wykształcenie, wcześniejsze doświadczenia i silny charakter. Na szczeblu rodziny ważną rolę odgrywają przekonania, rola rodziny lub zachowanie rodziców. W kontekście społecznym liczy się zachowanie znajomych, sytuacja w pracy, warunki ekonomiczne lub zachowanie lekarzy i nauczycieli, a na szczeblu kulturowym główną rolę odgrywają obyczaje, prawa, inspirowane przez religię mechanizmy kontroli, stopień wyzwolenia kobiet i wiele innych czynników. Source: WHO – World report on violence and health, 2002 Ecological model for understanding violence

23 Skutki społeczne i ekonomiczne
Sesja 2 Skutki społeczne i ekonomiczne Utrata przyjaciół i osłabienie innych więzi społecznych Izolacja Utrata pracy Utrata dochodów i spadek poziomu życia Obniżenie statusu społecznego Pogorszenie lub utrata kontaktu z dziećmi. W tym punkcie informacje zawarte na slajdach możesz rozwinąć np. w następujący sposób: Warto podkreślić, że utrata przyjaciół częściej dotyka ofiary niż sprawców, w szczególności, gdy przemoc trwa od dawna i przyjaciele próbują bezskutecznie pomóc kobiecie. W izolację popada wiele kobiet żyjących w toksycznym związku. Z jednej strony dzieje się tak, gdyż napastnik kontroluje i ogranicza kontakty społeczne żony lub partnerki, z drugiej zaś, kobiety - ze wstydu lub poczucia winy - często zrywają kontakty z osobami, które wiedzą o przemocy. Utrata pracy może być wynikiem ucieczki do innego miasta, skutkiem bezpośredniego nacisku lub gróźb ze strony partnera albo nękania przez niego w pracy. Kobiety mogą utracić dochód lub majątek na przykład dlatego, że partner wydaje ich pieniądze albo separacja jest kosztowna, a kobieta woli zrezygnować z potencjalnego bogactwa, jeśli dzięki temu może skutecznie zerwać krzywdzący związek. Wszystko to prowadzi do obniżenia statusu społecznego ofiar przemocy. Stosujący przemoc mężczyźni często grożą uprowadzeniem wspólnych dzieci lub wykorzystują je do wywierania nacisku na matkę. Nierzadko też zachęcają dzieci do krytykowania i upokarzania matki lub obmawiania jej w kontakcie z pracownikami placówek opiekuńczych. 23

24 Przemoc i przestępczość
Prezentacja Przemoc i przestępczość Zażywanie narkotyków i związane z nim zachowania przestępcze często wskazują, że kobieta doświadczyła lub nadal doświadcza przemocy. Nielegalna prostytucja w większości przypadków wskazuje na obecność przemocy w życiu uprawiającej ją kobiety. Zmuszanie do popełniania przestępstw może być szczególną formą przemocy w rodzinie. Kobiety skazane za przestępstwa z użyciem przemocy są nawet częściej ofiarami przemocy niż inne więźniarki. W związkach, w których panuje przemoc, zabójstwa mogą być formą samoobrony. Jak wiadomo, w więzieniach i w środowiskach przestępczych przemoc domowa jest bardzo rozpowszechniona. Niemniej jednak nie można tu mówić o związku przyczynowo-skutkowym. Trzeba też jasno zaznaczyć, że doświadczenie przemocy nie może być usprawiedliwieniem przestępstwa; sprawcy – również ofiary przemocy - muszą przyjąć odpowiedzialność za swoje postępowanie.

25 Społeczne i strukturalne czynniki ryzyka
Prezentacja Społeczne i strukturalne czynniki ryzyka Wiek: wszystkie grupy wiekowe Education: niskie wykształcenie powyżej 45 roku życia: wysokie wykształcenie Dochody: niskie dochody powyżej 45 roku życia: wysokie dochody partner bezrobotny Bycie świadkiem przemocy w dzieciństwie. Pobyt w zakładzie karnym. Najważniejszym czynnikiem ryzyka jest niepełnosprawność. Twoje komentarze są uzależnione od dostępnych danych. W Niemczech przeprowadzono pierwsze w historii badania na reprezentatywnej próbie kobiet niepełnosprawnych, które doświadczyły przemocy. Badanie to wykazało bardzo dużą częstotliwość przemocy, zwłaszcza wobec kobiet głuchych i kobiet z zaburzeniami psychologicznymi, takimi jak trudności w uczeniu się. Dane te mogą dotyczyć wielu kobiet w więzieniach. Wyniki wskazują, że przemoc jest jedną z głównych przyczyn niepełnosprawności, zaburzeń psychicznych i deficytów intelektualnych.

26 Czynnik ryzyka: zażywanie narkotyków
Prezentacja Czynnik ryzyka: zażywanie narkotyków Alkohol lub narkotyki obecne są w ok.. 50% przypadków przemocy domowej. Alcohol lub lekarstwa stosowane są jako strategia zaradcza przez ok.. 20% kobiet, które doświadczyły przemocy. Omawiając ten slajd, zwróć uwagę, że wiele kobiet pije alkohol lub zażywa narkotyki, żeby poradzić sobie psychicznie z przemocą, jakiej doznają. Możesz, jeśli tak uważasz, zakwestionować dogmat abstynencji jako jedynego celu terapii uzależnień prowadzonej poza więzieniem.

