Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Przykłady praktyki w kształceniu zawodowym: Nauczyciel w roli refleksyjnego praktyka Informacje w jakim zakresie KURS PEDAGOGICZNY dla nauczycieli teoretycznych.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Przykłady praktyki w kształceniu zawodowym: Nauczyciel w roli refleksyjnego praktyka Informacje w jakim zakresie KURS PEDAGOGICZNY dla nauczycieli teoretycznych."— Zapis prezentacji:

1 Przykłady praktyki w kształceniu zawodowym: Nauczyciel w roli refleksyjnego praktyka Informacje w jakim zakresie KURS PEDAGOGICZNY dla nauczycieli teoretycznych przedmiotów zawodowych ułatwił prowadzenie zajęć Przykłady z: metodyki nauczania, psychologii w zakresie komunikowania sie z uczniami, z pedagogiki w zakresie oddziaływań wychowawczych

2 Spis treści Rola refleksyjnego praktyka – teoretyczna Rola refleksyjnego praktyka – teoretyczna Krótkie informacje o sobie Zajęcia na kursie pedagogicznym dla NTPZ obejmowały m.in. Ukończenie kursu pomaga m.in. Ukończenie kursu pomaga m.in. W czasie kursu pedagogicznego słuchacze zapoznają się i wykonują m.in. : W czasie kursu pedagogicznego słuchacze zapoznają się i wykonują m.in. : ETAPY PRACY NAUCZYCIELA: planowanie, realizacja, ewaluacja Spostrzeżenia własne i uwagi: I. Zasada – zachęcić i zmusić ucznia do pracy – przykłady Spostrzeżenia własne i uwagi: I. Zasada – zachęcić i zmusić ucznia do pracy – przykłady II. Konsekwencja w sprawdzaniu i egzekwowaniu wykonywania zadań II. Konsekwencja w sprawdzaniu i egzekwowaniu wykonywania zadań Praktyczne uwagi metodyczne ze szkoły Uwagi do prowadzenia lekcji Ewaluacja - OCENIANIE OSIĄGNIEĆ UCZNIA Ewaluacja na wejściu. Jak zadziałać by uczniowi chciało się przygotować do zajęć? Motywowanie uczniów do nauki Nauczyciel, uczniowie, tempo nauki, tutoring Podstawy NLP Podstawowe cechy nauczycieli, którzy osiągnęli sukces w pracy pedagicznej Ważne wskazówki w komunikacjiWażne wskazówki w komunikacji Pochwały peryferyjne, zasady chwalenia PresupozycjePochwały peryferyjne, zasady chwaleniaPresupozycje Ustalenie ram, schematu działaniaUstalenie ram, schematu działania Dopasowywanie i prowadzenie za pomocą języka przejściaDopasowywanie i prowadzenie za pomocą języka przejścia Niektóre wskazówki do użycia odpowiedniego języka i wpływania oraz okazje do stosowania wpływu

3 Rola refleksyjnego praktyka - teoretyczna Rola refleksyjnego praktyka:najpierw patrzeć i słuchać, potem mówić i wypowiadać sądy czy opinie Na efektywność kształcenia zawodowego mają wpływ uwarunkowania psychologiczne uczniów. K ształcenie zawodowe przypada na okres dorastania i młodzieńczy. Możliwości czynności psychomotorycznych, poznawczych i emocjonalnych uczniów są wtedy rozległe. Należy je wykorzystać w procesie kształcenia zawodowego, m.in. przez metody pracy wyzwalające aktywność, np. oparte na strategii operacyjnej, badawczej lub problemowej. Rolą nauczyciela jest wykorzystanie potencjału psychicznego uczniów by mogli sami odkrywać rzeczywistość. Niektóre sentencje z publikacji Kierownik Szkolenia Praktycznego Nr 3 IX/X.2010: Uczę w sposób prosty rzeczy trudnych. Jak nie lubi się siebie, trudno kochać innych – Erich Fromm. Ćwiczyć to nabywać i rozwijać umiejętności. Znam swoich uczniów i wiem jak z nimi postępować. Im więcej ćwiczę, tym jestem sprawniejszy w działaniu. Stosuję procedury do ćwiczeń. Kształcić w zawodzie to łączyć praktykę z teorią.

4 Krótkie informacje o sobie Obecnie pracuję w Zespole Szkół Budowlanych w Dąbrowie Górniczej, A l. J. Piłsudskiego 74. Dyr. mgr inż. Lidia Makuła.http://zsbdg.pl Szkoła powstała w 1974r, jako szkoła przyzakładowa przedsiębiorstwa Budostal 4 - Generalnego wykonawcy Huty Katowice. O d 1992r organem prowadzącym szkoły jest Gmina na prawach powiatu - Dąbrowa Górnicza a organem nadzorującym Śląskie Kuratorium Oświaty w Katowicach. W skład Zespołu Szkół wchodzą m.in.: Technikum Nr letnie po Gimnazjum - kształcące w zawodach: technik budownictwa, technik mechanik, technik ogrodnik, technik architektury krajobrazu, technik geodeta. Zasadnicza Szkoła Zawodowa Nr 6 po Gimnazjum, Gimnazjum dla Dorosłych Pracuję w wymiarze 4 godz. tygodniowo. M am zajęcia z przedmiotuInformatyka geodezyjna i kartograficzna. Przedmiot jest w klasach 2, 3, 4. Obecnie prowadzę zajęcia w klasach 2 i 3 – po 2 godz. tygodniowo. W szkolnictwie pracowałem w latach 1981 do 2001 w Policealnym Studium Zawodowym w Chorzowie, w niepełnym wymiarze godzin

