Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Leśniczówka Szary Kierz Spis treści Wstęp występowanie zwierząt i roślin zwierzęta rośliny historia leśniczówki Wykonała Małgorzata Stadnik.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Leśniczówka Szary Kierz Spis treści Wstęp występowanie zwierząt i roślin zwierzęta rośliny historia leśniczówki Wykonała Małgorzata Stadnik."— Zapis prezentacji:

1

2 Leśniczówka Szary Kierz

3 Spis treści Wstęp występowanie zwierząt i roślin zwierzęta rośliny historia leśniczówki Wykonała Małgorzata Stadnik

4 Położenie geograficzne

5

6

7

8

9 Występowanie roślin i zwierząt na terenie leśnictwa Szary Kierz

10 Jeleń Wszystkie podgatunki jelenia szlachetnego charakteryzują się dużym porożem o okrągłym pniu i dużej liczbie odrostków. Jelenie ubarwione są zazwyczaj jednolicie, tylko młode są plamiste. Na szyi mają dłuższe włosy tworzące rodzaj grzywy. Grandle są rozwinięte słabo, siekaczy brak. Jeleń szlachetny występujący w Polsce może osiągać 2,5 m długości i wysokość w kłębie do 1,5 m. Waga dużego jelenia dochodzi do 350 kg. Jeleń szlachetny pokryty jest krótkim i przylegającym włosem. Sierść jelenia szlachetnego jest w zimie siwo brunatna, a w lecie rdzawobrunatna, wierzch głowy, szyja, podbrzusze i nogi są barwy ciemniejszej od reszty ciała. Ogon dochodzi do 15 cm długości. Poroże, chociaż zazwyczaj dobrze rozwinięte i zakończone licznymi odrostkami, nie waży dużo, od 5 do 15 kg. Samica, zwana łanią, poroża nie ma porożemGrandlePoroże

11 sarna Sarna (Capreolus capreolus) - ssak z rodziny jeleniowatych, o smukłym ciele, wysokich nogach (cewkach), sierści czerwono-brązowej w lecie, siwo-brązowej lub siwo-żółtej w zimie, z białą plamą na pośladkach. Żyje w małych stadach (rudlach) na polach, łąkach i w lasach (w pobliżu ich skraju) Europy oraz znacznej części Azji, w Polsce pospolity w całym kraju, łowny.ssak jeleniowatychEuropyAzji Polsce

12 dzik Dzik posiada dobrze rozwinięty zmysł węchu, dotyku i słuchu. Zwłaszcza na otwartej przestrzeni doskonale węszy. Także zmysł smaku jest dobrze rozwinięty. Dobrze rozwinięte zmysły dotyku i smaku ułatwiają mu dokonanie wyboru ulubionej karmy. Wzrok jest natomiast dość słaby. Dzik jest obdarzony także niemałą inteligencją, co pozwala mu szybko reagować na zmianę warunków środowiskowych i unikanie niebezpieczeństw. Rozmaite stany emocjonalne znajdują odzwierciedlenie w postawie zwierzęcia. Ogon jest charakterystycznym wskaźnikiem nastroju dzika. Podczas spokojnego żerowania wykonuje niemalże nieustanne ruchy. Zaniepokojony, lecz niepewny źródła zagrożenia, utrzymuje ogon w pozycji horyzontalnej. Natomiast zadarty do góry ogon i głośne fukanie jest dowodem na silniejsze zestresowanie i najczęściej wkrótce po tym następuje ucieczka. Stany emocjonalne wyrażane są także przez wydawane dźwięki. Najbardziej rozmowne są małe dziki, które często pochrząkują i popiskują.

13 lis Lis jest najpospolitszym drapieżnikiem w naszym kraju. Tułów ma wydłużony, głowę o ostro zakończonym pysku i długich trójkątnych uszach. Kończyny ma krótkie, przednie 5-, tylne6-palcowe, opuszki stóp owłosione. Ogon (kita) jest długi i puszysty. Koniec ogona jest biały, na górnej jego stronie, 5-6 cm od nasady, znajduje się gruczoł zapachowy. Wierzch ciała jest rudawy, spód biały, uszy i dolna część kończyn czarne Zmienność ubarwienia jest bardzo duża stąd rozliczne nazwy, jak węglarz, krzyżak itp. Formuła zębowa lisa jest następująca: / Samica ma 4 lub 5 par sutek.

