Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

ZASADY ORTOGRAFICZNE Z JĘZYKA POLSKIEGO W KLASACH IV – VI SZKOŁY PODSTAWOWEJ.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "ZASADY ORTOGRAFICZNE Z JĘZYKA POLSKIEGO W KLASACH IV – VI SZKOŁY PODSTAWOWEJ."— Zapis prezentacji:

1 ZASADY ORTOGRAFICZNE Z JĘZYKA POLSKIEGO W KLASACH IV – VI SZKOŁY PODSTAWOWEJ

2 Pisownia „u” Literę u piszemy: w formach czasu teraźniejszego zakończonych na -uję, -ujesz, -uje, np. promuję, promujesz, promuje, gotuję, gotujesz, gotuje, w formach czasu teraźniejszego zakończonych na -uję, -ujesz, -uje, np. promuję, promujesz, promuje, gotuję, gotujesz, gotuje, w wielu przyrostkach, np. -un - zwiastun, opiekun, -ulec - hamulec, budulec, -uch - leniuch, dzieciuch, -uchna - matuchna, córuchna, -unek - pakunek, wizerunek, -utki - malutki, skromniutki, -us - dzikus, lizus, -uszek - garnuszek, maluszek, -uś - dzidziuś, synuś; w wielu przyrostkach, np. -un - zwiastun, opiekun, -ulec - hamulec, budulec, -uch - leniuch, dzieciuch, -uchna - matuchna, córuchna, -unek - pakunek, wizerunek, -utki - malutki, skromniutki, -us - dzikus, lizus, -uszek - garnuszek, maluszek, -uś - dzidziuś, synuś;

3 Pisownia „ó” Literę ó piszemy: wtedy, gdy w innych formach tego wyrazu lub w wyrazach pokrewnych wymienia się na o, e lub a np.: stój - stoję, pióro - pierze, wrócić - wracać wtedy, gdy w innych formach tego wyrazu lub w wyrazach pokrewnych wymienia się na o, e lub a np.: stój - stoję, pióro - pierze, wrócić - wracać móc - mogę, siódma – siedem mówić - mawiać móc - mogę, siódma – siedem mówić - mawiać w cząstce -ów, -ówna, -ówka występującej jako końcówka lub część przyrostka, np.: bloków, projektów, operatorów, zeszytów, stołów, Sokołów, Tarnów, Kraków, Rodziewiczówna, Iłłakowiczówna, w cząstce -ów, -ówna, -ówka występującej jako końcówka lub część przyrostka, np.: bloków, projektów, operatorów, zeszytów, stołów, Sokołów, Tarnów, Kraków, Rodziewiczówna, Iłłakowiczówna, kreskówka, kartkówka, stołówka. kreskówka, kartkówka, stołówka. w niewielu wyrazach na początku: ósemka, ósmy, ów, ówczesny, ówdzie. w niewielu wyrazach na początku: ósemka, ósmy, ów, ówczesny, ówdzie.

4 „Rz” piszemy: Wtedy, gdy w wyrazach pokrewnych wymienia się na „r”, np.: Wtedy, gdy w wyrazach pokrewnych wymienia się na „r”, np.: marzec - marca, dworzec – dworca, mierzyć - miara, tworzyć - twórca, marzec - marca, dworzec – dworca, mierzyć - miara, tworzyć - twórca, w zakończeniach -arz, -erz, -mierz, -mistrz, np. w zakończeniach -arz, -erz, -mierz, -mistrz, np. fałszerz, harcerz, pasterz, kołnierz, rycerz, bajarz, blacharz, pisarz, ślusarz, tokarz, kątomierz, ciśnieniomierz, Kazimierz, Włodzimierz, fałszerz, harcerz, pasterz, kołnierz, rycerz, bajarz, blacharz, pisarz, ślusarz, tokarz, kątomierz, ciśnieniomierz, Kazimierz, Włodzimierz, zegarmistrz, ogniomistrz. zegarmistrz, ogniomistrz. po spółgłoskach p, b, t, d, k, g, ch, j, w, np. po spółgłoskach p, b, t, d, k, g, ch, j, w, np. przemoc, wyprzedaż, przekonanie, brzmienie, brzydota, zatrzymać, trzeba, drzwi, zedrzeć, krzak zajrzeć, dojrzały, wrzawa, wrzątek;, zakrzepnąć, grzmot, grząski, chrzest, odchrząknąć, przemoc, wyprzedaż, przekonanie, brzmienie, brzydota, zatrzymać, trzeba, drzwi, zedrzeć, krzak zajrzeć, dojrzały, wrzawa, wrzątek;, zakrzepnąć, grzmot, grząski, chrzest, odchrząknąć, Wyjątki: Wyjątki: kształt, pszczoła, pszenica, Pszczyna, wszystko, wszędzie, zawsze, kształt, pszczoła, pszenica, Pszczyna, wszystko, wszędzie, zawsze, kształcić, kształtny, wykształcenie, bukszpan, Oksza, kszyk (ptak) kształcić, kształtny, wykształcenie, bukszpan, Oksza, kszyk (ptak)

