Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Rodzaj (łac. genus, l.mn. genera) – podstawowa, obowiązkowa kategoria systematyczna obejmująca gatunek.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Rodzaj (łac. genus, l.mn. genera) – podstawowa, obowiązkowa kategoria systematyczna obejmująca gatunek."— Zapis prezentacji:

1

2 Rodzaj (łac. genus, l.mn. genera) – podstawowa, obowiązkowa kategoria systematyczna obejmująca gatunek

3 W obrębie klasyfikacji systematycznej wyróżniamy RODZAJ Apis oraz 4 GATUNKI : Pszczoła olbrzymia Apis dorsata Pszczoła miodna Apis mellifera Pszczoła indyjska Apis indica Pszczoła karłowata Apis florea Pszczoła Apis L Rodzaj GATUNKI 3

4 Gatunek w znaczeniu ogólnym to zbiór osobników posiadających podobne cechy, zdolnych do swobodnego krzyżowania się w warunkach naturalnych

5 Rodzaj: Apis – Pszczoła, Gatunek: Apis dorsata – Pszczoła olbrzymia – charakterystyka:

6 Pszczoła olbrzymia (Apis dorsata Fabr.)

7 Pszczoła olbrzymia żyje dziko w strefie klimatu tropikalnego i subtropikalnego południowej Azji, od Filipin do Pakistanu.

8 Robotnica Królowa Truteń Postacie Apis dorsata – Pszczoły olbrzymiej

9 Robotnice, o długości ciała 19 mm, są zbliżone wielkością do matki (23 mm) i trutni (17 mm),

10 Zbieraczka Po wygryzieniu Świta królowejEtap przejściowy

11 Robotnice są jaskrawo ubarwione (pomarańczowo- czarne), o ciemnych błonach skrzydeł,

12

13

14

15

16

17

18

19 19

20

21 Robotnice są bardzo pracowite, pobierają nawet głęboko ukryty nektar (długość języczka dochodzi do 7mm).

22 Buduje duże skupienia gniazd na wolnym powietrzu, lub pojedyncze pionowe plastry, przytwierdzany zazwyczaj do rozwidlonych konarów drzew, do występu skalnego lub okapu opuszczonego budynku.

23

24

25

26

27

28 Górna część plastra, pogrubiona do 12 cm, służy do gromadzenia miodu, dolna po nadbudowie do wychowu czerwiu pszczelego i trutowego.

29

30 Poncho wzorowane na kubicznym kształcie i kolorze plastra Apis dorsata.

31

32

33 Mateczniki (4-5szt.) są zakładane na dolnej krawędzi plastra, częściowo weń wbudowane

34 Zdania różnych badaczy, co do agresywności tych pszczół są podzielone. Rodziny mają skłonność do sezonowych wędrówek, opuszczone gniazda niszczą barciaki.

35 Barciak większy

36 Barciak większy (Galleria mellonella) -owad z rzędu motyli. -Gąsienice tego motyla potrafiące trawić wosk pszczeli niszczą w ulach plastry z czerwiem.

37

38 Gąsienice barciaka posiadają enzymy trawiące wosk

39

40 Mole spożywcze to - Mkliki mączne Mkliki nie należą do Molowatych to małe motyle nocne z rodziny Omacnicowatych,

41 Osobniki dorosłe posiadają smukłe, gęsto owłosione ciało o barwie od białawej, poprzez żółtą po szarobrunatną.

42 Gąsienice mklika mącznego, białe, pokryte krótkimi włoskami, żerują na produktach spożywczych: mąkach, kaszach, makaronach, owocach, orzechach, nawet czekoladzie.

43 Larwy mklika mącznego potrafią znaleźć się w trudno dostępnych, z pozoru zamkniętych opakowaniach produktów spożywczych, np. w kartonowych pudełkach z saszetkami herbaty. Uwielbiają takie miejsca, gdzie w spokoju dojrzewają i wykluwają się z nich dojrzałe, latające okazy.

44 Gąsienice ( larwy ) Mklika mącznego mają zdolność trawienia enzymatycznego plastiku. Dlatego łatwo mogą dostawać się pod plastikowe pokrywki lub nieszczelne metalowe zakrętki słoików lub mogą żyć w hermetycznie zamkniętych słoikach taki stan przyspiesza przeobrażenie w formę dorosłą która jeżeli zdąży po otwarciu pojemnika ulatuje w powietrze.

