Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

 Pierwszy przypadek gorączki Q w naszym kraju został zanotowany w 1956 roku, natomiast największe ognisko choroby wystąpiło w 1982 roku w stadzie krów.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: " Pierwszy przypadek gorączki Q w naszym kraju został zanotowany w 1956 roku, natomiast największe ognisko choroby wystąpiło w 1982 roku w stadzie krów."— Zapis prezentacji:

1

2  Pierwszy przypadek gorączki Q w naszym kraju został zanotowany w 1956 roku, natomiast największe ognisko choroby wystąpiło w 1982 roku w stadzie krów mlecznych, ośrodka hodowli zarodowej w Ulhówku (powiat hrubieszowski, województwo lubelskie);  Od 2010 roku w Polsce zostały wprowadzone badania monitoringowe u przeżuwaczy, których wyniki wskazują, że patogen ten jest obecny zarówno u bydła jak i owiec oraz kóz;

3  Wraz ze wzrostem międzynarodowego obrotu handlowego zwierzętami i produktami pochodzenia zwierzęcego, istnieje ryzyko wprowadzenia do krajowej populacji zakażonych sztuk bydła, pochodzących z obszarów, gdzie stwierdzane są ogniska tej choroby;  Szczególną uwagę należy zwrócić na zwierzęta importowane z Holandii, ponieważ w latach miała tam miejsce największa jak do tej pory epidemia gorączki Q w Europie. Ponadto, ogniska gorączki Q stwierdzane były również u naszych bliskich sąsiadów (Słowacja, Niemcy).

4  Coxiella burnetii – bakteria bytująca wewnątrzkomórkowo;  Coxiella burnetii jest bardzo odporna na działanie czynników chemicznych i fizycznych, dzięki czemu charakteryzuje się dużą przeżywalnością w środowisku;  Dla przykładu w kale ludzkim C. burnetii przeżywa do 2 lat (w kale kleszczy do 6 lat), w wodzie 2-3 lata, w sierści do 1 roku, w mięsie 1 miesiąc, natomiast w produktach mlecznych 1-2 miesiące;  Najprostszy sposób eliminacji drobnoustrojów: 70 % roztwór alkoholu etylowego.

5  Podwyższenie wewnętrznej ciepłoty ciała, utrzymujące się przez kilka dni;  Stan zapalny gałek ocznych, objawiający się zwiększnoną ilością płynu surowiczo- śluzowego wypływającego z worka spojówkowego i nosa;  Przedwczesne porody i poronienia u zwierząt;  W przypadku nasilenia choroby dołączają się objawy w postaci zapalenia płuc, zapalenia wymienia oraz stawów;  Noworodki osłabione, z niedowagą, duża śmiertelność w okresie okołoporodowym;

6  Zakażenia mogą występować u zwierząt mięsożernych (psy, koty) – na skutek spożycia zakażonych łożysk od zwierząt gospodarskich(bydło, owce, kozy);  Przebieg choroby jest u nich najczęściej bezobjawowy lub ze słabo zaznaczonymi objawami ogólnymi (osłabienie, podwyższona ciepłota ciała).

7  Zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2014 r. poz. 1539, z późn. zm.), gorączka Q podlega obowiązkowi rejestracji;  Od 2013 roku w Polsce zaczęto stosować szczepienia, co spowodowało duże trudności w diagnostyce, zwłaszcza serologicznej;

8  W przypadku podejmowania decyzji o szczepieniu zwierząt w wyniku podejrzenia gorączki Q w stadzie zaleca się, aby nie przeprowadzać szczepienia zwierząt, kiedy diagnostyka jest na etapie badań serologicznych, ewentualne szczepienia należy stosować dopiero po potwierdzeniu ogniska choroby metodą qPCR wykonaną w Krajowym Laboratorium Referencyjnym (KLR) w Puławach;

9  Badania serologiczne u zwierząt zaszczepionych można wykonywać wyłącznie w celu potwierdzenia lub wykluczenia wystąpienia serokonwersji poszczepiennej. Badanie to służy wówczas wyłącznie do celów sprawdzenia skuteczności szczepienia. Szczepienia nie powodują zupełnej eliminacji C. burnetii ze stada zwierząt zainfekowanych, a jedynie obniżają poziom siewstwa, co może redukować liczbę aktywnych siewców oraz zmniejsza liczbę poronień w stadzie;

10  W celu wykazania braku aktywnych siewców w stadzie zwierząt zaszczepionych należy zalecić wykonanie badań zbiorczych próbek mleka i/lub wymazów z dróg rodnych metodą qPCR;  wskazane jest, aby wymazy pobierać w okresie okołoporodowym, najlepiej w ciągu 8 dni od porodu lub poronienia.