27 Przemoc i narkotyki: Strategie zaradcze  Sesja 2
Handout Odsetek osadzonych w więzieniu kobiet zażywających narkotyki jest znacznie wyższy niż w przypadku więźniów płci męskiej. Zażywanie narkotyków jest często strategią radzenia sobie z negatywnymi doświadczeniami z przeszłości, takimi na przykład jak przemoc z rąk kogoś bliskiego. Doświadczenie przemocy, zwłaszcza z rąk członków rodziny lub partnera intymnego może być przyczyną podjęcia działalności przestępczej. Poza popełnianymi osobiście aktami przemocy, lub nawet zabójstwami, kobiety często popełniają przestępstwa związane z narkotykami lub są zmuszone do działalności przestępczej związanej ze świadczeniem usług seksualnych. Działalność przestępcza jest często związana z wiktymizacją. Mniej więcej jedna trzecia osadzonych kobiet dostrzega związek pomiędzy przemocą, jakiej doznawały, a swoją działalnością przestępczą. W tym przypadku warto zwrócić uwagę, że spożywanie alkoholu lub zażywanie narkotyków często jest strategią radzenia sobie z bolesmymi doświadczeniami z przeszłości. Podczas tej sesji możesz także zakwestionować dogmat, jakoby pełna abstynencja była jedynym sposobem rozwiązania problemu uzależnienia od alkoholu. Handout 6: Przemocy i narkotyki: strategie zaradcze 27

28 Kontekst prawny: Konwencje i deklaracje międzynarodowe
Handout Presentation KONWENCJA W SPRAWIE LIKWIDACJI WSZELKICH FORM DYSKRYMINACJI KOBIET (CEDAW)(1979/1992/1999) Deklaracja ONZ w sprawie Eliminacji Przemocy wobec Kobiet, Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego (1993) Światowy raport na temat zdrowia i przemocy (2002) Reguły Narodów Zjednoczonych dotyczące traktowania więźniarek i środków wolnościowych stosowanych wobec kobiet, które popełniły przestępstwo (Reguły z Bangkoku, 2010) Konwencja o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (2011) Radzimy wyjaśnić, że krajowe wysiłki na rzecz zwalczania przemocy domowej są inspirowane i wspierane przez międzynarodowe zalecenia i prawo międzynarodowe. Wymienione tu konwencje i zalecenia są szerzej omówione w handoucie. Handout 7: Kontekst prawny: Konwencje i deklaracje międzynarodowe 28

29 Krajowe systemy prawne
Prezentacja Krajowe systemy prawne Ustawodawstwo krajowe Uprawnienia policji Ustawa o przeciwdziałaniu przemocy W tym punkcie wymień odpowiednie krajowe akty prawne i omów propozycje zmian ustawodawczych. Te informacje mogą pomóc uczestnikom w ich rozmowach z kobietami osadzonymi w ich zakładach. Handout 8: Krajowe systemy prawne

30 Proces zmiany: Drogi i bariery
Sesja 3 Proces zmiany: Drogi i bariery Sugerowane wprowadzenie do tego ćwiczenia: "Do tej pory zajmowaliśmy się rodzajami, zakresem i skutkami przemocy w rodzinie. W następnym kroku przyjrzymy się bliżej sposobom uwolnienia się od przemocy, przeszkodom na tej drodze i formom możliwej pomocy. W celu wprowadzenia tego problemu przygotowaliśmy ćwiczenie. Rozdamy państwo arkusze. Proszę pracować w parach, ale upewnijcie się, że każdy z was ma arkusze tego samego koloru. Oznacza to, że czerwony pracuje z czerwonym a zielonym z zielonym. Przeczytajcie spokojnie tekst. Przedyskutujcie z partnerem pytanie znajdujące się na końcu tekstu i zróbcie notatki. „W pozostałych sprawach skorzystajcie z arkusza „ćwiczenie w miejscu pracy". 30

31 Ćwiczenie Stres w pracy Zob. arkusz ćwiczeń

32 Bariery na drodze do separacji ze sprawcą przemocy
Prezentacja Bariery na drodze do separacji ze sprawcą przemocy Separacja nie zawsze rozwiązuje problem Separacja jest trudna i trwa długo Separacja grozi eskalacją przemocy (pięciokrotnie zwiększa ryzyko zabójstwa ofiary przemocy). Problemy zdrowotne i niedostatek zasobów społecznych i ekonomicznych. Brak wsparcia lub niedostateczne wsparcie Podczas dyskusji prowadzonej w ramach tego ćwiczenia zauważysz, że nawet w sytuacjach pozornie oczywistych istnieją różne „za” i „przeciw”. Kobiety, które doświadczają przemocy, często spotykają się niezrozumieniem przyjaciół i znajomych, którzy niemal odruchowo pytają, „dlaczego go nie zostawisz?”. Z podobnymi reakcjami spotkają się placówkach udzielających im pomocy. Separacja bywa również warunkiem stosowalności istniejących w wielu krajach europejskich środków ochronnych, takie jak zakaz zbliżania się. Podczas tej sesji będziemy się zastanawiać, dlaczego wiele kobiet trwa w krzywdzących związkach i co powstrzymuje je przed rozstaniem się z agresywnym partnerem. Dyskusję możesz prowadzić w oparciu o osobiste doświadczenia uczestników. Większość z nich zapewne doświadczyła rozstania lub separacji z bliskim człowiekiem i wie, jak trudne i bolesne bywa to doświadczenie. Trzeba także przypomnieć, że rozstanie bardzo często prowadzi do eskalacji przemocy. Handout 10: Barriers to leaving an violent partner .