45

46 Omacnica spichrzanka

47 Larwy mola odzieżowego (Tineola biseliella) żywią się tkaninami wełnianymi,

48 Larwy mola kożusznika (Tinea pellionella) żywią się tkaninami wełnianymi i wyrobami futrzarskimi.

49 Odsklepianie plastra Apis dorsata. Gospodarka rabunkowa zapasów miodu Apis dorsata

50 Głównie od tego gatunku pochodzi miód spożywany przez miejscową ludność, pozyskiwany podobnie jak wosk, w sposób rabunkowy.

51 Próby udomowienia nie dały dotychczas rezultatów.

52 Rodzaj: Apis – Pszczoła, Gatunek: Apis Indica Apis (cerana) - varietas ( podgatunek ) indica – Pszczoła ( wschodnia ) indyjska – charakterystyka:

53 (Apis cerana indica) - podgatunek pszczoły wschodniej Apis cerana której czysta linia to: Apis cerana cerana

54 Apis indica zamieszkuje Półwysep Indyjski, na zachód i północ sięgający Afganistanu i Himalajów.

55 Pszczoła indyjska jest trochę mniejsza od pszczoły miodnej, Robotnice częściowo żółte, matki i trutnie zawsze ciemne.

56 Robotnica Królowa Truteń

57

58

59 Żyje dziko w dziuplach i szczelinach skalnych

60 Od dawna jest utrzymywana i hodowana w prymitywnych warunkach (w garnkach glinianych, kłodach, we wnękach budynków).

61

62

63

64

65

66 Pszczoła Indyjska różni się od pszczoły miodnej między innymi sposobem wentylowania gniazda: wachluje skrzydełkami zwrócona głową na zewnątrz gniazda.

67 Wentylacja ula ma na celu usunięcie nadmiaru pary wodnej i dwutlenku węgla:

68 Pszczoła miodna ustawia się w wylotku głową skierowaną w kierunku ula ( do środka ) i poruszają skrzydłami wytwarzając prąd powietrza.

69 Wentylacja ula ma znaczenie szczególnie wtedy kiedy jest obfitość pożytku i intensywny zbiór a potem odbywa się zagęszczanie i obróbka enzymatyczna nektaru (spadzi ) co powoduje wydzielanie dużej ilość pary wodnej pszczoły wentylują ul po to aby nie doszło do fermentacji powstającego miodu z tak zwanego nakropu.

70 Przy obfitości pożytku pszczoły same rozkładają nakrop ( nektar lub spadź) w większej przestrzeni plastra w celu łatwiejszego i szybszego odparowania wody. 1kg miodu rozmieszczony jest w 3 mniejszej przestrzeni niż 1 kg nakropu Pojawienie się nakropu pomiędzy zasklepionymi komórkami z czerwiem jest oznaką obfitości pożytku.

71 Można wykonywać w ulach dodatkowe otwory wentylacyjne ale należy pamiętać że muszą one być osłonięte odpowiednio gęstą siatką. Na wlocie stosuje się różnego rodzaju werandki poszerzające wlot i zabezpieczające przed nieproszonymi gośćmi – pszczoły w razie potrzeby zbyt duże przestwory po prostu zakitują.

72 Gniazdo Apis indica zbudowane z wielu plastrów zakłada w pomieszczeniu zamkniętym. Nie używa kitu tylko wosku.

73 Jest łagodna, rzadko żądli, ale niekiedy szczypie żuwaczkami, podczas ataku wydaje dźwięki.

74 Przejawia skłonności do migracji, niepokojona opuszcza gniazdo. Jest odporna na choroby i niesprzyjające warunki środowiskowe.

75 Znane są odmiany żyjące dziko. Na obszarze występowania jest dość silnie zróżnicowana (lokalne rasy i populacje) i częściowo tylko poznana pod względem systematycznym.

76 Ostatnio na terenie Indii opisano szczegółowo dwie jej rasy ekologiczne: nizinną i górską, na podgórzu występują formy przejściowe.