11  Rozpoznanie gorączki Q na podstawie objawów klinicznych i obrazu sekcyjnego jest bardzo trudne, dlatego istotnym elementem diagnostycznym jest przeprowadzenie właściwych badań laboratoryjnych oraz prawidłowy sposób ich interpretacji;  Badaniami „pierwszego rzutu” są badania serologiczne ;  Wskazane jest, aby badaniami objąć zwierzęta wykazujące objawy kliniczne oraz sztuki przypadkowe;

12  Pobierając próbki krwi do badań należy uwzględnić też strukturę wiekową stada, wskazane jest pobranie próbek od zwierząt z każdej kategorii wiekowej;  Jeżeli w stadzie występują poronienia, najbardziej wskazanym materiałem do badań jest łożysko lub wymaz z dróg rodnych, jednak nie później niż w ciągu 8 dni od momentu wystąpienia poronienia lub porodu;

13  W przypadku uzyskania wyniku wątpliwego lub dodatniego w badaniu serologicznym (ELISA) w laboratorium urzędowym (ZHW), przeprowadzone jest badanie potwierdzające w Krajowym Laboratorium Referencyjnym (KLR) w Puławach;  Jeżeli wynik badania serologicznego potwierdzającego w KLR w Puławach jest pozytywny, zaleca się pobranie materiału do badań potwierdzających metodą real-time PCR (qPCR) od sztuki reagującej serododatnio;  Materiał do badań: zbiorcza lub indywidualna próbka mleka i wymaz z dróg rodnych, nasienie, łożysko, wycinki z narządów wewnętrznych poronionych płodów;

14  Uzyskanie wyniku dodatniego w badaniu potwierdzającym techniką qPCR jest ostatecznym wynikiem potwierdzającym ognisko gorączki Q w stadzie;  powiatowy lekarz weterynarii zaleca właścicielowi izolację i leczenie/szczepienie lub eliminację sztuki, u której uzyskano wynik dodatni;  gdy powiatowy lekarz weterynarii otrzyma informację od państwowego inspektora sanitarnego o podejrzeniu lub rozpoznaniu u ludzi gorączki Q, wówczas podejmuje z urzędu czynności mające na celu stwierdzenie albo wykluczenie tej choroby.

15 W środowisku zwierząt zdrowych zaleca się:  okresowe badania serologiczne zwierząt na obecność przeciwciał anty-Coxiella burnetii lub badania mleka i/lub materiału biologicznego np. wymazów z dróg rodnych, ze szczególnym uwzględnieniem zwierząt roniących lub rodzących przedwcześnie;  kwarantannę dla zwierząt wprowadzanych do stada (21 dni);  niewprowadzanie do stada zwierząt pochodzących ze stad, gdzie odnotowane jest aktywne ognisko gorączki Q (do momentu, gdy w badaniach mleka i/lub wymazów z dróg rodnych metodą qPCR uzyskuje się wyniki dodatnie);

16  poddanie badaniom serologicznym i/lub molekularnym (PCR) zwierząt będących przedmiotem przesyłek, przed wprowadzeniem ich do stada;  informacja o szczepieniach w stadzie, z którego pochodzą wprowadzone zwierzęta;  zwalczanie kleszczy, które są WEKTORAMI;  utrzymywanie właściwych warunków zoohigienicznych, w tym bieżącą dezynfekcję pomieszczeń i sprzętu;

17 Postępowanie w środowisku zwierząt zakażonych:  zwierzęta, u których stwierdzono infekcję na podstawie zarówno objawów klinicznych jak i dodatnich wyników badań serologicznych oraz potwierdzono obecność patogenu poprzez wynik dodatni w badaniu metodą real-time PCR, poddaje się eliminacji poprzez ubój chorych zwierząt w rzeźni (fakultatywnie);  odchody i ściółkę, po usunięciu, należy składować przez 150 dni pod przykryciem;  należy zachować środki ostrożności w okresie okołoporodowym. Powinno się wydzielić porodówkę, którą należy zabezpieczyć przed gryzoniami, owadami oraz zwierzętami towarzyszącemu człowiekowi. Zwierzęta powinny przebywać w niej 2 tygodnie przed porodem i dwa tygodnie po porodzie;

18  Leczenie - ze względu na fakt, że jest to patogen bytujący wewnątrzkomórkowo, nie zawsze jest skuteczne i nie zapobiega nawrotom choroby. Należy też rozważyć aspekt ekonomiczny terapii;  Właściciel gospodarstwa oraz pracownicy mający kontakt z chorymi zwierzętami obligatoryjnie powinni stosować środki ochrony osobistej.