33 Prezentacja Przeciwdziałanie przemocy: czynniki wsparcia i zagrożenia w więzieniach Czynniki wsparcia W zakładach karnych kobiety, które doświadczyły przemocy, są stosunkowo bezpieczne Kobiety dowiadują się, że wiele innych kobiet ma za sobą podobne doświadczenia. Poprawa sytuacji zdrowotnej (wraz z możliwością uwolnienia się od uzależnień) może pomóc w psychologicznym rozwiązaniu problemu przemocy. Czynniki zagrożenia Warunki w więzieniu sprzyjają wtórnej wiktymizacji (kontrola, utrata wolności…) Do przemocy dochodzi również w więzieniach. Uczestnicy rozumieją już, że decyzja pozostania w związku ze stosującym przemoc partnerem nie jest wcale irracjonalna. Kobiety podejmują ją pod wpływem wielu czynników. Osadzonym nie zagraża stosujący przemoc partner. Sytuacja w więzieniu stwarza konkretne możliwości psychologicznego rozwiązania problemu przemocy. Trzeba jednak pamiętać, że do przemocy, w tym przemocy w związkach intymnych, dochodzi także w więzieniu. 33

34 Historia Glorii Ćwiczenie Sesja 3 34 Handout 11: Historia Glorii 34
Czas: 40 minut Cel: Ten prosty scenariusz opisuje sytuację, która może się wydarzyć w realnym życiu. Jego celem jest zachęcenie do dyksusji, która może pomóc w rozumieniu problemów, przed jakimi stają ofiary przemocy. Cele szczegółowe: wzbudzenie empatii dla ofiar i trudności, jakie napotykają, poszukując pomocy i wsparcia. Metoda: ćwiczenie i omówienie w grupie Materiały: jedna krótka i 8 długich linek (ok.. 150cm); teksty dla czynnych uczestników i miejsce dla 9 osób stojących w kole. |\zhandout Opis ćwiczenia: Wypowiedzi uczestników ćwiczenia powinny być umieszczone na kartkach, tak aby mogli je odczytać w odpowiednim momencie. Przed odczytaniem scenariusza poproś o zgłoszenie się do udziału 9 uczestników szkolenia (Gloria, Oliver i 7 (8?) innych osób) i rozdaj im losowo karty z wypowiedziami. Poproś uczestników o ustawienie się w koło przed pozostałymi uczestnikami szkolenia. Gloria staje w środku koła. Podaj każdemu z wolontariusz linkę o długości od 150 do 200 cm (lub papier toaletowy tej długości), tak by oni trzymali jeden jej koniec, a Gloria drugi. Powiedz im, aby na twój sygnał odczytali tekst z kartek, które otrzymali. Po odczytaniu swojego tekstu powinni puścić swój koniec linki lub wstęgi papieru i powrócić na swoje miejsce. Gloria powinna w dalszym ciągu trzymać swoje końce linek. Po tym, jak wszyscy odczytali swoje teksty, tylko Oliwier i Gloria są wciąż połączeni linką. Instruktor zaczyna, mówiąc: Poznajmy Glorię, ofiarę przemocy domowej. Słuchając jej historii, zwróć uwagę na to, jak ona raz po razie szuka pomocy u swoich znajomych. Gdy zwracasz się do osoby umieszczonej na karcie, takiej jak lekarz lub waściciel meiszkania, osoby te odczytują tekst ze swojej kartki. Cały scenariusz opisany jest w jednym z handoutów. Wskazówki dla trenera dotyczące dyskusji po zakończeniu ćwiczenia: Trener może zapytać grupę: „Jak wam się wydaje, jak Gloria czuje się w tej chwili?” Po wysłuchaniu kilku odpowiedzi, zwraca się do Glorii, by powiedziała, jak się czuje. Następnie trener zwraca się do Oliwiera, by powiedział , jak się czuje, a po nim do wszystkich uczestników ćwiczenia. Na zakończenie prosi obserwatorów scenki o podzielenia się wrażeniami, zwłaszcza na kolejne odpowiedzi osób, do których Kloria zwracała się o pomoc. Po dyskusji podsumuj ją, akcentując jej główne punkty: Często się zdarza, ze niewiele wiemy o tym, co się naprawdę dzieje między w domu rodzinnym. Krzywdzone kobiety często szukają pomocy i wielu osób i spotykają się z takim właśnie reakcjami. Wyobraźcie sobie taką sytuację i pomyśl, co Gloria lub ktokolwiek inny może czuć, gdy szuka pomocy, wsparcia lub pokrzepienia. Lęk, wstyd, zagubienie? Jeśli ich prośby o pomoc pozostają bez odpowiedzi lub są to odpowiedzi bezduszne albo wręcz zrzucające winę za przemoc na ofiarę – jak długo mogą prosić o pomoc? Źródło: Zita Suprenant (2002), Physicians for a Violence Free Society. Abuse Assessment Response Course: System Approach to Partner Violence Across the life Span. Adaptation of Gloria’ s Story by Hellbernd (2006) 34 34

