Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

7 cudów starożytności to niezwykła lista, która obejmuje imponujące dzieła tworzone przez tysiące ludzkich rąk na przestrzeni setek lat. Dziś już niewiele.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "7 cudów starożytności to niezwykła lista, która obejmuje imponujące dzieła tworzone przez tysiące ludzkich rąk na przestrzeni setek lat. Dziś już niewiele."— Zapis prezentacji:

1

2 7 cudów starożytności to niezwykła lista, która obejmuje imponujące dzieła tworzone przez tysiące ludzkich rąk na przestrzeni setek lat. Dziś już niewiele z nich pozostało, a ich pozostałości rozwleczono po całym świecie.

3 Mianem siedmiu cudów świata określano siedem przykładów dzieł sztuki i szczytowych osiągnięć architektury, szczególnie cenionych przez starożytnych Greków. Najwcześniejsza znana wersja listy cudów starożytności została stworzona przez Antypatra z Sydonu w II wieku p.n.e. Najstarszy zachowany spis sporządził Kallimach na przełomie IV i III wieku p.n.e. Kanon doskonałości, na podstawie którego wyróżniano siedem cudów świata zmieniał się, ale najczęściej były to:

4

5

6 Kolos Rodyjski wybudowany został na wyspie Rodos w latach p.n.e. przez Charesa z Lindos. Posąg przedstawiający Heliosa( greckiego boga słońca), wykonano z brązu i ustawiono u wejścia do portu Rodos dla upamiętnienia niepowodzenia Demetriusza Poliorketesa, który w latach p.n.e. oblegał miasto. Monument mierzył 30 metrów wysokości i stał na dziesięciometrowej podstawie. Ważył według różnych szacunków od 30 do 70 ton. Przy budowie zużyto około12 ton brązu i 7 ton żelaza. Oczy wysadzono kamieniami szlachetnymi.

7 Przy montażu kolosa Chares zastosował oryginalną metodę: w miarę budowy posąg obsypywano ziemią tworząc ogromny kopiec, który po zakończeniu budowy rozkopano. Według opisów starożytnych, kolos przedstawiał Heliosa w postawie wyprostowanej, odchylonego nieco do tyłu, wpatrującego się z natężeniem w dal i osłaniającego prawą dłonią oczy. Głowę jego zdobiła promienista korona. Kolos uległ zniszczeniu podczas trzęsienia ziemi około 227/226 r.p.n.e. Wyrocznia delficka miała nie być przychylna jego odbudowie, dlatego leżał w wodzie aż do VII wieku, do czasu, kiedy to Arabowie, którzy zajęli wyspę w 654 roku, sprzedali posąg na złom wędrownemu kupcowi. Kupiec rozbił resztki posągu i wywiózł je, załadowawszy nimi 900 wielbłądów.

8

9 Ogrody zostały zbudowane w roku 600 p.n.e. na polecenie króla Nabuchodonozora II, który podarował je swojej żonie - Amytis. Założono je na wznoszących się tarasach, które podtrzymywane były specjalną konstrukcją tworzoną przez szeregi wąskich, coraz wyższych korytarzy zasklepionych kolebkowo. Każdy taras na którym zasadzono rośliny, był izolowany smołą i powłoką ołowianą, na której umieszczano warstwę odsączającą, a następnie grubą warstwę ziemi, w której to rosły drzewa i krzewy sztucznie nawadniane poprzez sieć licznych kanałów i drenów.

10 Mimo licznych kontrowersji, uważa się, że ogrody istniały rzeczywiście, wskazują na to wzmianki w wielu źródłach historycznych z tamtego i późniejszego okresu (pisali o nich m.in. Herodot, Strabon i Diodor Sycylijski). Ponadto wykopaliska przeprowadzone w miejscu ich hipotetycznego położenia wykazały obecność pozostałości rozległego pałacu Nabuchodonozora II jak i specjalnej konstrukcji tarasów i studni. W I wieku p.n.e ogrody zostały zniszczone przez trzęsienie ziemi.

11

12 Świątynia Artemidy zbudowana została około roku 560 p.n.e. przez króla Lidii - Krezusa. Do budowy, która trwała 120 lat, użyto najlepszego marmuru i drewna cedru libańskiego. Świątynia była ogromna. Sklepienie podtrzymywało 117 kolumn, które przeciętnie miały 18 metrów wysokości i 2,5 metra średnicy. Dolne części kolumn zdobiły płaskorzeźby, które dekorowały również inne części świątyni. W środku ustawiono cedrowy posąg Artemidy. W pracach rzeźbiarskich uczestniczyli znani artyści, tacy jak: Fidiasz, Poliklet, Kresilas. W 356 p.n.e. świątynię spalił szewc Herostrates w nadziei, że występek ten unieśmiertelni jego imię.

13 Świątynię chciał odbudować Aleksander Wielki. Zlecił on swojemu architektowi- Dejnokratesowi, sporządzenie projektu świątyni. Koszt prac został sfinansowany ze składek mieszkańców Efezu. Odbudowa trwała od 334 p.n.e. do 260 p.n.e. Nowa budowla została wzniesiona na ruinach poprzedniej i miała takie same wymiary. Została jednak spalona przez Gotów w 262 roku n.e. Więcej jej już nie odbudowano.

