Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

ROZPOZNANIE I STOPNIOWANIE NOWOTWORÓW. ROZPOZNANIE NOWOTWORU Badanie podmiotowe Badanie przedmiotowe Badania obrazowe (np. RTG, TK, NMR, mammografia)

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "ROZPOZNANIE I STOPNIOWANIE NOWOTWORÓW. ROZPOZNANIE NOWOTWORU Badanie podmiotowe Badanie przedmiotowe Badania obrazowe (np. RTG, TK, NMR, mammografia)"— Zapis prezentacji:

1 ROZPOZNANIE I STOPNIOWANIE NOWOTWORÓW

2 ROZPOZNANIE NOWOTWORU Badanie podmiotowe Badanie przedmiotowe Badania obrazowe (np. RTG, TK, NMR, mammografia) Badania czynnościowe (np. PET, scyntygrafia) Badania endoskopowe (np. kolonoskopia, bronchoskopia) Markery nowotworowe (PSA) Badanie histopatologiczne

3 BADANIE HISTOPATOLOGICZNE Niezbędne do rozpoczęcia leczenia nowotworu. Obraz mikroskopowy komórek guza pozwala w pewnym stopniu przewidzieć stopień jego złośliwości oraz założyć rokowanie i przewidzieć skuteczność leczenia.

4 MARKERY NOWOTWOROWE Substancje, których produkcja w nowotworze jest wyższa od poziomu produkcji w komórce prawidłowej.

5 OGRANICZENIA STOSOWANIA MARKERÓW - brak uniwersalnego markera (obecność nowotworu vs brak nowotworu) -płynne pojęcie normy -oznaczanie markerów nie ma zastosowania w ramach badań przesiewowych

6 MARKERY NOWOTWOROWE CEA jelito grube Ca 19-9trzustka Ca 125jajnik PSA prostata AFP wątroba, jądro β HCG łożysko, jądro

7 STOPNIOWANIE NOWOTWORU CEL - określenie rokowania - stopień zaawansowania jest jednym z najważniejszych czynników prognostycznych -wybór odpowiednich metod leczenia -wymiana informacji miedzy ośrodkami -organizacja wieloośrodkowych badań klinicznych.

8 STOPNIOWANIE NOWOTWORU STOPIEŃ ZŁOŚLIWOŚCI SYSTEM TNM STOPNIE KLINICZNEGO ZAAWANSOWANIA

9 STOPIEŃ ZŁOŚLIWOŚCI Cecha G – oparta o cechy histopatologiczne 1-3 (4)

10 System TNM Najbardziej rozpowszechniony sposób oceny stopnia zaawansowania (ale np. rak jelita grubego, rak szyjki macicy, nowotwory mózgu i rdzenia kręgowego oraz szpiku kostnego - inne systemy) Oparty na: - ocenie wielkości guza (T-tumor) - ocenie wielkości rozprzestrzenienia procesu w regionalnych węzłach chłonnych (N-nodulus) - obecności lub nie przerzutów odległych (M-metastases)

11 STOPNIE ZAAWANSOWANIA - RAK PIERSI

12 OKREŚLENIE RADYKALNŚCI ZABIEGU R0 - resekcja mikroskopowo radykalna R1 - resekcja makroskopowo radykalna, nowotwór w linii cięcia w badaniu mikroskopowym R2 - resekcja makroskopowo nieradykalna

13 STRATEGIA LECZENIA NOWOTWORÓW

14 Nowotwór jest zbiorem komórek, które nie podlegają właściwym dla organizmu mechanizmom regulacyjnym; osiągnąwszy nieśmiertelność, dzielą się w sposób pozbawiony kontroli. Leczenie nowotworu musi polegać na niszczeniu komórek nowotworowych.

15 LECZENIE Z WYBORU Leczenie uznane za najskuteczniejsze dla danej choroby w określonym stopniu zaawansowania. Leczenie ujęte w standardzie postępowania jako najbardziej optymalne.

16 LECZENIE W ONKOLOGII 1. Leczenie radykalne 2. Leczenie paliatywne 3. Najlepsze leczenie objawowe (BSC-best supportive care)

17 LECZENIE RADYKALNE Celem leczenia jest wyleczenie chorego Stosuje się maksymalne tolerowane dawki radioterapii/chemioterapii lub leczenie skojarzone Leczenie jest uciążliwe i obarczone licznymi powikłaniami

18 LECZENIE PALIATYWNE Szanse na wyleczenie choroby są minimalne Celem leczenia jest przede wszystkim poprawa jakości życia – zmniejszenie bólu, duszności, itp. Celem może być wydłużenie życia lub czasu do progresji choroby Leczenie powinny być jak najmniej uciążliwe

19 LECZENIE W ONKOLOGII wyleczenie z choroby nowotorowej lub istotne przedłużenie życia lub wydłużenie czasu do progresji choroby lub poprawa jakości życia

20 LECZENIE W ONKOLOGII Nieetyczne jest stosowanie leczenia onkologicznego (chemioterapii lub radioterapii) w sytuacjach beznadziejnych pod wpływem nacisku chorego/rodziny/innego lekarza lub “z litości”.