77

78

79

80

81 Truteń

82 Rodzaj: Apis – Pszczoła, Gatunek: Apis florea – Pszczoła karłowata – charakterystyka:

83 Apis florea – Pszczoła karłowata występuje w Azji Południowej, w strefie klimatu tropikalnego.

84 Robotnice są jaskrawo ubarwione, przeciętnie dwa razy mniejsze od pszczoły miodnej i matki Trutnie są dość duże. Robotnica Królowa Truteń

85 Robotnice są jaskrawo ubarwione

86

87 Apis florea

88 Żyje na wolnym powietrzu, przeważnie w zaroślach, przytwierdzając do gałęzi drzew lub krzewów pojedynczy plaster o powierzchni około 5dm2.

89 W centralnej części plastra znajdują się komórki pszczele (głębokość 3,5mm.), u dołu większe trutowe, mateczniki zaś (12-15szt.) są zakładane na dolnej krawędzi plastra.

90 Rój rozpoczyna budowę plastra poprzez obudowę gałązki sześciokątnymi komórkami promieniście ku górze, ku dołowi i na boki. Pod gałązką (pod czapą) budowane są komórki poziome, a nie jak u pszczoły miodnej lekko ku górze.

91

92 Pszczoły te odbywają sezonowe wędrówki w poszukiwaniu odpowiednich miejsc do gniazdowania (w zimie nasłonecznionych, latem zacienionych) i dobrego pożytku.

93

94 W centralnej części plastra znajdują się komórki pszczele, u dołu większe trutowe. Miód jest gromadzony w głębokich komórkach silnie rozbudowanej górnej części plastra.

95

96 Pszczoły Apis florea są łagodne i bojaźliwe, latają bardzo szybko, lecz na niewielką odległość,

97 Gromadzą stosunkowo niewiele (do 1kg.) aromatycznego miodu używanego jako leku w medycynie ludowej. Nie maja znaczenia gospodarczego, chociaż tubylcy próbują ją udomowić (np. w Omanie).

98 Rodzaj: Apis – Pszczoła, Gatunek: Apis mellifera – Pszczoła miodna – charakterystyka:

99 Pszczoła miodna (Apis mellifera L.) zasiedla Azję Mniejszą, Afrykę i Europę. W okresie kolonizacji innych kontynentów pszczoła miodna przeniesiona została do obu Ameryk oraz Australii i jest tam jedynym gatunkiem z rodzaju Apis

100 Wraz z naturalnym zasiedlaniem przez pszczołę miodną coraz to nowych terenów tworzyły się jej nowe ekotypy, które mogą być uznane za rasy geograficzne.

101 Rasa – dostatecznie liczna grupa organizmów w obrębie jednego gatunku, zdolna do rozmnażania w warunkach naturalnych, o wspólnym pochodzeniu i wspólnych cechach istotnych dla odróżnienia jej od innych organizmów tego gatunku.

102 Rasa geograficzna – kategoria zastąpiona we współczesnej systematyce przez podgatunek, Podgatunek tworzą osobniki należące do populacji ograniczonych do określonego terenu.

103

104 104 Miodna właściwa (Apis mellifera mellifera) - podgatunek pszczoły miodnej pierwotnie zasiedlający większą część Europy, z wyjątkiem obszarów na południe od Alp i Karpat oraz strefy stepów na wschodzie.

105

106 Pszczoły robotnice osiągają długość 15mm i żyją od 4 do 24 tygodni, trutnie 20mm i żyją od czterech do pięciu tygodni a matka 22mm i żyje nawet do 7 lat.

107 Apis mellifera

108 Cechy Gatunku Apis mellifera które utrwaliły się podczas ostatniego zlodowacenia i umożliwiły podbój stref o zimnym i umiarkowanym klimacie. - rozwój specjalnej pszczoły zimowej, która potrafi podjąć czerwienie nawet po 6 miesięcznej przerwie, - skupianie się w kłąb z nadejściem chłodów, - przerwanie czerwienia na okres zimy, - przerwanie lotów podczas niskich temperatur, -taniec informujący o pożytku wykonywany w dniach w których słońce przebywa przykryte grubą warstwą chmur – dni pochmurne.

109 Krawędzie żuwaczek u robotnicy są gładkie spłaszczone na kształt skośnie uciętego dłutka, boczne krawędzie pokryte krótkimi włoskami.