35 Sesja 3 Droga do zmiany Możliwość zmiany zależy od osobistych zasobów i siły charakteru. Zmiana uzależniona jest od wystąpienia okoliczności umożliwiających zmianę zachowania. Akt przemocy lub zagrożenie przemocą mogą w każdej chwili zablokować proces zmiany. Moment interwencji nie jest koniecznie momentem sprzyjającym wprowadzeniu zmian. Wczesna interwencja zwiększa szansę na przerwanie cyklu przemocy. Jako miejsce, w którym prowadzona jest resocjalizacja, więzienie stwarza przestrzeń do zmiany. W modelu idealnym, więźniowie powinni zmieniać swoje życie tak dalece, aby nie popełniać już przestępstw i ustabilizować swoje życie na wolności. Obejmuje to również życie wolne od przemocy. Od jakich czynników zależą szanse na wprowadzenie zmiany?

36 Model procesu zmiany Prochaska, Di Clemente, 1998
Presentation Model procesu zmiany Prochaska, Di Clemente, 1998 Teoretyczny model Prochaski i Di Clemente dostarcza narzędzi do opisu, wyjaśniania, przewidywania i wpływania na intencjonalny proces zmiany. Zgodnie z tym modelem, zmiany w zachowani przebiegają w etapach. Możesz to wyjaśnić na przykładzie, który każdy zna z osobistego doświadczenia lub ze słyszenia. W ten sposób możesz również zachęcić uczestników do budowania samoakceptacji. Przykład: proces rzucania palenia papierosów: Etap 1: Palacz nie ma zamiaru zmienić swojego zachowania. Uważa, że palenie jest fajne i dobrze smakuje. Etap 2: Jakieś zdarzenie, może zapalenie oskrzeli albo szybkie zmęczenie się podczas wchodzenia po schodach nasuwa palaczowi myśl, że palenie jednak jest problematyczne. Typowe wypowiedzi na tym etapie to: "Wiem, że powinienem przestać palić". Etap 3: Nawrót zapalenia oskrzeli lub nowy, niepalący partner zachęca palacza do przyjęcia bardziej konkretnego planu rzuceniu palenia. Ustalony jest ogólny cel i konkretne działania. Typowe wypowiedzi na tym etapie to: "Rzucę palenie w moje następne urodziny! Etap 4: Realizacja zaplanowanych zmian. Pierwszy dzień bez palenia. Palacz nagradza się za każdego niewypalonego papierosa kawałkiem czekolady. Pierwszy dzień nie był taki zły. Etap 5: Palacz trwa w postanowieniu rzucenia palenia, jednak po dwóch tygodniach waga potwierdza jego najgorsze obawy: przybyło mu trzy kilogramy. Etap 6: Wzrost wagi może być powodem rezygnacji z nowego zachowania i powrotu do palenia. Wiele osób, które próbowało się odchudzić może uznać taką decyzję za całkowicie zrozumiałą. Dlatego trzeba pamiętać, że porzucenie nowego zachowania (jedzenia czekolady zamiast palenia papierosów) nie jest po prostu niepowodzeniem. Przeciwnie, jest źródłem ważnych informacji (przyrost masy ciała jest nie do przyjęcia), które muszą być uwzględnione w strategii działania na rzecz zmiany zachowania (palacz musi rzucić palenie w taki sposób, który nie doprowadzi do przyrostu masy ciała). Możesz użyć tego slajdu do zilustrowania kolejnych aspektów procesu zmiany. Zmiana jest trudnym procesem. Komplikacje muszą być uznane za część procesu zmian. Liczy się każdy etap procesu. Pominięcie jednego z nich może proces zahamować lub utrudnić jego przebieg. Osoba znajdująca się na etapie 1 i 2, nie może nie być zdolna do poradzenia sobie z wymaganiami etapu 4 lub 5. Zmiana jest mało prawdopodobne, jeśli nie ma zrozumienia, że obecne zachowanie jest problematyczne. Aby skutecznie motywować innych do dostrzeżenia problematycznych aspektów zachowania i otwartego mówienia o nich, trzeba zdawać sobie sprawę z własnej ambiwalencji wobec problemu.

37 Rozpoznanie i podejście do problemu przemocy
Sesja 4 Rozpoznanie i podejście do problemu przemocy 37

38 Ambiwalencja w więzieniu
Prezentacja Ambiwalencja w więzieniu Czy osadzona wykorzystuje rolę „ofiary przemocy“ do odwracania uwagi od swojej odpowiedzialności. Brak pewności, czy osadzona faktycznie doświadczyła przemocy domowej. Brak pewności czy osadzona chce rozmawiać o swoim doświadczeniu przemocy domowej. Ograniczony czas, w którym możecie rozmawiać na temat przemocy. Czy zajmowanie się przemocą, jakie doświadczyły osadzone kobiety należy do obowiązków pracowników więzienia? Niejasna reakcja na informację o istniejących formach pomocy. Możesz „ożywić” tę część prezentacji w taki sposób, aby najpierw widoczny był tylko jej tytuł. Następnie zapytaj grupę „Co utrudniłoby ci podjęcie wprost problemu przemocy domowej doświadczanej przez osadzone kobiety?”