14 borsuk Tułów ma krępy, silny, zad masywny, głowa przechodzi w szyję bez zwężenia. Oczy są małe, uszy krótkie, zaokrąglone, biało obrzeżone, nos czarny, lekko zadarty. Ogon ma krótki. Na spodniej jego części, naprzeciw odbytu, występuje fałda skórna średnicy 4-5 cm, głębokości 2,5-3 cm, w której znajduje się narząd zapachowy. Ponadto posiada on po obu bokach odbytu charakterystyczne dla rodziny łasicowatych gruczoły zapachowe. Barwa sierści z wierzchu i na bokach ciała jest srebrzystoszara, spód ciała i kończyny czarne. Pysk i czoło są białe, przez oczy po obu bokach głowy przebiegają czarne pręgi. Samica ma 3 lub 4 pary sutek. Formuła zębowa borsuka 3 1 4(3) 1/3 1 4(3) 2

15 Jenot Jenot jest zwierzęciem nieco mniejszym od lisa. Tułów ma długi, krępy, nogi długie, głowę małą z krótkim, spiczastym pyskiem. Zaokrąglone uszy ledwo wystają z długich włosów głowy. Zęby charakterystyczne dla drapieżnika- wszystkożercy. W porównaniu z uzębieniem lisa kły są słabiej rozwinięte, powierzchnia cierna zębów trzonowych szersza.

16 kuna Kuna leśna jest wielkości kota domowego, ale ma tułów silnie wydłużony, głowę wąską o wyciągniętym pysku, oczy stosunkowo duże. Nos ma czarny lub ciemny. Uszy są małe, prawie trójkątne, o końcach zaokrąglonych, obramowane jaśniejszym paskiem. Sierść długa, miękka, jedwabista, barwy od jasno do ciemnobrązowej, kasztanowej. Na gardle znajduje się plama zmiennego kształtu, barwy od żółtej do pomarańczowej. Nie dochodzi ona nigdy do przednich łap. Ogon jest puszysty, długością równy mniej więcej połowie długości ciała. Grzbiet, kończyny i ogon są nieco ciemniejsze od reszty ciała.

17 Bóbr Bóbr europejski, Castor fiber, ssak z rzędu gryzoni. Długość ciała osiąga 75–100 cm, ogona 30–35 cm, waga 18–30 kg. Masywna budowa ciała; futro bardzo gęste, od szaro- do czarnobrunatnego; ogon spłaszczony, pokryty łuskami, uszy i oczy małe, palce tylnych nóg spięte błoną pławną.

18 Wiewiórka Opis. Osiąga długość ciała 19,5 - 29,0 cm, ogona cm. Jest typowym zwierzęciem nadrzewnym. Grzbiet ubarwiony ma na kolor od rudego do ciemnobrązowego, spód ciała jest biały. Wiewiórki żyjące w Karpatach, Sudetach i Beskidzie mają ubarwienie ciemniejsze - ciemnobrązowe. W zimie wszystkie wiewiórki zmieniają ubarwienie na popielate (szata zimowa).szata zimowa Tryb życia. Zamieszkuje dziuple, zajmuje gniazda ptaków lub buduje je sama. Gniazda te buduje w koronach drzew, zwykle w rozwidleniu gałęzi. Buduje je z trawy i drobnych gałązek i wyściela mchami. Gniazda te mają jeden wejściowy otwór. Długi, puszysty ogon odgrywa ważną rolę podczas skoków. Jest aktywna w dzień. Jej pożywienie stanowią nasiona, pędy, grzyby, owoce, ale także owady, jaja i pisklęta.