19  najczęstsze źródła zakażeń odzwierzęcych wg epidemiologicznych danych amerykańskich:  przetwórnie mięsa – 13,7%  rzeźnie – 16,2%  zakłady mleczarskie – 29,1%  miejsca przebywania zwierząt – 30%

20

21  podstawowy rezerwuar i źródło zarazka – zwierzęta domowe (bydło, owce i kozy);  sporadyczne infekcje odkleszczowe;  zazwyczaj zakażenie drogą aerogenną (wdychanie zawiesiny wysuszonych cząstek kału), rzadziej przez uszkodzoną skórę oraz drogą alimentarną;  również kontakt bezpośredni (pomoc przy porodzie, dojenie, obróbka mięsa i skór, strzyża);  zakażenia horyzontalne bardzo rzadkie (szpital);

22 Postacie choroby:  ostra  uogólniona (septyczna)  duropodobna  płucna  grypopodobna  nerwowa (meningealna)  przewlekła

23  inkubacja dni (do 35);  nagły rozwój objawów grypopodobnych (wzrost ciepłoty ciała, intensywne dreszcze, pogorszenie samopoczucia, brak apetytu, zmęczenie, bóle mięśni i stawów, bóle głowy, kaszel) i atypowego zapalenia płuc;  rzadko objawy neurologiczne (encefalopatia, halucynacje, afazja ruchowa i bóle połowiczne twarzy);

24 W badaniu klinicznym zmiany osłuchowe nad płucami w postaci rzężeń, stłumionego szmeru oddechowego; Zarówno w ostrej jak i przewlekłej postaci gorączki Q może dojść do zapalenia wsierdzia-objawy to osłabienie, ból w okolicy przedsercowej i tachykardia;

25  u kobiet ciężarnych – poronienia lub przedwczesne porody;  kobiety po przechorowaniu gorączki Q, wydalają w okresie najbliższego porodu dużą ilość zarazków wraz z wodami płodowymi, łożyskiem oraz mlekiem (źródło zakażenia dla personelu);  dzieci urodzone przez zakażone matki są zazwyczaj zdrowe;  śmiertelność u ludzi niska, na poziomie 1-2% (w krajach tropikalnych do 9%);

26  najczęściej endocarditis (objawy niewydolności krążenia z sinicą, zatory i zakrzepy naczyniowe) – rozwój nawet po 20 latach od zakażenia, może prowadzić do zgonu;  tzw. odległa śmiertelność dotyczy co najmniej 65% chorych;  w latach w Wielkiej Brytanii stwierdzono 92 przypadki endocarditis, co stanowiło 3% rozpoznanych zapaleń wsierdzia w tym okresie oraz 11% zarejestrowanych 839 przypadków gorączki Q

27  u 5-10% chorych stwierdza się zapalenie wątroby z żółtaczką;  pojedyncze przypadki zgonów z powodu marskości lub rozległej martwicy wątroby;  neurotropizm zarazka – liczne zapalenia opon mózgowych i mózgu (ciężki przebieg, z porażeniami nerwów czaszkowych i zaburzeniami przytomności);  rzadkie przypadki zapalenia tarczycy, jąder i stawów;

28  istotne przestrzeganie zasad bezpieczeństwa i higieny pracy (odzież ochronna);  wysoka skuteczność szczepionki Q-Vax (C.burnetti ekstrahowana chloroformem lub metanolem);  jedna dawka (30µg) powoduje po ok. 2 tygodniach powstanie odporności na okres 5 lat.


Pobierz ppt " Pierwszy przypadek gorączki Q w naszym kraju został zanotowany w 1956 roku, natomiast największe ognisko choroby wystąpiło w 1982 roku w stadzie krów."

Podobne prezentacje


Reklamy Google