39 Jak reagować na przemoc?
Presentation Jak reagować na przemoc? „Pytanie nie brzmi „czy masz w więzieniu kontakt z kobietami, które doświadczyły przemocy, tylko w jaki sposób się do nich odniesiesz.“ (GESINE, 2005) Użyj tego slajdu, aby zwrócić uwagę na fakt, że uczestnicy nie unikną konfrontacji z problemem przemocy w ich miejscu pracy. Szacunkowe dane na temat zakresy przemocy doświadczanej przez kobiety osadzone w zakładach karny są tak wysokie, że uczestnicy muszą założyć, że większość ich podopiecznych była lub nadal jest ofiarą przemocy. Pytanie brzmi tylko, czy uczestnicy chcą opanować umiejętności gwarantujące profesjonalne podejście do problemu przemocy. Problem ten podejmiemy w następnym ćwiczeniu. Rozdaj teraz handout pt. Czerwone flagi” i wyjaśnij, że zawiera on listę przykładów zachowań ostrzegawczych, które mogą świadczyć, że kobieta doświadczyła przemocy. To tylko przykłady – nie wyczerpujące omówienie. Przemoc przyjmuje wiele różnych form!

40 Ćwiczenia interaktywne: Rozmawianie o przemocy domowej
Ćwiczenie Ćwiczenia interaktywne: Rozmawianie o przemocy domowej Zastosuj się do instrukcji zawartych w programie szkolenia.

41 Daj jej do zrozumienia, że jesteś gotowa z nią porozmawiać.
Techniki prowadzenia rozmowy, gdy istnieje podejrzenie, że kobieta doświadczyła przemocy Prezentacja Daj jej do zrozumienia, że jesteś gotowa z nią porozmawiać. Rozmowa powinna się odbyć w bezpiecznym miejscu, bez udziału osób trzecich. Słuchaj „czynnie” Zadawaj jasne, empatyczne i konkretne pytania. Wyjaśnij, dlaczego zadajesz te pytania Połóż nacisk na wyjaśnienie, że nie ma żadnych „dobrych” powodów, dla których partner może stosować przemoc. Ten slajd jeszcze raz podsumowuje, na bardziej abstrakcyjnym poziomie, omawiane już wcześniej pomocne zachowania. 41

42 Spotkanie w duchu otwartości i zaufania
Sesja 4 Spotkanie w duchu otwartości i zaufania Mówienie o doznanej przemocy, ujawnienie i szukanie pomocy nie jest łatwe dla ofiar przemocy Zaufanie jest warunkiem wstępnym otwartej rozmowy o trudnych sprawach Jako pracownik zakładu karnego, powinnaś przyjąć podejście otwarte, bezpośrednie i współczujące Powinnaś stworzyć pozytywny model interakcji (zwracaj uwagę na pozycję ciała i ton głosu) Podejmując kwestię przemocy okazujesz zawodową odpowiedzialność, troskę i uwagę Pamiętaj, ze możesz być pierwszą osobą, która podejmuje problem przemocy i stara się ja powstrzymać. Potraktuj poważnie kobietę i jej historię Pytając o przemoc: Jako członek zespołu zakładu karnego możesz podjąć problem przemocy np. w następujący sposób: „Jak wiemy, 7 na 10 kobiet skazanych na karę pozbawienia wolności doświadczyło przemocy z rąk swojego męża lub partnera. Czy zdarzyło się to również w twojej rodzinie?” Jest ważne, by kobieta mogła opowiedzieć swoją historię swoimi własnymi słowami. Dlatego należy zadawać pytania otwarte. Należy także zadawać pytania konkretne, takie jak „czy twój partner kiedyś cię spoliczkował lub popchnął? Ofiarom przemocy z trudem przychodzi poprosić o pomoc, zwłaszcza jeszcze przemoc w związku trwała od wielu lat. Pamiętaj, że rzeczywistość jest często nawet bardziej skomplikowana niż historia, którą opowiada ci jedna z osadzonych. Być może kobieta ta po raz pierwszy opowiada o swoim doświadczeniu przemocy. Należy pamiętać, że jej zwierzeniom mogą towarzyszyć różne emocje, takie jak wstyd, lęk lub poczucie winy. Ważny jest również psychoedukacyjny aspekt rozmawiania o przemocy. Powinnaś podać kobiecie definicję przemocy i powiedzieć, jakie formy może przyjmować. W ten sposób możesz jej pomóc nazwać i nadać formę swoim doświadczeniom. Wyjaśnić ponadto, że groźby i zachowani kontrolujące są również formą przemocy. Porozmawiajcie o tym, jakie zachowania w bliskim związku można uznać za normalne, a jakie nie powinny występować w intymnym związku opartym na wzajemnym szacunku i akceptacji. 42