5 Zajęcia na kursie pedagogicznym dla NTPZ obejmowały m.in. METODYKA NAUCZANIA TEORETYCZNYCH PRZEDMIOTÓW ZAWODOWYCH: PODSTAWOWE POJĘCIA ZWIĄZANE Z KSZTAŁCENIEM ZAWODOWYM, m.in. – Dydaktyka, metodyka, wiadomości, umiejętności. Podstawowe pojęcia związane z kształceniem zawodowym. Programy nauczania przedmiotowe i modułowe STANDARDY KWALIFIKACJI ZAWODOWYCH I WYMAGAŃ EGZAMINACYJNYCH, wykaz zawodów Zasady nauczania-uczenia się, reguły dydaktyczne. Strategia i metody nauczania – uczenia się. Metody informacyjne (podające), problemowe, emocjonalne (eksponujące), operacyjne (praktyczne), badawcze, multimedialne, programowane PLANOWANIE PRACY NAUCZYCIELA PRZEDMIOTÓW ZAWODOWYCH: Plany metodyczne. Struktura lekcji – przebieg lekcji, ogniwa KONTROLA I OCENA WYNIKOW - OCENIANIE OSIĄGNIĘĆ UCZNIÓW I MIERZENIE JAKOŚCI PRACY SZKOŁY TESTY osiągnięć szkolnych: Rodzaje zadań (zadania otwarte, zamknięte). Plan szczegółowy – kartoteka testu. Skale wyników testowych. Układanie zadań testowych. Analiza testu FUNKCJE OCENY. Ocenianie dydaktyczne Etyczne aspekty oceniania Metoda tekstu przewodniego, metoda projektu. Egzamin potwierdzający kwalifikacje zawodowe

6 METODYKA NAUCZANIA - PLANOWANIE METODYCZNE Pojęcia: PSO, Plan wynikowy, Kartoteka testu i analiza, Plan metodyczny. Kryteria oceniania. Podstawa programowa, Standardy wymagań egzaminacyjnych, Standard kwalifikacji zawodowych. Program nauczania. Ramowy plan nauczania. Treści kształcenia. Edukacja tradycyjna, Edukacja humanitarna. ABC nauczyciela szkoły zawodowej – planowanie dydaktyczno-wychowawcze, Rola nauczyciela. Cele dydaktyczne. Cele operacyjne lekcji. Taksonomia, operacjonalizacja celów kształcenia Programy o strukturze modułowej. Podstawowy cel kształcenia. Umiejętności kluczowe, kompetencje kluczowe, trójkąt kompetencji Style uczenia się: aktywiści, refleksyjni, teoretycy, pragmatycy Cele kształcenia. Taksonomia celów w dziedzinie poznawczej. Cel operacyjny - 4 składniki: czynność ucznia, treść, warunki, kryterium. Plan wynikowy - lista wymagań. Planowanie wynikowe. Po co uczyć - kompetencje kluczowe, ponadpodstawowe. Wymagania programowe. Działania dydaktyczne. Test - zasady przeprowadzenia w szkole. Typowe błędy przy tworzeniu planów wynikowych. Analiza zadań. Metodyka nauczania - "Przygotowujemy prezentację o swojej szkole" - ćwiczenia praktyczne - PowerPoint.

7 PODSTAWY EDUKACJI PEDAGOGICZNEJ – ODDZIAŁYWANIA WYCHOWAWCZE Pedagogika, działy pedagogiki, umiejętności. Kontrakt edukacyjny. Kompetencje nauczyciela, Umiejętności kluczowe. Postawy i kompetencje, Motywowanie uczniów do nauki. Style społeczne. Dialog konstruktywny w komunikacji werbalnej. Informacja zwrotna, komunikaty. Techniki asertywnego wyrażania krytyki i pochwały, Przygotowanie się nauczyciela do zadań edukacyjnych. Motywowanie do nauki. Dyskusja kielecka. Motywacja dydaktyczna. Jak się uczyć – pomoc wyzwanie. Metody pomagania uczniom słabym. Reguła równych szans - strategie dydaktyczne. Zasady: instancji obiektywnych, indywidualizacji pracy, aktywności uczestnika szkolenia. Metody wychowania. Funkcja wychowawcza zadaniowa i modelowa. Metoda modelowania. Umiejętności kluczowe w kształceniu zawodowym. Ewaluacja na wejściu. Wprowadzenie w cele wychowawcze. Zadania zawodowe, kwalifikacje. Kompetencje personalne i społeczne. Najważniejsze kompetencje w miejscu pracy w opinii pracowników. Taksonomia celów kształcenia - cele wychowawcze. Nauczanie grupowe. Ćwiczenia śnieżnej kuli. Wychowawcza funkcja oceniania. Sześć myślowych kapeluszy. Gry dydaktyczne. Metaplan. Studium przypadku

8 PODSTAWY EDUKACJI – PSYCHOLOGIA – KOMUNIKOWANIE SIĘ Z UCZNIAMI Pojęcie psychologii. Co się dzieje gdy człowiek spotyka człowieka?. Działy psychologii Najczęstsze błędy przy spostrzeganiu. Inteligencja emocjonalna - empatia, inteligencja moralna, inteligencja duchowa. Pamięć, krzywa zapamiętywania, reminiscencja. Psychologia rozwojowa. Okresy rozwojowe. Okoliczności rozwoju. Czynniki rozwoju Nauczanie i wychowanie. Psychologia społeczna. Psychologia stosowana. Metody psychologii Testy osobowości Badania w szkole. Ankieta, obserwacja, techniki obserwacji. Najczęstsze błędy przy obserwacji. Klasyfikacja stopni rozwoju i niedorozwoju. PODSTAWOWE WIADOMOŚCI O KOMUNIKACJI NIEWERBALNEJ KOMUNIKACJA WERBALNA: Komunikacja jednostronna – tylko słuchamy. Komunikacja dwustronna Tutoring. ANALIZA TRANSAKCYJNA: rodzic, dziecko, dorosły, głaska, stan dorosły, osobowość. FAZY ROZWOJU ALKOHOLIZMU wg Jellinka

9 Podstawy edukacji – informacje o systemie edukacji, prawo oświatowe, akty prawne Funkcjonowanie przepisów prawnych, kwalifikacje nauczyciela. Prawo oświatowe. Aktualne zmiany w przepisach prawnych, główne akty prawne, Podstawowe pojęcia: kodeks, ustawy, karta nauczyciela, rozporządzenia, uchwała, zarządzenie, decyzja, instrukcja, zasada jawności. System oświaty, akty prawne. Ustawa o systemie informacji oświatowej. Karta nauczyciela. Kwalifikacje. Awans zawodowy. Warunki pracy i wynagrodzenia. Ustawa o systemie oświaty. Nadzór pedagogiczny. BHP i pierwsza pomoc na lekcji. Rejestr dokumentów szkolnych.