5 Literę ż piszemy: wtedy, gdy w innych formach tego wyrazu lub w wyrazach pokrewnych wymienia się na g, dz, h, z, ź, s, np. wtedy, gdy w innych formach tego wyrazu lub w wyrazach pokrewnych wymienia się na g, dz, h, z, ź, s, np. trwożnie - trwoga, pieniążek - pieniądz, grożę - groza, obrażać - obraźliwy, drużyna - druh, boży - boski; trwożnie - trwoga, pieniążek - pieniądz, grożę - groza, obrażać - obraźliwy, drużyna - druh, boży - boski; gdy występuje ona po literach r, l, ł: gdy występuje ona po literach r, l, ł: drżenie, rżeć, ulżyć, łże; drżenie, rżeć, ulżyć, łże;

6 Dwuznak „ch” piszemy: gdy w wyrazach i formach pokrewnych wymienia się na sz, np. gdy w wyrazach i formach pokrewnych wymienia się na sz, np. piechota - pieszo, sucho - suszyć, głuchy - głuszyć, mucha - muszka, duch - dusza; piechota - pieszo, sucho - suszyć, głuchy - głuszyć, mucha - muszka, duch - dusza; zawsze na końcu wyrazów, np zawsze na końcu wyrazów, np strach, gmach, pech, na ulicach, na kolanach, o postaciach, o samochodach, Allach z wyjątkiem wyrazów druh i Boh. strach, gmach, pech, na ulicach, na kolanach, o postaciach, o samochodach, Allach z wyjątkiem wyrazów druh i Boh. z reguły po literze s, np. z reguły po literze s, np. schizma, schyłek, schemat, schizofrenia, schlebiać, schludny, scholastyka, schudnąć, schodzić, schab, schron. schizma, schyłek, schemat, schizofrenia, schlebiać, schludny, scholastyka, schudnąć, schodzić, schab, schron.

7 Literę h piszemy: wtedy, gdy w innych formach tego wyrazu lub w wyrazach pokrewnych wymienia się na g, ż, z, dz, np. wtedy, gdy w innych formach tego wyrazu lub w wyrazach pokrewnych wymienia się na g, ż, z, dz, np. wahać się - waga, druh - drużyna, błahy - błazen, wahać się - waga, druh - drużyna, błahy - błazen, wataha - watadze; wataha - watadze; w rozpoczynających wyraz cząstkach hiper-, hipo-, hekto-, higro-, np. w rozpoczynających wyraz cząstkach hiper-, hipo-, hekto-, higro-, np. hiperbola, hiperpoprawny, hiperstatyczny, hiperwitaminoza, hiperinflacja,hipoalergiczny, hipocentrum, hipodrom, hipokryta, hipochondryk, hipoteza,hektolitr, hektopaskal, hektograf, higrometr, higroskop, higromorficzny. hiperbola, hiperpoprawny, hiperstatyczny, hiperwitaminoza, hiperinflacja,hipoalergiczny, hipocentrum, hipodrom, hipokryta, hipochondryk, hipoteza,hektolitr, hektopaskal, hektograf, higrometr, higroskop, higromorficzny.