19 Zając Opis. Ma długość 75 cm, wysokość ok. 30 cm, a jego ogon (kosmyk) ma 8-10 cm. Waży 3-6 kg. Ogon zająca jest od góry czarny, spodem biały. Uszy są dłuższe od głowy. Nogi zająca nazywa się skokami, natomiast uszy - słuchami. Łapy jego są wąskie i twarde, przystosowane do biegania po twardym terenie. Nogi tylne są znacznie dłuższe od przednich. Jego futro (turzyca) ma szary kolor - upodabniający go do podłoża - ubarwienie ochronne. W zimie futro staje się jaśniejsze i gęstsze niż w lecie.ogonskokami ubarwienie ochronne

20 Ptaki

21 sowa Wygląd zewnętrzny Ogólnym ubarwieniem i kształtami podobna do puchacza, jednakże znacznie od niego mniejsza. Nieco mniejsza od puszczyka. Samce i samice ubarwione jednakowo, ale samice są nieznacznie większe. Upierzenie rdzawobrązowe w ciemne plamki i kreski, spód ciała jaśniejszy, żółtawobrązowy, pióra na piersiach z podłużnymi kreskami (przypominającymi kurze łapki). Na ogonie i lotkach pierwszorzędowych ciemniejsze poprzeczne paski. Na głowie charakterystyczne "uszy" utworzone przez pióra. Oczy pomarańczowoczerwone, otoczone ciemnymi piórami, szlara pomarańczowobrązowa, wyraźnie odgraniczona. Dziób czarny, nogi opierzone.puchaczapuszczykalotkachszlara Młode wyglądają podobnie, jednak kreskowanie jest delikatniejsze, "uszy" z piór krótsze i mniej widoczne, a szlara ciemniejsza.szlara

22 Jastrząb Dorosłe osobniki mają wierzch ciała szaropopielaty, spód jasny w poprzeczne, faliste prążki (bardzo dla niego charakterystyczne; takie same występują jeszcze, spośród krajowych gatunków, u krogulca i sokoła wędrownego). Pręgowane podogonie z jasną plamą u nasady. Sterówki wachlarzowate (w przeciwieństwie do podobnego krogulca). Nad okiem charakterystyczna szeroka, biała brew. Tęczówka jaskrawożółta (u starych samców ognista). Cała sylwetka z krótszymi skrzydłami w stosunku do tułowia i dość długim ogonem, w porównaniu np. ze zbliżonym do jastrzębia rozmiarami myszołowemkrogulcasokoła wędrownegoSterówkimyszołowem

23 Kania ruda Wymiary średnie dł. ciała ok cm rozpiętość skrzydeł cm waga ok. 1 kg Biotop Lasy w sąsiedztwie otwartych pól, często w sąsiedztwie rzek czy stawów, ale gniazduje również z dala od wody. Gniazdo Na drzewie, najczęściej liściastym. Jaja W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając w kwietniu najczęściej 3 białe, rdzawo nakrapiane jaja. Wysiadywanie Jaja wysiadywane są przez okres około 30 dni przez samicę. Pisklęta opuszczają gniazdo po około 50 dniach. Pożywienie Drobne kręgowce, nie stroni od padliny i odpadków. Ochrona Objęta ochroną gatunkową ścisłą. Wokół gniazd kań rudych obowiązuje strefa ochronna: przez cały rok w promieniu do 100 m, a okresowo (od 1.03 do 31.08) - w promieniu do 500 m od gniazda.ochroną gatunkową ścisłą

24 Dzięcioł Dzięcioł duży (Dendrocopos major) - średni ptak z rodziny dzięciołowatych, zamieszkujący całą Europę, lasy północnej i środkowej Azji oraz północnej Afryki. Zasadniczo osiadły, choć część wędruje wykazując inwazyjność. W Polsce zimą pojawiają się większe osobniki z północy i wschodu.EuropęAzjiAfrykiinwazyjnośćPolsce

25 Sójka Cechy gatunku Jeden z ładniej ubarwionych ptaków w Polsce. Na skrzydle charakterystyczne niebieskie lusterko, usytuowane na nadlotkach. Ogólny kolor brązowy, z czego kuper i dolne pokrywy ogona białe, na czole czarne kreskowanie na białym tle, boki głowy czerwonobrązowe, sterówki i końce skrzydeł czarne. Poszczególne podgatunki różnią się głównie kolorem i kształtem czapeczki, oraz ogólnym odcieniem upierzenia.

26 sroka Cechy gatunku Upierzenie biało-czarne z metalicznym połyskiem, ogon stopniowany, długi. Głowa, dziób, gardziel, skrzydła, tył ciała i ogon ciemnoczarny, odcinający się jaskrawo od pozostałych, białych części ciała.