10 Ukończenie kursu pomaga m.in. Rozpoznać i interpretować pojęcia związane z metodyką kształcenia zawodowego (m.in. dydaktyka, metodyka, wiadomości, umiejętności, klasyfikacja zawodów, np Nauczyciel przedmiotów zawodowych technicznych). Analizować dokumentację programową: np. Podstawa programowa (l. godz. w % ), Standard wymagań egzaminacyjnych dla zawodu, Standard kwalifikacji zawodowych, Program nauczania zawodowego, Informator o egzaminie potwierdzającym kwalifikacje zawodowe, Programy przedmiotowe i modułowe, Program wychowawczy szkoły Formułować i operacjonalizować cele kształcenia: ogólne, szczegółowe, operacyjne: poznawcze, praktyczne ( psychomotoryczne ), wychowawcze (motywacyjne, emocjonalne - z uwzględnieniem poziomu, działania i postawy). Wykorzystanie czasowników operacyjnych do tworzenia celów operacyjnych. Dobierać treści nauczania odpowiednio do celów kształcenia: Istotne powiązanie celów nauczania z punktami Podstawy programowej oraz ze Standardem wymagań egzaminacyjnych – niezbędne do Rozkładu materiału nauczania i Planów wynikowych. PowiązanieSzczegółowych celów kształcenia zMateriałem nauczania w Programie nauczania Konstruować plany wynikowe (baza do planów metodycznych) i plany metodyczne (scenariusze, konspekty ). - istotne uwzględnienie S tandardu wymagań egzaminacyjnych, przypisanie tematom jednostek dydaktycznych kategorii celów A, B, C, D oraz poziomów wymagań P i Pp, środków dydaktycznych i metod nauczania. Stosowanie zasad planowania - dobry plan powinien być: celowy, wykonalny – realny, zgodny wewnętrznie, operatywny – łatwy w stosowaniu, przejrzysty, czytelny. Stosować różnorodne metody kształtowania umiejętności zawodowych ( ćwiczenia, metoda projektów, metoda tekstu przewodniego) i zasady nauczania w procesie dydaktycznym (np. uwzględniać zasady np. w ogniwach jednostki lekcyjnej) Dobierać i projektować środki dydaktyczne: wzrokowe, słuchowe, wzrokowo-słuchowe, częściowo automatyzujące proces nauczania – uczenia się (komputery…), środki proste, techniczne środki audiowizualne Formułować stopniowane wymagania programowe szczegółowy wykaz osiągnięć uczniów oczekiwanych w wyniku realizacji określonego programu nauczania (podstawowe, ponadpodstawowe, rozszerzające, dopełniające, wykraczające, kryteria wymagań (przystępność, użyteczność, niezbędność, niezawodności) Stosować różne metody oceniania osiągnięć szkolnych ucznia: sprawdzianów ustnych, pisemnych, praktycznych (wykonywanych np. na stanowisku komputerowym), obserwacji pracy ucznia podczas wykonywania ćwiczeń, prezentacji projektów. Uwzględniać standardy wymagań egzaminacyjnych w planowaniu zajęć dydaktycznych i formułowaniu wymagań Korzystać z informatorów o egzaminach zawodowych

11 W czasie kursu pedagogicznego: Słuchacze zapoznają się i wykorzystują dokumentację programową, w tym: Podstawa programowa, Standard kwalifikacji zawodowych, Standard wymagań egzaminacyjnych dla zawodu, Informator o egzaminie potwierdzającym kwalifikacje zawodowe, Programy nauczania: przedmiotowe i modułowe, Program wychowawczy szkoły, Szkolny program profilaktyki, Szkolny plan nauczania, Plan dydaktyczno-wychowawczy (rozkład materiału nauczania). Wykonują opracowania i dokumentacje: – SPRAWOZDANIE Z BADAŃ - ANKIETA CO JEST NAJWAŻNIEJSZE DLA WSPÓŁCZESNYCH MŁODYCH LUDZI – z psychologii w ramach podstaw edukacji pedagogicznej – PLAN WYNIKOWY – PLAN SZCZEGÓŁOWY – KARTOTEKA TESTU – ZADANIA TESTOWE (dla uczniów i wersje z rozwiązaniami) – ZBIORCZA TABELA WYNIKÓW TESTOWANIA – WNIOSKI – ANALIZA OSIĄGNIĘĆ UCZNIÓW NA PODSTAWIE WYNIKÓW TESTU – KONSPEKTY, SCENARIUSZE LEKCJI – ARKUSZE OBSERWACJI KOLEŻEŃSKIEJ (Z HOSPITACJI) – Formułowanie celów kształcenia w dziedzinie emocjonalnej – Kontrakt miedzy nauczycielem a uczniem