43 Jeśli kobieta potwierdzi twoje podejrzenia?
Prezentacja Jeśli kobieta potwierdzi twoje podejrzenia? Daj jej do zrozumienia, że jesteś zainteresowana bliższym zbadaniem jej sprawy. Powiedz jej jakie formy pomocy może zapewnić zakład karny i inne, działające w okolicy ośrodki. Unikaj pytania o przyczyny przemocy Zachęć kobietę do szukania pomocy w celu poradzenia sobie ze skutkami bolesnych doświadczeń z przeszłości. Zaakceptuj fakt, że kobieta może nie chcieć od razu zająć się swoi m problemem (pozostaw jej „otwarte drzwi”). Zastanów się nad możliwymi zagrożeniami podczas wizyt lub gdy kobieta jest na przepustce. Weź pod uwagę, że zagrożone mogą być również dzieci twojej podopiecznej. Możesz „ożywić” tę część prezentacji w taki sposób, że najpierw będzie widoczny tylko jej tytuł. Następnie możesz zapytać uczestników "jaka byłaby właściwa i empatyczna odpowiedź na tytułowe pytanie?" Po wysłuchaniu i krótkim omówieniu propozycji zgłoszonych przez uczestników szkolenia możesz przejść do zaleceń zawartych na slajdzie, podsumować je i dodać je do tego, co powiedzieli uczestnicy. .

44 Koło wzmocnienia  Sesja 4 Wzmacnianie Respektuj zasadę poufności
Handout Respektuj zasadę poufności Wierz w to, co słyszysz i szanuj jej doświadczenia Zachęcaj ją do kontaktu z instytucjami pomocowymi Uznaj niesprawiedliwość, jakiej ofiarą padła Pomóż jej przygotować plan bezpieczeństwa Respektuj jej autonomię Wzmacnianie Szanuj zasadę poufności: rozmowy na temat przemocy powinny być prowadzone bez obecności innych osób. Mówienie o doznanej przemocy seksualnej lub przemocy w rodzinie jest trudne dla każdego – dlatego konieczne jest zachowanie maksymalnej, osiągalnej w danych warunkach prywatności i poufności. Okazuj swojej rozmówczyni, że jej wierzysz i poważnie traktujesz jej doświadczenia: słuchaj jej uważnie i okazuje, że wierzysz w to, co mówi. Odnoś się z powagą do jej doznań i uczuć i zapewnij ją, że nie darzyło się to tylko jej. Wiele kobiet ma za sobą podobne doświadczenia. Zapewnij swoją rozmówczynię, że nikt nie ma prawa stosować wobec niej przemocy: przemoc, jakie doznała nie jest winą. Nikt nie zasługuje na to, by go bić lub poniżać. Respektuj jej autonomię: respektuj prawo swojej rozmówczyni do decydowania o swoim życiu wtedy, gdy jest na to gotowa. Niełatwo jest się zmienić. Proces zmiany przebiega stopniowo, krok po kroku. Pomóż jej przygotować plan bezpieczeństwa: Co robiła wcześniej, żeby zapewnić sobie bezpieczeństwo? Czy te działania były skuteczne? Czy jest jakieś bezpieczne miejsce, gdzie się może udać po zwolnieniu z zakładu karnego. Czy jest wciąż zagrożona przez swojego partnera lub innej osoby, która stosowała wobec niej przemoc w przeszłości. Zachęcaj ją do kontaktu z instytucjami udzielającymi pomocy kobietom, które doznały przemocy: Czy mogą skorzystać z telefonu zaufania? Czy w okolicy znajduje się poradnia dla kobiet – ofiar przemocy? Handout 14: Koło wzmocnienia 44

45 Podejście profesjonalne – możliwości i ograniczenia
Sesja 5 Podejście profesjonalne – możliwości i ograniczenia 45

46 Więzienny model interwencji w przypadkach przemocy domowej powinien:
Prezentacja Stworzyć warunki, w których odbywające wyrok kobiety, które doświadczyły przemocy: mogą opowiedzieć o przemocy, jakiej doznały; mogą poprosić o wsparcie i je otrzymać; liczyć na właściwą reakcję nacechowaną wrażliwością na problem przemocy; uzyskać skierowanie do kompetentnych specjalistów i uzyskać pomoc dostosowaną do swoich potrzeb. Mogę mieć pewność, że ich dzieci są bezpieczne. Od tego punktu prowadzący szkolenie skupia się nie na specyficznych zmianach zachowania poszczególnych uczestników, lecz na instytucji więzienia jako takiej. 46

47 Jak delikatnie poruszyć temat przemocy
Sesja 5 Umieść plakaty i inne materiały informacyjne w widocznych miejscach Korzystaj z możliwości rozwoju zawodowego Wytypuj osoby, które prawdopodobnie będą chciały rozmawiać o przemocy, jakiej doznały Opracuj ramowe procedury pomocy Kobiety mogą odnieść największą korzyść z faktu ujawnienia przemocy, jakie doświadczały, w tych zakładach karnych lub innych instytucjach, które włączyły programy pomocowe do swoich rutynowych praktyk i zasad postępowania. Można to zrobi wywieszając plakaty informacyjne lub dystrybuując broszury albo inne materiały informacyjne. Bardzo dobre doświadczenie w tym zakresie mają na ogół szpitale. Warto również korzystać ze wszystkich możliwości rozwoju zawodowego. Niektóre zakłady mogą zatrudniać specjalistów ds. przemocy, z którymi można się konsultować. Bardzo pożyteczne może być opracowanie własnego programu reagowania i pomocy w sprawach przemocy, dostosowanego do specyficznych potrzeb instytucji, takiej jak wasz zakład karny. 47