27 sikorka Są to w większości gatunki o dużej liczebności (przykładowo bogatka jest jednym z najliczniejszych ptaków Polski), nie zagrożone wyginięciem. Jedynie 3 gatunki z rodzaju Parus uznaje się za narażone w przyszłości na utratę liczebności lub wręcz wymarcie. Do polskiej awifauny zalicza się 7 gatunków, wszystkie są objęte ścisłą ochroną gatunkowąbogatkapolskiej awifauny

28 gil

29 drzewa

30 sosna na długopędach młodych siewek wyrastają spiralnie pojedyncze igły, długości 2-6 cm, zielone lub niebieskozielone, na dorosłym drzewie mogą pojawić się jako reakcja na ranę, na długopędach starszych osobników (po 6 miesiącach lub nawet 5 latach) przybierają postać niewielkich, pergaminowych, brązowych łusek, nie uczestniczących w fotosyntezie, także ułożonych spiralnie, z pachwin łusek wyrastają krótkopędy z pęczkiem kilku (zazwyczaj (1)2-5(6)) równowąskich igieł, zdolnych do fotosyntezy. Igły pozostają na gałęziach na zimę, a opadają po okresie 3-15 [1] lat (inne źródła podają 1,5- 40 lat), zależnie od gatunku.fotosyntezy[1]

31 Świerk W Polsce występuje świerk pospolity (Picea abies), głównie w górach na południu kraju oraz w północono-wschodniej części kraju. W górach bory świerkowe tworzą piętro regla górnego (piętro górskie wyższe). Świerk silnie zacienia dno lasu. Ma tendencję do zakwaszania gleb, na których rośnie. Wyróżnia się wyjątkowo płytkim i rozległym systemem korzeniowym, wskutek czego jest podatny na wiatrołomy.Polsceświerk pospolity bory świerkoweregla górnego lasuwiatrołomy

32 modrzew Modrzew (Larix Mill., 1754) - rodzaj drzew z rodziny sosnowatych, który obejmuje 10 gatunków występujących na obszarach umiarkowanych i chłodnych półkuli północnej.rodzajdrzewsosnowatych W Polsce modrzew występuje w Tatrach gdzie lokalnie tworzy górną granicę lasu (modrzew europejski - Larix decidua subsp. decidua) oraz na stanowiskach w części środkowej i południowo-wschodniej (modrzew polski Larix polonicaTatrachmodrzew europejskimodrzew polski

33 brzoza Brzoza (Betula L., 1754) - rodzaj drzew i krzewów należący do rodziny brzozowatych. Obejmuje około gatunków - różnica w ocenie liczby gatunków jest m. in. wynikiem łatwego tworzenia mieszańców międzygatunkowych o trudnym do ustalenia statusie taksonomicznym. Występuje w stanie dzikim w strefach umiarkowanej, borealnej i arktycznej Europy, Azji i Ameryce Północnej. Centrum różnorodności gatunkowej i prawdopodobne miejsce powstania rodzaju znajduje się w północnej Eurazji. W Polsce najpospolitszym gatunkiem jest brzoza brodawkowata (Betula pendula Ehrh.) występująca w lasach zarówno na niżu jak i w górach.L.rodzajdrzewkrzewówbrzozowatychstrefach umiarkowanejborealnejarktycznejEuropyAzji Ameryce Północnejbrzoza brodawkowata

34 lipa Lipa (Tilia) - rodzaj długowiecznych drzew należący do rodziny lipowe. Rosną w umiarkowanej strefie półkuli północnej. Zalicza się do niego ok. 30 gatunków.rodzajdrzewlipowe gatunków

35 buk Buk (Fagus Sp.Pl ) - rodzaj drzew z rodziny bukowatych obejmujący 40 gatunków. Występuje głównie w strefie umiarkowanej na półkuli północnej, w Polsce na Pomorzu i na południu kraju (powiązanie z większą wilgotnością powietrza tych rejonów). W Polsce występuje w stanie naturalnym tylko buk zwyczajny (Fagus sylvatica L.). Uprawiane są także liczne odmiany ozdobne.Sp.Pl.2rodzajdrzewbukowatychPolscePomorzubuk zwyczajny