8 Cząstkę „ -bym, -byś, -by, -byśmy, -byście” Cząstkę „ -bym, -byś, -by, -byśmy, -byście” piszemy łącznie: 1. Z osobowymi formami czasowników np.: przyszlibyśmy, należałoby 2. Ze spójnikami i partykułami oraz wyrazami pełniącymi rolę spójników i partykuł np.: aby, gdyby, jeżeliby, żeby piszemy rozdzielnie: 1. Po nieosobowych formach czasownika np.: powiedziano by, zajęto by 2. Po innych częściach mowy np.: gdzie by, dlaczego by, tam by, tak by

9 PRZYIMKI ZŁOŻONE 1. W języku polskim obok przyimków prostych: w, z, nad, przy, pod, o, za, po występują też przyimki złożone: ponad, zza, spomiędzy, poza, sprzed. Pisownia przyimków złożonych jest bardzo prosta, ponieważ piszemy je tak, jak słyszymy. Musimy tylko pamiętać o tym, że pisze się je łącznie: z+nad = znad po+przez= poprzez po+przez= poprzez (z)s+po+między = spomiędzy (z)s+po+za= spoza 2. Niby wierszyk: według – podług wewnątrz – zewnątrz zamiast – podczas dookoła - koła

10 PISOWNIA ZAKOŃCZEŃ 1. W dopełniaczu, celowniku, miejscowniku liczby pojedynczej rzeczowników rodzaju żeńskiego zakończonych na: rzeczowników rodzaju żeńskiego zakończonych na: „- cja”, „- sja”, „- zja” po „c”, „s”, „z” piszemy „- ji” „- cja”, „- sja”, „- zja” po „c”, „s”, „z” piszemy „- ji” przykłady: przykłady: kolacja – kolacji telewizja – telewizji dyskusja – dyskusji 2. W dopełniaczu, celowniku, miejscowniku liczby pojedynczej rzeczowników rodzaju żeńskiego zakończonych w mianowniku rzeczowników rodzaju żeńskiego zakończonych w mianowniku na „- ia”, „- ja” piszemy „- i”, kiedy „i” występuje po samogłosce na „- ia”, „- ja” piszemy „- i”, kiedy „i” występuje po samogłosce przykłady: przykłady: aleja – aleiszyja – szyi kolej – koleinadzieja - nadziei

11 PISOWNIA ZAKOŃCZEŃ 3. Gdy głoska „i” oznacza miękkość poprzedzającej ją spółgłoski pisz w zakończeniach „i” przykłady: ziemia – ziemi mi – m’ skrobia – skrobibi – b’ dynia – dynini – n’ 4. Jeśli w mianowniku wyrazu mimo końcówki „- ia” słyszymy „- ja” to w dopełniaczu, celowniku, miejscowniku piszemy końcówkę „- ii” przykłady: harmonia – (możliwa wymowa harmonija) – harmonii geografia – (możliwa wymowa geografija) – geografii sympatia – (możliwa wymowa sympatja) – sympatii

12 PISOWNIA ZAKOŃCZEŃ 5. Pisz na pewno „- ii” po spółgłoskach: t, d, r, l, k, g, ch. przykłady: antypatia – antypatii komedia – komedii awaria – awarii energia - energii

13 PISOWNIA „NIE” Z CZĘŚCIAMI MOWY 1. "nie" z czasownikami pisze się osobno: nie ma, nie pił, nie był nie ma, nie pił, nie był wyjątki: niedomagać, niepokoić, niecierpliwić wyjątki: niedomagać, niepokoić, niecierpliwić 2. "nie" z rzeczownikami pisze się razem: niepogoda, niewypał, niepalenie

14 3. Z przymiotnikami przeczenie „nie” piszemy: oddzielnie – stopień wyższy i najwyższy przymiotnika oddzielnie – stopień wyższy i najwyższy przymiotnika przykłady: nie brzydszy nie najbrzydszy łącznie – stopień równy przymiotnika przykłady:niebrzydkinieładny 4. Z przysłówkami przeczenie „nie” piszemy: oddzielnie – stopień wyższy i najwyższy przysłówka oddzielnie – stopień wyższy i najwyższy przysłówka przykłady: nie brzydziejnie najbrzydziej łącznie – stopień równy przysłówka przykład:niebrzydko 5. "nie" z liczebnikami piszemy oddzielnie: nie raz, nie dwoje nie raz, nie dwoje wyjątki: niejeden (w sensie wielu), nie jeden (hotel odwiedził) wyjątki: niejeden (w sensie wielu), nie jeden (hotel odwiedził)


Pobierz ppt "ZASADY ORTOGRAFICZNE Z JĘZYKA POLSKIEGO W KLASACH IV – VI SZKOŁY PODSTAWOWEJ."

Podobne prezentacje


Reklamy Google