48 Możliwości i ograniczenia zawodowe
Sesja 5 Możliwości Mogę: Zauważyć wszelkie wskazówki Okazuj współodczucie Werbalizuj swoje myśli i uczucia Powiedz o dostępnych w okolicy usługach dla ofiar przemocy Rozdaj broszury i przekaż informacje Zachęcaj kobiety do otwartości Ograniczenia Brak środków (pieniędzy) Czy to należy do moich obowiązków? Czy odważę się zaangażować? Co mogę zrobić (jaka jest moja rola)? Co pomoże, a co zaszkodzi? 48

49 Przykłady dobrych praktyk
Sesja 5 Proszę wprowadzić przykłady ze swojego kraju Informacje krajowe 49

50 Program interwencji w przypadkach przemocy domowej
Prezentacja Program interwencji w przypadkach przemocy domowej Pracownicy więzienia (również lekarze, pielęgniarki itp.) zostali przeszkoleni w zakresie przemocy w rodzinie. Problem przemocy jest podejmowany w ramach poradnictwa i innych form terapii; Więźniarki mają dostęp do informacji na temat regionalnych poradni i ośrodków wsparcia dla kobiet. Informacje i inne materiały są dostępne w czytelni więziennej. Zakład karny nawiązał regularną współpracę z wyspecjalizowanymi poradniami i placówkami wsparcis dla ofiar przemocy. Powyższe punkty mogą być punktem wyjścia do opracowania programu interwencji. Program powinien uwzględniać sytuację i cechy osadzonych kobiet .

51 Współpraca międzyinstytucjonalna
Sesja 6 Współpraca międzyinstytucjonalna 51

52 Przykłady współpracujących instytucji
Sesja 6 Przykłady współpracujących instytucji Informacje krajowe Prosimy podać przykłady wspólpracy więzienia z organizacjami lub instytucjami spoza systemu karnego. Możesz również poprosić uczestników o podanie takich przykładów. 52

53 Podstawy współpracy międzyinstytucjonalnej
Prezentacja Podstawy współpracy międzyinstytucjonalnej Możliwości i ograniczenia współpracujących instytucji są jawne i znane wszystkim uczestnikom; Współpraca jest systematyczna i zorientowana na cel (nie ogranicza się do poszczególnych przypadków); Współpracą rządzi zasada wzajemnych korzyści dla wszystkich biorących w niej udział stron. Współpraca jest procesem Uczestnicy szanują różnice między sobą i dążą do pełnego uzgodnienia stanowisk w toku wspólpracy. 53

54 Regionalne i lokalne placówki wsparcia
Sesja 6 Wsparcie dla kobiet Informacje krajowe Regionalne i lokalne placówki wsparcia Prosimy wprowadzić tutaj informacje o placówkach pomocowych dla kobiet istniejących w okolicy zakładu, w którym jest prowadzone szkolenie. Należy również krótko wyjaśnić, co dane placówka może zaoferować. Jeśli to możliwe, informacje te powinien przekazać pracownik danej instytucji. W każdym razie należy rozdać drukowane informacje, które powinny pozostać w więzieniu. 54

55 Placówki wsparcia dla kobiet, które doznały przemocy, oferują:
Prezentacja Bezpieczeństwo w placówkach wsparcia dla kobiet Placówki wsparcia dla kobiet, które doznały przemocy, oferują: analizę ryzyka; planowanie bezpieczeństwa; identyfikację ważnych środków pomocy; skierowania do lekarzy wrażliwych na problem przemocy; porady dla kobiet i osób udzielających wsparcia; Skierowanie do schronisk dla ofiar przemocy. W miarę możliwości dodaj informacje na temat placówek wsparcia działających w okolicy, w której znajduje się więzienie. Wytłumacz krótko, jakie formy pomocy dostępne są w tych placówkach. Najlepiej, żeby uczynił to pracownik danej instytucji. W każdym razie należy rozdać materiały informacyjne, które uczestnicy powinni zabrać do swoich zakładów lub – jeśli szkolenie odbywa się w więzieniu – powinny tam pozostać. 55

56 Schronisko dla kobiet, które doświadczyły przemocy
Prezentacja Schronisko dla kobiet, które doświadczyły przemocy Schronisko przyjmuje kobiety przez całą dobę; zapewnia pomoc psychologiczną i porady praktyczne; prowadzi pracę pedagogiczną z dziećmi klientek; udziela pomocy psychologicznej kobietom, które opuściły schronisko; współpracuje z tłumaczami; wspiera kobiety powracające do domu zapewniając im towarzystwo pracownicy socjalnej Prosimy wprowadzić do tego slajdu informacje na temat schronisk i innych placówek dostępnych na danym obszarze. Należy krótko poinformować, jakie usługi świadczą te instytucje. Jeśli to możliwe, informacje te powinni podawać pracownic tych placówek. W każdym razie należy rozdać materiały informacyjne, które powinny pozostać w więzieniu. 56