110

111 Żuwaczka mandibula jest to analogia żuchwy czyli ruchomej części szczęki. U owadów jest to narząd parzysty zbudowanym z chityny zlokalizowany po obu stronach dolnej części głowy wchodzi w skład aparatu gębowego:

112 Żuwaczki służą do chwytania, rozrywania i rozdrabniania pokarmu pochodzenia roślinnego i u os także zwierzęcego lub jako narząd chwytny do transportu obiektów. Stanowią przekształcenie trzeciej pary odnóży głowowych i są odpowiednikiem nogogłaszczek u pajęczaków.

113 Żuwaczki służą pszczole robotnicy do wgniatania wosku, przegryzania pylników kwiatowych oraz do wynoszenia odpadków z ula.

114 Żuwaczki matki mają najdłuższe włoski mające charakter włosków zmysłowych, krawędzie żuwaczek są spłaszczone na kształt skośnie uciętego dłutka z głębokim wrębem

115 Żuwaczki trutnia podobnie jak matki najobficiej pokrywają włoski czuciowe, krawędzie żuwaczek są spłaszczone na kształt skośnie uciętego dłutka z głębokim wrębem.

116 Europejskie rasy pszczół Apis mellifera Różne strefy klimatyczne i rozdrobnienie regionów Europy spowodowały powstawanie podgatunków pszczoły europejskiej.

117 Rodzaj: Apis – Pszczoła, Gatunek: Apis mellifera mellifera pszczoła miodna właściwa lub środkowoeuropejska Pszczoła miodna – Apis mellifera, podgatunek (subspecies) mellifera charakterystyka:

118

119

120

121 Obecnie prawie nie występuje w czystej postaci. Na obszarze występowania wyodrębniono następujące rasy lokalne: iberyjską, wrzosową leśną środkowoeuropejską,

122 Apis mellifera (iberica ) iberiensis – Pszczoła iberyjska Rasa lokalna pszczoły miodnej właściwej zamieszkująca Hiszpanię – Półwysep Iberyjski.

123 Ma ciało średniej wielkości, ciemno ubarwione.

124 Jest agresywna Zachowała się dotychczas w stosunkowo czystej postaci.

125

126 Charakteryzuje się jednolitym ciemnym ubarwieniem ciała, niekiedy szarobrązowym, dużą skłonnością do żądlenia i płochliwością na plastrze.

127 Robotnice sklepią miód na sucho i używają sporo kitu.

128 Apis mellifera lehzeni Pszczoła wrzosowa wrzosówka. Pierwotnie występowała w Wielkiej Brytanii i północnym wybrzeżu kontynentu od Atlantyku do Bałtyku, i w Skandynawii, niektórzy dopatrują się śladów jej ekspansji na południowym pobrzeżu Bałtyku aż po ujście Niemna.

129 Głównym ośrodkiem utrzymywania tej pszczoły do niedawna jeszcze były wrzosowiska oldenburskie i dolnosaksońskie, gdzie prowadzono gospodarkę rojową i uprawiano na szeroką skalę handel rojami na dorocznych jarmarkach, o wydźwięku festynów ludowych, urządzanych także w Holandii.

130 Obecnie jest tam ona silnie zmieszańcowana i wypierają ją pszczoły innych ras, głównie pszczoła kraińska. Ostatnie jej enklawy zachowały się w Norwegii w postaci populacji pszczoły miejscowej, zwanej tam brune - pszczoła z wrzosowisk, gdzie i obecnie można spotkać koszki lüneburskie jako jej mieszkania.

131 Jest wybitnie rojliwa, dość agresywna, ciemno ubarwiona, duża, lecz z krótkim języczkiem.

132 Linia - Linia czysta - jest to zbiór osobników homozygotycznych posiadających identyczne pary genów determinujących konkretne cechy. Linie czyste uzyskuje się przez krzyżowanie osobników samych ze sobą takie osobniki - dają w każdym wypadku takie samo potomstwo.

133 Rasy utrzymywane w izolacji tylko na terenach Polski: LINIE PSZCZÓŁ RODZIMYCH- LEŚNYCH Augustowska Kampinoska Niekwestionowaną zaletą rodzimych pszczół jest ich dobra zimotrwałość, odporność na niekorzystne warunki środowiskowe, dobre wykorzystanie pożytków leśnych.