12 ETAPY PRACY NAUCZYCIELA: planowanie, realizacja, ewaluacja Planowanie – dobór celów kształcenia. Wspomagane jest później w działaniu motywowaniem uczniów i dobieraniem strategii. Realizacja – wdrożenie do procesu kształcenia decyzji z planowania: strategie nauczania, czynności uczniów i nauczycieli w celu wywołania pozytywnych efektów kształcenia. Realizacja z nakierowaniem na działania ucznia, poprzedzone prezentacją materiału nauczania, zakończenie samodzielnymi ćwiczeniami. Ewaluacja – sprawdzenie ukształtowanych umiejętności. Ewaluacji podlegają cele wyznaczone w procesie kształcenia. Powinna mieć też miejsce samokontrola i samoocena uczniów. Program nauczania Technik Geodeta 311[10] w zakresie przedmiotu informatyka geodezyjno kartograficzna obejmuje działy tematyczne: 1.Komputerowe środowisko pracy - 12 godz; 2.Podstawy programowania - 28 godz; 3.Oprogramowanie aplikacyjne stosowane w pracach geodezyjnych i kartograficznych - 64 godz; 4.Systemy informacji przestrzennej - 64 godz.

13 Spostrzeżenia własne i uwagi: I. Zasada – zachęcić i zmusić ucznia do pracy - przykłady Pisanie programów – przepisywanie tekstu programu z komentarzami (objaśnieniem poleceń) podczas nauki. Nie ma możliwości skopiowania tekstu – albo wydruki papierowe albo publikacja w Internecie w formie bitmapowej. Pomoc w szukaniu błędów, ukierunkowanie w jakiej kolejności pisać – zaczynać od pustych bloków (Begin end lub nawiasy { } ) i wypełniać treścią, z ciągłym sprawdzaniem czy program działa – w większych fragmentach programu trudno znaleźć błąd. Wyprowadzenie wyników programu do pliku z formatowaniem, np. ilość miejsc dziesietnych. Schematy blokowe – wyciagnięcie pasków narzędziowych i zastosowanie symboli rysunk. Testowanie programu – utworzenie odpowiednich danych testowych do programu (np. trójkąt o bokach 3, 4, 5 - prostokątny, współrzędne (0,0), (1,0), (1,1), wykorzystanie gotowych programów firmowych do porównania wyników. Korzystanie z pewnych funkcji i danych programów, np. Pi = 4#* atn(1) w Basic u ; Pi=4.0*atan(1.0), M_PI w C/C++, Pi – zdefiniowane w Pascalu, np. do zamiany kątów na radiany i odwrotnie; Wykorzystanie funkcji z Excela do obliczeń geodezyjnych - pól, kątów, azymutów, długości, np. ATAN2(DX,DY), JEŻELI(test_log;wartość_prawda;wartość_fałsz), Pierwiastek(Dx^2+Dy^2). Praktyczne wykorzystanie poleceń systemu operacyjnego do przekierowania wyników do pliku: >, >>, wykorzystanie elementarnej obsługi komputera, np. kopiowanie z Ctrl a przesuwanie z Shift, kopia ekranu z Alt PrtScr do Painta, Worda… AutoCAD – zastosowanie m.in. do: tworzenia mapy numerycznej (bloków znaków geodezyjnych wg instrukcji, wczytanie i kalibracja podkładów rastrowych, praca na rastrach), rysowania schematów, projektów itp.; rozwiązywania zadań i obliczeń geodezyjnych, np. pola, długości, współrzędne, rzuty, zmiany układów współrzędnych.

14 II. Konsekwencja w sprawdzaniu i egzekwowaniu wykonywania zadań. Motywacja wychowawcza Kontrola wyników ćwiczeń – skopiowanie wyników lub wysłanie mailem, historia pracy w AutoCADzie, – sprawdzenie działania napisanego programu – kopie ekranu do dokumentacji, dołączenie wyników; sprawdzenie innymi programami. Później dokładne sprawdzenie przez nauczyciela każdego zadania i ocena oraz podanie ewentualnych braków i usterek. Uczulenie na nazwy plików i ograniczenia w systemach operacyjnych: np. brak spacji, polskich liter, długość nazwy, rozróżniane dużych i małych liter, przestrzeganie zasad prawidłowej i bezpiecznej pracy z komputerem Wskazanie konieczności staranności i dokładności – przy pisaniu programów (przysłowiowy brak kropki lub spacji – np. opóźnienie wyprawy w kosmos), – wykonywaniu obliczeń i rozwiązywaniu zadań geodezyjnych, – rysowania precyzyjnego w programach CADowskich (stosowanie trybów lokalizacji, np. koniec odcinka, środek, przecięcie) bo powiększenia teoretycznie bez ograniczenia – najmniejszy błąd będzie wychwycony. – Błąd w geodezji to np. rozminiecie się osi tunelu, trudności w odszukaniu górników po wypadku, zawalenie się konstrukcji budowlanej itp. Wykonywanie projektów praktycznych – program ma działać zgodnie z założeniami, mapa wg instrukcji i wymagań Ośrodków Dokumentacji. Prezentacja projektów przez uczniów. Zadania domowe – sprawozdania, pomagają w utrwaleniu materiału i są pomocne do testów. Prowadzenie zeszytów – pozwalam nieraz korzystać z zeszytów podczas testów