36 dąb Ułożone skrętolegle, u niektórych gatunków nie opadające na zimę (utrzymują się na roślinie zaschnięte), podczas gdy niektóre są wręcz zimozielone (dąb korkowy, dąb ostrolistny). Całobrzegie (Quercus imbricaria), piłkowane lub ząbkowane (Quercus acutissima, Q. libani, Q. prinus), poprzez wrębne i klapowane (dąb szypułkowy, dąb czerwony), po pierzastosieczne (dąb szypułkowy 'Pectinata').dąb korkowydąb ostrolistnydąb szypułkowydąb czerwonydąb szypułkowy

37 krzewy

38 kruszyna Kruszyna (Frangula Mill.) – gatunek krzewu należący do rodziny szakłakowatych. W Polsce występuje pospolicie na całym niżu i w niższych położeniach górskich gatunekkrzewuszakłakowatych

39 malina (Rubus L.) - rodzaj krzewów, półkrzewów, rzadziej roślin zielnych z rodziny różowatych. Występuje w stanie dzikim w niemal całej strefie umiarkowanej półkuli północnej, prócz Portugalii i Islandii. Zalicza się do niego około 200 gatunków. Rodzaj Rubus obejmuje także polską nazwę rodzajową jeżynę.L.krzewówpółkrzewówroślin zielnychróżowatychPortugaliiIslandiijeżynę

40 Jeżyna Jeżyna, ożyna (Eubatus) Focke syn. Rubus - jako podrodzaj (nie rodzaj) roślin z rodzaju malina (Rubus) z rodziny różowatych. Pozostałe gatunki tego rodzaju określa się w języku polskim jako malina.malina różowatych języku polskimmalina Podrodzaj obejmuje ok. 70 gatunków (systematycy podają bardzo zmienne ilości, ze względu na łatwość krzyżowania się nie tylko w obrębie podrodzaju, ale również z malinami) zasiedlających strefę umiarkowaną półkuli północnej. W Polsce opisano ok. 50-ciu przedstawicieli.gatunkówmalinamiPolsce

41 Borówka Borówka brusznica, borówka czerwona (Vaccinium vitis-idaea L.) - gatunek krzewinki z rodziny brusznicowatych (Vacciniaceae S. Gray) dawniej wrzosowatych (Ericaceae L.). Występuje w umiarkowanej i chłodnej strefie całej półkuli północnej L.gatunek brusznicowatychwrzosowatych

42 Paproć Paprotka (Polypodium) – rodzaj roślin należący do rodziny paprotkowatych. W florze Polski występuje tylko jeden gatunek.rodzaj paprotkowatych florze Polski

43 mech Mchy (Bryopsida, Musci) - klasa roślin lądowych należacych do typu (gromady) mszaków. Obejmuje ok. 14 tysięcy gatunków, w Polsce ok Większość mchów (95%) należy do prątników (Bryidae). W rozwoju mchów wyróżnia się dwa następujące po sobie pokolenia: płciowe (gametofit) wytwarzające gametangia (plemnie i rodnie) oraz bezpłciowe (sporofit) wytwarzające zarodniki.klasaroślin lądowychmszakówgatunkówprątnikówgametofitgametangiaplemnie rodniesporofit zarodniki

44 Historia leśniczówki Le ś nictwo powstało w 1932r. Wchodziło w skład nadle ś nictwa lipowa.budynek le ś niczówki nie był typowa le ś niczówk ą kontrybucyjn ą tylko zaadaptowanym budynkiem mieszkalnym.pierwszym le ś niczym był Jan kowalski pełnił swoje obowi ą zki doroku1945.potem le ś niczym był Józef Górnowicz do roku 1973,a nast ę pnie jego obowi ą zki przej ą ł Wacław polom.od pa ź dziernika 1981lesniczym jest mgr in ż. Jacek stadnik.


Pobierz ppt "Leśniczówka Szary Kierz Spis treści Wstęp występowanie zwierząt i roślin zwierzęta rośliny historia leśniczówki Wykonała Małgorzata Stadnik."

Podobne prezentacje


Reklamy Google