134 Stacja Hodowli i Unasienniania Zwierząt Sp. z o.o. Pasieka Hodowlana Olecko (rasa pszczół środkowoeuropejska, linia Augustowska, linia Północna); Pszczoła Augustowska na plastrze

135 Miejscowa populacja pszczoły leśnej występująca w rejonie Augustowa, objęta ochroną przed zmieszańcowaniem utrzymana w tak zwanym zamkniętym rejonie hodowli utworzonym w 1976 roku.

136 Pszczoła Kampinoska

137 W czasach kiedy pszczelarstwo wprowadziło różne hodowlane rasy pszczół o wyższej wydajności miodu, ale niestety gorzej zapylające, na obszarze Puszczy Kampinoskiej przetrwała pierwotna odmiana pszczół nazwana Pszczołą Kampinoską. Zapyla ona dzikie kwiaty znacznie intensywniej niż pszczoły hodowane. Rasa powstała w 1980 roku.

138 Apis mellifera caucasica Pszczoła kaukaska Drugą najbardziej popularną rasą pszczół Rasa ta uważana jest za dość łagodną i pracowitą. Niektóre linie nadmiernie zbierają propolis. Zdarza się, ze przy wejściu budują ścianę z propolisu i modyfikują ją w miarę potrzeb.

139 Pszczoła kaukaska to pszczoła duża, czasem o odcieniu szarości (Pszczoła Górska Szara). Matki są czarne i trudniej odnaleźć je w ulu niż matki rasy włoskiej.

140 Pszczoły te utrzymują mniej liczne rodziny i nie mają tendencji do tworzenia roi. Charakteryzują się najdłuższą trąbką służącą do zbierania nektaru 7 – 7,5 mm w której porusza W trąbce porusza się języczek.

141 Zimują w małych rodzinach, rozwijają się gwałtownie wczesną wiosną. Używają dużych ilości propolisu i pracują lepiej w chłodniejszych warunkach atmosferycznych. Zasklepiają miód na mokro".

142 Apis mellifera ligustica Pszczoła włoska Jest to jeden z najczęściej hodowanych podgatunków pszczół na całym świecie.

143 Rasa ta jest bardzo delikatna, pszczoły nie maja, tendencji do tworzenia roi oraz produkują duże ilości miodu. Są to pszczoły ciężko pracujące i płodne.

144 Charakteryzują się jasnym kolorem, często nazywanym kolorem skóry, ale niektóre szczepy są złote.

145 Królowe posiadają odcień od skórzano brązowego do pomarańczowego, co czyni je łatwo rozpoznawalnymi w ulu.

146

147 Podgatunek ten posiada kilka niepożądanych cech, kolonie pszczoły włoskiej mają tendencję do tworzenia większych populacji zimą, co sprawia, że potrzebują one większych zapasów pożywienia niż inne podgatunki.

148 Apis mellifera carnica Pszczoła kraińska Pszczoły te są niezmiernie popularne wśród pszczelarzy, ze względy na swoją wyjątkową łagodność.

149 Osobniki Apis mellifera carnica są ciemnego koloru. Utrzymują silne rodziny i raczej nie mają tendencji do tworzenia roi. Apis mellifera carnica - truteń

150 Robotnice mają biało-szare pasy wokół tułowia,

151 Robotnice są szare, zmieniając barwę na czarną w miarę upływu czasu. Jest to najłagodniejsza z trzech zaprezentowanych ras. Zimą tworzą małe populacje, szybko rozwijając się wczesną wiosną.

152 Matki Apis mellifera carnica są szare, co utrudnia ich identyfikację.

153 Rodziny tych pszczół znane są z tego, że na zimę się kurczą do małych populacji a na wiosnę szybko się odbudowują. Jest to pszczoła górska, a jej rodzimym obszarem jest Słowenia, południowa część Alp austriackich, a także północne Bałkany. Pszczoły rasy kraińskiej przypominają kolorem i temperamentem pszczoły rasy kaukaskiej.

154 Apis mellifera carnica


Pobierz ppt "Rodzaj (łac. genus, l.mn. genera) – podstawowa, obowiązkowa kategoria systematyczna obejmująca gatunek."

Podobne prezentacje


Reklamy Google