15 Praktyczne uwagi metodyczne ze szkoły cz. 1 Nie uczymy wszystkiego wszystkich a konkretnych celów zgodnie z podstawą programową. Pewne informacje trzeba powtórzyć (Repetitio mater studiorum) Cele nauczania wyrażamy za pomocą czasowników operacyjnych: np. zaanalizować, zinterpretować, zestawić, rozwiązać. Warto mieć wykaz takich czasowników. Wykład z zastosowaniem prezentacji multimedialnych – nie za dużo slajdów – np. nie 60slajdów/min, bo to działa monotematycznie. Nie rozpraszać wyświetlania nagłymi przejściami, czcionkami, kolorami itp. Technika małych kroków – nie wszyscy uczniowie są zawsze skoncentrowani. Uczyć uczniów podejmowania decyzji – pojedynczo lub w grupach nieparzystych. Podział na grupy 3 osobowe lub 5 osobowe. Współpraca z nauczycielami z innych przedmiotów zawodowych czy pokrewnych technicznych jest ważna. Np. uwzględnienie programu technologii informacyjnej – przykładowo jest w programie PowerPoint i nie należy tego od nowa opanowywać od podstaw ewentualnie tylko powtórzyć. Można wykorzystać też do prezentacji projektów. W przypadku Worda w tabeli warto uwzględnić sumy: W menu Tabela kliknij polecenie Formuła: =SUM (ABOVE lub = SUM (LEFT). Nauczanie informatyki odbywa się głównie w formie ćwiczeń i wymaga dużego nakładu pracy związanej z przygotowaniem. Przygotowanie ćwiczeń, zadań do ćwiczeń jest pracochłonne. Np. do AutoCADa przygotowuję często nie tylko treść zadań ale i pliki z zadaniami. Publikuję je na stronie Internetowej, także prezentacje, opracowania, nieraz streszczenia i opracowania do testów z danego zakresu materiału. Ważne jest dostarczanie uczniom materiał ów drukowan ych

16 Praktyczne uwagi metodyczne ze szkoły cz.2 Internet daje duże możliwości ale nieraz też może powodować rozpraszanie uwagi uczniów, szczególnie gdy jest liczniejsza grupa. Problem z zachowaniem ścisłej organizacji zajęć gdy zaczynają się one na lekcji zerowej. Spóźnienia związane np. z problemami komunikacyjnymi rozpraszają tok zajęć. Spóźnialscy otrzymują zestawy zadań z w miarę wyczerpującym opisem jak wykonywać. Nie wykonają jednak wszystkiego do końca i zakłócają możliwość podsumowania. Uczniowie są oceniani za postęp i jakość wykonanych prac. Opuszczenie zajęć bardzo trudne do nadrobienia przy realizacji projektu czy tworzeniu mapy numerycznej. W przypadku nieobecności uczniowie nie otrzymują zaliczenia z tych zajęć. W ćwiczeniach z informatyki geodezyjnej należy uwzględnić konkretne zadania i wymagania aktualnych instrukcji, np. odnośnie sporządzania map wektorowych na podkładzie rastrowym: znaki geodezyjne, kolory, grubości linii, skale mapy, warstwy, układy współrzędnych. Występują tu też elementy wychowawcze, bo należy przestrzegać dokładności, norm, rysować precyzyjnie – stosować tryby lokalizacji, by w każdym powiększeniu elementy geometryczne były zachowane, np. przecięcie odcinków, środek elementu itp. Egzamin zawodowy – nieraz zorganizowanie założeń trudne do realizacji, uczniowie z innych szkół nie znają dobrze nowego sprzętu, asystent techniczny nie może za dużo podpowiedzieć. Treść zadań należy podać przed rozpoczęciem Ważny kontakt z instytucjami, szkołami, zakładami pracy posiadającymi sprzęt i zaawansowane technologie informatyczne np. z dziedziny SIP - GPS

17 Uwagi do prowadzenia lekcji Do przeprowadzenia zajęć wskazane jest przygotowanie planu metodycznego – konspektu lub scenariusza zajęć z uwzględnieniem danych organizacyjnych, metodycznych: metod pracy, celów, środków dydaktycznych, przebiegu lekcji i jej kolejnych ogniw w części merytorycznej. Plan metodyczny zawiera: Dane organizacyjne: szkoła, zawód, klasa, przedmiot, liczba uczniów, liczba godzin Dane metodyczne: temat jednostki metodycznej, temat lekcji, cele kształcenia: ogólny, cele szczegółowe (cel poznawczy, kształcący, wychowawczy), metody pracy, środki dydaktyczne Przebieg lekcji: część organizacyjna, część wstępna, cześć merytoryczna – ogniwa lekcji Ogniwo 1 Uświadomienie uczniom celów (nie powinno zniknąć); Ogniwo 2 Poznanie nowych faktów Ogniwo 3 Kształtowanie pojęć, poznawanie, systematyzowanie wiedzy Ogniwo 4 Przechodzenie od teorii do praktyki; Ogniwo 5 Nabywanie umiejętności Ogniwo 6 Utrwalenie wiadomości i umiejętności; Ogniwo 7 Sprawdzenie osiągnięć – Załączniki, literatura Konspekt (rzut oka, zarys, widok) – mniej szczegółowy Scenariusz lekcji – tekst zawierający dokładne wskazówki dotyczące przebiegu lekcji) – bardzo uszczegółowiony konspekt lekcji. Ktoś inny powinien być w stanie poprowadzić lekcje na podstawie scenariusza. Podsumowanie – powinno być: np. rozmowa z uczniami, krótki test (np. TAK/NIE), quiz, gra dydaktyczna. Musi się zmieścić w 45 minut czy 90 minut. Element podsumowujący w wymiarze niezbędnym Nie planować zbyt optymistycznie: np. sytuacje, pytania nieprzewidziane, zaskoczenie. Planować na niecałe 40 i coś mieć w rezerwie - gdy pójdzie sprawnie – mieć coś w zanadrzu z materiału nauczania bądź elementy podsumowujące dłuższe.