57 Opieka postpenitencjarna: bezpieczeństwo/zagrożenia
Sesja 6 Opieka postpenitencjarna: bezpieczeństwo/zagrożenia Ocena ryzyka: Kobiety odbywające karę, wykonując pracę na rzecz społeczności lokalnej mogą w tym samym czasie doświadczać przemocy. Kobiety odbywające karę pozbawienia wolności mogą czuć się stosunkowo bezpieczne (chociaż niektóre zagrożenia występują również w więzieniu), jednak są narażone na przemoc po zwolnieniu. Należy pamiętać, aby poważnie traktować to, jak same kobiety oceniają ryzyko, przed jakim stoją. To one znają sprawcę przemocy i zazwyczaj same najtrafniej potrafią ocenić zagrożenie, jak również to, co mogą zrobić, aby zapewnić sobie bezpieczeństwo. Planowanie bezpieczeństwa: Planowanie bezpieczeństwa jest jedną z form pomocy kobietom w zapewnieniu bezpieczeństwa jej samej i je dzieciom. Celem jest pomoc w zaplanowaniu działań na wypadek przyszłych nadużyć. Panowanie polega na obmyśleniu sposobów zwiększenia osobistego bezpieczeństwa bez względu na to, czy kobieta zdecyduje się pozostać w krzywdzącym związku, czy go opuścić. Kobieta nie jest w stanie przerwać przemocy – to może uczynić tylko sprawca. Może jednak zrobić różne rzeczy, żeby zwiększyć swoje bezpieczeństwo. Rozmawianie o zagrożeniach, jakich kobiety mogą doświadczyć jest ważne w każdym wypadku. Istnieją standardowe narzędzia do oceny tego ryzyka. Pozwalają one ocenić, w jaki sposób wcześniejsze doświadczenia, cechy osobiste i styl życia kobiet może wpływać na bezpieczeństwo jej samej i jej dzieci oraz jaka powinna być reakcja na zagrożenia. Procedura oceny ryzyka umożliwia określenie specyficznych zagrożeń i okoliczności zwiększających zagrożenia, a także dostarcza wskazówek co do tego, jakie decyzje należy podjąć, jaki zakres pomocy może być konieczny i w jaki sposób tej pomocy należy udzielić. Dalsze informacje na temat czynników ryzyka są dostępne pod adresem: Przykładowa lista czynników ryzyka dostępna jest pod następującym adresem: Planowanie bezpieczeństwa powinno uwzględniać problem miejsca zamieszkania kobiety i jej dzieci. Kobiety mogą być skierowane do schroniska lub powrócić do swojego stosującego przemocy partnera, zwłaszcza jeśli to on opiekuje się dziećmi, gdy ona odbywa karę więzienia lub gdy mieszka w jej domu lub mieszkaniu. W każdym razie kobiet nie powinna się czuć zmuszona do powrotu do krzywdzącego związku tylko z powodu braku jakiejkolwiek alternatywy. Gdyby jednak zdecydowała się powrócić i pozostać ze stosującym przemoc mężczyzną, należy przygotować i przećwiczyć plan ucieczki, tak żeby w razie potrzeby mogła znaleźć bezpieczne schronienie. Plan bezpieczeństwa może m.in. uwzględniać spakowanie do torby lub walizki najpotrzebniejszych rzeczy dla niej i jej dzieci i ukrycie bagażu w bezpiecznym miejscu i zapisanie i zabezpieczenie ważnych numerów telefonicznych. Należy również zaplanować sposoby uzyskania śródków na życie, pomocy prawnej i opieki nad dziećmi. Kobieta powinna także uzyskać informacje i skierowanie do wyspecjalizowanej poradni dla ofiar przemocy w rodzinie i przemocy seksualnej w okolicy swojego miejsca zamieszkania. Plan powinien również obejmować bezpieczeństwo i inne potrzeby dzieci sprawcy. Jest to szczególnie ważn4e w tych przypadkach, w których sprawca opiekuje się dziećmi podczas pobytu kobiety w więzieniu. Z przykładowym planem bezpieczeństwa można się zapoznać w internecie pod adresem: 57

58 Dziękujemy za udział! Handout Wszystkie informacje i inne materiały są dostępne w internecie pod adresem: Uczestnicy szkolenia mogą bezpłatnie korzystać ze wszystkich informacji i innych materiałów. Prosimy tylko wskazać projekt STRONG jako źródło. Dziękujemy! Poproś uczestników o ustną ocenę szkolenia (Co się podobało? Co będzie przydatne w pracy?) Poproś uczestników o wypełnienie kwestionariusza ewaluacyjnego. Handout 15: Kwestionariusz ewaluacyjny Opcjonalnie: Kopie niniejszej prezentacji 58


Pobierz ppt "Wstęp Cele szkolenia Przygotowanie uczestników szkolenia do udzielania pomocy odbywającym karę więzienia kobietom, które doświadczyły przemocy. Po udziale."

Podobne prezentacje


Reklamy Google