21 CZYNNIKI DECYDUJĄCE O WYBORZE STRATEGII LECZENIA 1. prawdopodobieństwo wyleczenia rodzaj nowotworu lokalizacja nowotworu stopień klinicznego zaawansowania stopień złośliwości 2. stan ogólny chorego (skale WHO, ECOG, Karnofsky)

22 SKALA SPRAWNOŚCI WHO/ZUBRODA/ECOG Stopień sprawności Opis 0bez obecności objawów choroby, sprawność prawidłowa, pełna aktywność, zdolność do samodzielnego wykonywania wszystkich czynności i pracy 1obecność objawów choroby, zdolność do wykonywania czynności codziennych i lekkiej pracy, nie ma konieczności przebywania w łóżku w ciągu dnia 2obecność objawów choroby, znacznie ograniczona aktywność, zdolność do wykonywania czynności codziennych, brak zdolności do wykonywania pracy, konieczność przebywania w łóżku mniej niż 50% dnia 3ograniczona zdolność wykonywania czynności osobistych, konieczność spędzania w łóżku ponad połowy dnia 4konieczność opieki osoby drugiej, stałe przebywanie w łóżku 5zgon

23 SKALA SPRAWNOŚCI KARNOFSKI StopieńOpis 100Stan prawidłowy, w pełni aktywny, sprawność normalna, bez dolegliwości, bez objawów choroby. 90Zdolny do normalnej aktywności, niewielkie dolegliwości i objawy choroby. 80Stan niemal pełnej aktywności, ale utrzymanie aktywności wymaga pewnego wysiłku, niewielkie dolegliwości i objawy choroby. 70Zdolny do samodzielnego życia i samoobsługi, nie jest zdolny do normalnej aktywności i pracy. 60Wykonuje codzienne czynności, jest zdolny do prawie samodzielnego życia. Sporadycznie, okresowo wymaga pomocy i/lub opieki. 50Wymaga znacznej i częstej pomocy i interwencji medycznych. 40Niesprawny, wymaga ciągłej pomocy i specjalistycznej opieki. 30W znacznym stopniu niesprawny, często wskazana hospitalizacja ale bez bezpośredniego zagrożenia życia. 20Ciężko chory, niezbędna hospitalizacja, wymaga intensywnego leczenia wspierającego. 10Stan gwałtownego pogarszanie się stanu zdrowia i narastania zagrożenia życia. 0Zgon.

24 CZYNNIKI DECYDUJĄCE O WYBORZE STRATEGII LECZENIA 3. dodatkowe schorzenia, nałogi 4.wiek chorego 5. dolegliwości chorego

25 CZYNNIKI DECYDUJĄCE O WYBORZE STRATEGII LECZENIA 6. nastawienie chorego, wola chorego 7. możliwości leczenia dostęp do onkologa dostęp do różnych metod leczenia doświadczenie ośrodka 8. czyniki subiektywne doświadczenie i „temperament” onkologa sposób podejmowania decyzji

26 LECZENIE W ONKOLOGII 1. Leczenie miejscowe Leczenie operacyjne Radioterapia 2. Leczenie systemowe Chemioterapia Hormonoterapia Leczenie celowane

27 LECZENIE W ONKOLOGII Leczenie skojarzone

28 LECZENIE SKOJARZONE Wybór sposobu kojarzenia metod zależy od: rodzaju nowotworu, jego stopnia zaawansowania, czynników prognostycznych, czynników związanych z pacjentem

29 LECZENIE SKOJARZONE Metody i kolejność stosowane w określonym przypadku są określone przez standard postępowania onkologicznego. W terapii większości guzów litych, w niskich stopniach zaawansowania postępowaniem z wyboru jest zabieg chirurgiczny. Stosowanie uzupełniających metod terapeutycznych zależy przede wszystkim od analizy czynników rokowniczych. Niektóre nowotwory można wyleczyć napromienianiem.

30 CZYNNIKI PROGNOSTYCZNE i PREDYKCYJNE Czynniki prognostyczne - mówią o rokowaniu. Czynniki predykcyjne – przewidują odpowiedź na leczenie.


Pobierz ppt "ROZPOZNANIE I STOPNIOWANIE NOWOTWORÓW. ROZPOZNANIE NOWOTWORU Badanie podmiotowe Badanie przedmiotowe Badania obrazowe (np. RTG, TK, NMR, mammografia)"

Podobne prezentacje


Reklamy Google