18 Ewaluacja - OCENIANIE OSIĄGNIEĆ UCZNIA Ewaluacja – sprawdzenie ukształtowanych umiejętności. Ewaluacji podlegają cele wyznaczone w procesie kształcenia. Powinna mieć też miejsce samokontrola i samoocena uczniów. Funkcja oceny szkolnej: informacyjna, kontrolna, dydaktyczna, motywacyjna. Pytania: wprowadzające, informujące, uogólniające, konkretyzujące, operacyjne, syntetyczne. Pytania powinny być w konspekcie lub scenariuszu. Opracowania wyników testu - obliczenia najłatwiej i najszybciej można wykonać w arkuszu kalkulacyjnym, np. Excel lub OpenOffice. Dla zadań WW obliczamy ilość odpowiedzi dla wariantu odpowiedzi A, B, C, D i zaznaczamy prawidłową. Można się tu posłużyć funkcją =LICZ.JEŻELI(zakres;"Litera"), np. =LICZ.JEŻELI(B9:B13;"A") Przy ocenianiu należy uwzględnić statut szkoły i wewnątrzszkolny system oceniania – np. uwzględnienie okresu powiadomienia ucznia o zagrożeniu oceną niedostateczną. Zasady tworzenia kartoteki testu – Do Planu szczegółowego wybieramy zadania reprezentatywne, głównie z kategorii celów B, C. Z Planu Wynikowego wybieramy to, co można sprawdzić testem pisemnym. Ma być reprezentatywność testu. Sprawdzamy np.: 10% kat A, 25% kat B, 50% kat. C. Test powinien zawierać wg Plewki ok. 20% pytań/zadań łatwych, 20% trudnych i 60% średnio trudnych. Staramy się minimalizować ilość zadań kategorii A. Tyle samo zadań na poziom podstawowy co na ponadpodstawowy Uwagi do zadań testowych : Zadania zamknięte – trudność konstruowania, podatność na zgadywanie ale obiektywizm punktowania, dobre zadania na dobieranie. Otwarte – łatwość konstruowania, niepodatność na zgadywanie, czasochłonne sprawdzanie WW – wielokrotnego wyboru 4 możliwe odpowiedzi. Nie powinno być części wspólnej. Poprawne, logicznie, nie powinny zawierać ukrytych wskazówek do poprawnej odpowiedzi. Unikać podstępów, np. pytania o nieistniejące fakty, nazwy, prawidłowości. Nie powinny różnić się długością. Dystraktory nie powinny zawierać ukrytych wskazówek co do wyboru poprawnej odpowiedzi. Liczba dystraktorów duża – zmniejsza prawdopodobieństwo trafienia L – zadania z luką: luka niezbyt szeroka,; należy unikać stereotypów w postaci wyrażeń z podręcznika lub zeszytu, 2 luki jako 1 zadanie, luka na końcu to KO, luka na początku nieprzyjemna Z analizy testu należy wyciągać w nioski i uwzględniać przy następnych testach – łatwość, współczynnik mocy różnicującej: D, frakcja. Wyniki analizy zapisujemy sobie i uwzględniamy mankamenty na przyszłość.

19 Ewaluacja na wejściu Gdy pytamy jednego ucznia to reszta wypoczywa. Warto zmobilizować uczniów do jakiegoś krótkiego, szybkiego działania. Spróbujcie coś rozwiązać szybko. Podejść do uczniów, zapytać, pomóc. Stosuję czasem testy komputerowe – zadania WW – po zakończeniu od razu wyniki procentowe i ocena. Lekcję - 45 minut warto od początku dobrze zagospodarować. Sprowokować uczniów by się spróbowali wykazać jaką mają wiedzę. Działanie jednokierunkowe, np. tylko slajdy nie są dobre!. Krótki, treściwy wykład, reszta zadania. Inaczej my jesteśmy aktywni a młodzież na wczasach. Niewłaściwe podejście np. powiedzenie: Jak się nie nauczysz, i nie przestaniesz przeszkadzać to na drugi raz sprawdzian! – mogą niektórzy nie przyjść na zajęcia. Reguła : wiedzę trzeba wydobywać, pobudzać do działania. Nauczyciele uczą, wychowują. Elementy osobowościowe. Szkoła – to niejako drugi dom.

20 Jak zadziałać by uczniowi chciało się przygotować do zajęć? Uczyć rzeczy trudnych w sposób prosty. Sprawdzić stan wiedzy na dany temat. Np. Wyciągnijcie kartki – nie podpisujcie sprawdzamy stan wiedzy. Bazując na tym można rozwijać umiejętności. Uczyć jak najlepiej ale nie na 100%. Łączyć z różnych przedmiotów wiadomości i umiejętności. Pobudzić wszystkich do działania. Wzbudzić posłuch na początku. Nie ponieść fiaska na początku. Musi być motywacja do działania. Nie tylko 2-3 uczniów współpracuje. Większość uczniów ma współpracować. Uczniowie na samym końcu mają współpracować z innymi. W nauczaniu chodzi o cele i podstawowe programu a nie o materiał. Zadania zawodowe w podstawie programowej, cele w bloku programowym. Zakreślić te cele, które realizujemy. Podręczniki nieraz dla słuchacza studiów. Nieraz rozwleczone treści. Wygrywa mniejszy tekst. Materiał dostosowany do poziomu. Podstawa programowa będzie święta.. Nie uczyć np. 6 definicji – musi rozumieć. Cele pod innym kątem treściowym.

21 Motywowanie uczniów do nauki Style uczenia: Preferencje sensoryczne. Uczniowie współodpowiedzialni za proces kształcenia. – Wzrokowcy - poprzez patrzenie lub obserwację pokazu lub demonstrowanie; Wzrokowiec efektywniej zapamiętuje informacje korzystając z diagramów, map, rysunków, często uczy się pisząc. Potrafi szybko określić miejsce, w którym znajduje się potrzebna informacja, np. w książce, w zeszycie. – Słuchowcy - poprzez aktywne przysłuchiwanie się lekcji, poprzez słuchanie innych lub siebie. Słuchowcy najlepiej zapamiętują informacje przez słuchanie, rozmowę, dyskusję. – Kinestetycy - poprzez wykonywanie i bezpośrednie zaangażowanie. Kinestetyk - pamięta to czego doświadczył. Kinestetyk w procesie nauczania wykorzystuje najczęściej zmysł dotyku. Przydatne są dla niego głównie zajęcia praktyczne. Należy to uwzględnić, pokazać przykładowe wykonanie, włączać do uczestnictwa, naśladowania. Zmusza to ucznia do działania Korzystna jest umiejętność rozpoznawania poszczególnych typów preferencji sensorycznych uczniów oraz dostosowanie komunikatów Wiedza bazuje na wcześniej poznanej lub etapach wcześniejszych konstrukcji. Etapowość, tempo: Jeżeli coś trudnego – najlepiej robić to etapowo. Pokonywanie : w normalnym tempie, w zwolnionym prezentuje najmniej zdolny uczeń. Oswajanie umiejętności praktycznych jest bardziej możliwe Najlepiej gdy nauczanie nastawione jest na działania a nie tylko na komunikaty. Gdy nastawionie na komunikaty a nie na działania – mniejsze efekty.