14

15 Wyszedł spod dłuta Fidiasza w roku 430 p.n.e. Znajdujący się w świątyni w Olimpii obelisk mierzył 13 metrów i był wykonany głównie ze złota i kości słoniowej, przedstawiał siedzącego na tronie Zeusa o dostojnym i poważnym obliczu. Na głowie miał wieniec laurowy, z lewego ramienia zwieszał mu się złoty płaszcz, w prawej dłoni trzymał statuę bogini Nike, a lewą rękę wspierał na wykładanym szlachetnymi kamieniami berle. Szata i włosy Zeusa były ze złota, obnażone części ciała z kości słoniowej, tron z drewna cedrowego wykładanego hebanem i szlachetnymi kamieniami. Posąg uległ zniszczeniu na skutek pożaru w roku 426 naszej ery.

16

17 Starożytna latarnia zbudowana w latach p.n.e. na polecenie Ptolemeusza I. Latarnia znajdowała się na przybrzeżnej wysepce Faros przy wejściu do portu w Aleksandrii. Naukowcy przypuszczają, że była to wieża o wysokości ok m. Miała dolną kondygnację o przekroju kwadratu, nad nią wznosiła się kolejna - ośmiokątna i trzecia o przekroju okrągłym. Latarnia zwieńczona była kopułą wspartą na ośmiu kolumnach. Na niej ustawiony był posąg Posejdona o wysokości około 7 m. W tamtych czasach była to najwyższa budowla na świecie o podstawie krótszej od jej wysokości. Po nadejściu zmroku rozpalano ogień. Odbijane metalowymi lustrami światło widoczne było z kilkudziesięciu kilometrów i znakomicie ułatwiało nawigację żeglarzom zdążającym do Aleksandrii. Chrust dostarczano na grzbietach osłów, a potem na plecach tragarzy.

18 Już w II wieku prawdopodobnie na wskutek trzęsienia ziemi do morza runęła najwyższa kondygnacja. W IX wieku jej dolna część została zaadaptowana na meczet o nietypowej orientacji – wzdłuż osi północ-południe. Dalszych uszkodzeń latarnia doznała, również za sprawą trzęsień ziemi w latach 1261, 1303 i 1323, po którym nie została odbudowana. Wieża została ostatecznie zniszczona przez trzęsienie w Pozostałe po niej ruiny zniknęły, kiedy w 1480 sułtan Egiptu użył ich do budowy na tym miejscu fortu. Obecnie na fundamentach latarni znajduje się Muzeum Morskie.

19

20 Grobowiec Mauzolosa - perskiego satrapy Karii zbudowany został w 350 roku p.n.e. na polecenie wdowy po nim - Artemizji. Jońska świątynia z kolumnadą, na którą składało się 40 kolumn, miała 35 metrów wysokości, a podstawą był prostokąt o wymiarach 35,6 × 25 m. Na szczycie wznosiła się 24-stopniowa piramida z kwadrygą niosącą postaci zmarłego króla i jego małżonki. Zaniedbana budowla pod wpływem upływu czasu, działań ludzi i trzęsień ziemi stopniowo popadała w ruinę.

21 W 1404 roku n.e. tylko fundamenty i podstawa budynku pozostawały w całości. W 1494 i 1522 joannici zagrożeni najazdem muzułmanów używali surowców z mauzoleum, aby wzmocnić swoją siedzibę- Zamek św. Piotra. W trakcie rozbiórki Mauzoleum odkryty został sarkofag Mauzolosa, który następnie w niewyjaśnionych okolicznościach zaginął. Część zabytków z mauzoleum, m.in. rzeźby, znajduje się w British Museum w Londynie.

22

23 Według egiptologów piramida Cheopsa została zbudowana około roku 2560 p.n.e., z przeznaczeniem na grobowiec faraona Cheopsa. Jako jedyna z listy 7 cudów świata starożytnego przetrwała do naszych czasów w bardzo dobrym stanie. Budowa jej trwała około 20 lat. Wznoszeniem zajmowali się niewolnicy, którzy przytransportowali ponad 2,3 miliona kamiennych bloków (ponad 2 tony jeden) z kamieniołomu Tura i po rampach wciągali na piramidę. Do budowy komór użyto także granitowych bloków ważących od 25 do 80 ton, pochodzących z Asuanu.

24 Piramida była pierwotnie pokryta w całości kamienną i wapienną warstwą tworzącą gładką okrywę zewnętrzną. Z okrywy tej pozostały jedynie nieliczne fragmenty, obecnie znajdujące się u podnóża piramidy. Pierwotna wysokość budowli wynosiła 146,59 m, współcześnie w wyniku erozji i utraty piramidionu liczy ona 138,75 m.

25 W przeszłości wśród cudów świata starożytnego wymieniano także:  obronne mury Babilonu;  posąg Asklepiosa w Epidauros wyrzeźbiony przez Trasymedesa z Paros;  kolosy Memnona.

26

27


Pobierz ppt "7 cudów starożytności to niezwykła lista, która obejmuje imponujące dzieła tworzone przez tysiące ludzkich rąk na przestrzeni setek lat. Dziś już niewiele."

Podobne prezentacje


Reklamy Google