22 Nauczyciel, uczniowie, tempo nauki, tutoring Im lepiej coś umiemy, jesteśmy kompetentni i odpowiednio przekazujemy, tym większa szansa, że uczniowie się bardziej zaangażują. Nauczyciel jak dobry pasterz – jak dobrać tempo? – do najlepszych owieczek czy najgorszych. Pewne owieczki zostaną czarnymi owieczkami. Generalnie tempo powinno być dostosowane do najsłabszego. Obecnie, co 5 osoba wtórnym analfabetą. Tempo dostosować. Po opóźnieniu – przyśpieszenie. Tutoring pomocniczy – lepsi ciągną gorszych grupach.

23 Podstawy NLP Na podstawie książkiNLP dla nauczycieli. Szkoła efektywnego nauczania, Richard Churches, Roger Terry. Książka przedstawia terminologię i techniki programowania neurolingwistycznego i przekłada na praktyczne strategie dla nauczycieli. Duży wpływ na uczniów ma nastrój z jakim wchodzi się do klasy. Ważna jest motywacja, dzięki której nadaje się lekcji odpowiednie tempo oraz zdolność rozładowywania napięcia w krytycznej sytuacji. Efektywne nauczanie ma związek z umiejętnością kierowania własnymi wewnętrznymi reakcjami i zachowaniami. Istotna jest przyjazna atmosfera, budowanie wzajemnego porozumienia, patrzenie na określone kwestie z różnych perspektyw.

24 Podstawowe cechy nauczycieli, którzy osiągnęli sukces w pracy zawodowej wg książki NLP dla nauczycieli 1.Znaj swoje cele – określ dokładnie, bądź świadom kierunków działań. Niezbędna jasna wewnętrzna reprezentacja działań 2.Kontroluj, czy udaje Ci się osiągnąć zamierzenia, korzystaj z informacji zwrotnych. 3.Musisz umieć się dostosować i zmieniać by wpływać na innych 4.Działa j w prawdziwym świecie, w głowie i wyobraźni jest tylko mapa Bardzo istotna jest komunikacja i porozumiewanie się czyli relacja oparta na zaufaniu i otwartości względem innych Tworzymy więzi i innymi ludźmi przez dopasowywanie się do ich języka ciała i tonu głosu Łatwiej zbudujemy więzi jeśli poznamy sztukę tworzenia podobieństw do osoby, z którą się porozumiewamy, w kanałach wyjściowych – harmonizowanie: ciało: postawa, wyraz twarzy, ruchy dłoni, gałki ocznej, tempo oddechu, zmiany położenia ciała, nachylenie tułowia, przechylenie głowy; język: słowa, kluczowe wyrażenia, słownictwo; głos: głośność, wysokość, tempo, dynamika…

25 Ważne wskazówki w komunikacji Szybko nawiąż kontakt z trudnymi uczniami przez dopasowanie rytmu swego ciała Bądź pewny siebie i nie ustępuj w trudnych sytuacjach, obstawaj przy swoich decyzjach, zwracając uwagę na więzi i wypowiedzi uczniów Dopasuj się do rodziców na początku zebrania Wykorzystaj swoje umiejętności nawiązywania więzi by stworzyć w klasie odpowiednie środowisko. Znajdź przywódcę grupy i dopasuj się do niego. Kiedy już nawiążesz więź, skieruj działania wszystkich w odpowiednią stronę. Zwracanie uwagi na język zmysłów, którym posługują się inne osoby i wpasowanie się w niego może być ważnym narzędziem wywierania wpływu na ludzi. Rozumienie emocji innych ludzi ułatwia komunikację a empatia jest koniecznym składnikiem stosunków interpersonalnych.

26 Pochwały peryferyjne, zasady chwalenia Pochwała peryferyjna - polega na nagradzaniu czy pochwaleniu osób postępujących właściwie, przebywających obok osoby która postępuje niewłaściwie. Np. uczniowie aktywni obok ucznia zajętego czymś innym. Można to rozszerzyć na całą klasę, jeżeli wszyscy oprócz jednej postępują właściwie. Prostym sposobem jest chwalenie jak największej liczby uczniów, gdy robią to czego oczekujemy. Dużo lepsze jest skupianie się na pozytywnych zachowaniach przez nagradzanie ich niż na niepożądanych zachowaniach. Zasady chwalenia: – Szukaj możliwości wyróżnienia uczniów, którzy natychmiast spełnili polecenie – Pochwały muszą być konkretne a nie ogólnikami – Przechadzaj się po sali lekcyjnej, kiedy uczniowie wykonują zadanie, chwaląc uczniów, którzy wykonują zgodnie z poleceniem – Kiedy pracujesz z małą grupą lub jedną osobą, poświęć czas by popatrzeć na całą klasę i od czasu do czasu przerwij by pochwalić z daleka inną grupę – Na początku roku połóż nacisk na naukę właściwego zachowania i zasad, dlatego potrzeba więcej pochwał – Używaj pochwał i nagan w stosunku pięć do jednego. – Kiedy masz wątpliwości pochwal kogoś innego, kto postępuje właściwie. –Przyłapać ucznia na robieniu czegoś dobrego przynajmniej raz w czasie lekcji – Unikać ogólnych pochwał, mówić konkretnie Czasem warto komuś rzucić rybę aby pokazać pozytywne zamiary

27 Presupozycje, identyfikatory prawdziwości Presupozycje – ukryte znaczenia zdań, fraz, wyrazów. Np. Wolisz zacząć od pytań czy od wykresu? Presupozycją jest to, że uczeń zacznie pracować niezależnie od możliwości, jaką wybierze. Przydatne zdania z pozytywną presupozycją – Jutro będziesz w stanie nauczyć się jeszcze więcej - zakłada, że wiele zostało już zrobione – Pierwsza część, której się nauczyłeś, jest najtrudniejsza – zakłada, że następny etap będzie łatwiejszy Stwierdzenia prawdziwe i identyfikatory prawdziwości Handlowcy, politycy itp. zaczynają zwykle od spraw oczywistych nim przejdą do sedna sprawy. Tzw. Zestaw twierdzeń prawdziwych. Słuchacz po np. 3 stwierdzeniach, z dużym prawdopodobieństwem uzna kolejne niezależnie od obiektywnej prawdziwości Fakt Fakt Fakt zawarte w stwierdz. polecenie identyfikator prawdy Jest 10 przed południem, zrobiliśmy pierwsze zadanie, mamy jeszcze 20 minut, dobrze byłoby pomyśleć nad pytaniami do dyskusji, prawda? Ważna wskazówka: Kiedy kiwasz głową podczas wypowiedzi identyfikatora prawdziwości, jego skuteczność zwiększa się radykalnie. Przykłady identyfikatorów prawdziwości : Nieprawdaż? Mógłbyś, prawda?. Dasz sobie radę, nieprawdaż?, Czyż nie jest tak?

28 Ustalenie ram, schematu działania Ustalenie ram jest jedną z najprostszych i najskuteczniejszych technik NLP. Jedna z umiejętności efektywnego przekazywania informacji polega na zorientowaniu się nie wyłącznie na cel ale i na sposób. Ważne jest ustalenie ram, schematu działania. Osoba ustalająca ramy ma większą kontrolę nad komunikacją. Przykładowe ramy: – Rama wynikowa – ustalenie pożądanego wyniku w kontekście komunikacyjnym – Rama jak gdyby – np. Przypuśćmy … – przydatna do twórczego rozwiązywania problemu – Rama otwarta – o wszystkim można będzie dyskutować. Warto jednak ustalić pewną ramę i ograniczyć liczbę pytań. – Rama odkrywcza – np. umożliwienie nauki przez aktywność – Rama odniesienia – używa się w celu zaoszczędzenia czasu na spotkaniu.

29 Dopasowywanie i prowadzenie za pomocą języka przejś cia Pacing and leading – dopasowywanie i prowadzenie. Przed wydaniem polecenia należy dopasować się do tego co dana osoba aktualnie doświadcza. Np. Kiedy czytacie kolejne rozdziały, zwracając uwagę na rysunki i instrukcje, powinniście zacząć sobie uświadamiać, jak to może być przydatne dla Was w pracy Innym kluczowym elementem używanym w celu umożliwienia przejścia między faktami a sugestiami są wyrazy takie jak: jak, i, kiedy, podczas, ponieważ, bo Służą one by sprawić wrażenie, że oba aspekty są powiązane znaczeniowo, podczas, gdy relacja nie istnieje. Są szczególnie skuteczne w zestawieniu z tzw. czasownikami modalnymi. Istnieją 4 typy czasowników modalnych, które pomagają uelastycznić język: możliwość, prawdopodobieństwo, brak możliwości, brak prawdopodobieństwa. Możliwość: możesz, będzieszPrawdopodobieństwo: mógłbyś Brak możliwości: nie możesz, nie będziesz Brak prawdopodobieństwa: nie mógłbyś, nie byłbyś Niektóre wyrazy mają wbudowaną presupozycję i dlatego należy uważać, przy posługiwaniu się nimi, np. Jeśli – sugeruje brak możliwości wyboru, Spróbuj – istnieje możliwość porażki, Ale – neguje to co powiedziane zostało poprzednio. UWAGA! Istotne jest by ograniczać polecenie typu Nie rób … bo ludzie zaczną o myśleć o czymś, choć zamierzenie było, by o tym nie myśleli.

30 Niektóre wskazówki do użycia odpowiedniego języka i wpływania oraz okazje do stosowania wpływu Wskazówki Zaczynaj powoli i niczego nie komplikuj Zacznij od zauważenia struktury głębokiej (ukrytego znaczenia), tego co mówią ludzie Usuwaj słowa: spróbuj, ale, jeśli (są przeładowane presupozycjami) Stosuj identyfikatory prawdziwości: Nieprawdaż, Mógłbyś, prawda? … Schemat na początek: Kiedy (wspomnij co osoba wykonuje lub co się dzieje) … mógłbyś… (dodaj polecenie). Okazje do wpływania na ludzi / uczniów: Rozmowa z trudnymi uczniami Rozmowa z rodzicami Obarczanie kogoś odpowiedzialnością Delikatne wpływanie bez wywoływania konfliktu Prowadzenie lekcji po swojej myśli Zachęcanie do nauki Nagradzanie za pożądane zachowania Motywowanie uczniów Kulturalne i eleganckie odmawianie bez używania słowa NIE

31 DZIĘKUJĘ ZA UWAGĘ!


Pobierz ppt "Przykłady praktyki w kształceniu zawodowym: Nauczyciel w roli refleksyjnego praktyka Informacje w jakim zakresie KURS PEDAGOGICZNY dla nauczycieli teoretycznych."

Podobne prezentacje


Reklamy Google